Toen mijn dochter onlangs aankondigde dat ze influencer wil worden, voelde ik een mengeling van angst en verwarring door me heen gaan. Ze is zestien, vol dromen en ambities, en het liefst ziet ze zichzelf elke dag op Instagram en YouTube. Ze volgt influencers met duizenden volgers en denkt dat ze op die manier haar leven kan maken. Terwijl zij alleen het glamourvolle plaatje ziet, zie ik vooral de onzekerheden die deze wereld met zich meebrengt, en de risico’s die ze nog niet begrijpt.
Als ik eerlijk ben, begrijp ik waar haar enthousiasme vandaan komt. De aantrekkingskracht van een leven vol roem, aandacht en mooie spullen kan heel verleidelijk zijn, zeker op haar leeftijd. Haar helden lijken een perfect leven te leiden: reizen naar exotische bestemmingen, het dragen van trendy kleding, werken met bekende merken. Wie zou daar als tiener niet van dromen? Toch vraag ik me constant af of ze wel beseft wat er echt bij komt kijken, de druk om altijd ‘aan’ te staan en de onzekere toekomst die dit vakgebied kan hebben.
Ik heb geprobeerd haar uit te leggen dat het leven van een influencer niet alleen bestaat uit leuke fotoshoots en cadeautjes van sponsors. Ik vertel haar over de druk die komt kijken bij het constant delen van je leven met vreemden. En hoe het gevoel van eigenwaarde afhangt van likes en volgers. Ze lijkt mijn zorgen niet echt te begrijpen. Voor haar is het een wereld vol mogelijkheden en vrijheid, maar ik zie vooral de valkuilen.
Naast de zorgen om haar mentale welzijn, ben ik ook bang voor haar toekomst. Ze is nog jong, met zoveel talent en potentie, maar lijkt dit nu allemaal opzij te willen zetten voor een vluchtige droom. Elke keer als we praten over school en vervolgstudies, brengt zij het onderwerp terug naar social media. Ze ziet zichzelf liever als influencer dan in een meer traditioneel carrièrepad, en dat maakt me onrustig. Het lijkt alsof ze de waarde van een goede opleiding niet inziet en alles in de online wereld wil zoeken.
De waarheid is dat de wereld van social media vluchtig is. De ene dag ben je populair, en de volgende dag is er iemand anders die de aandacht krijgt. Ik zie zoveel voorbeelden van influencers die na een paar jaar weer uit de gratie zijn. Wat gebeurt er dan met haar toekomst, haar kansen? Ik vraag me af of ze dan nog mogelijkheden heeft om een stabiele carrière op te bouwen.
Ondanks mijn zorgen, wil ik haar niet ontmoedigen. Het laatste wat ik wil, is dat ze denkt dat ik haar dromen niet serieus neem. Ik probeer met haar mee te denken, samen te kijken naar manieren waarop ze haar passie kan combineren met iets wat haar een solide basis geeft. Misschien kan ze haar liefde voor social media gebruiken in een studie richting marketing of communicatie. Maar elke suggestie wordt door haar weggewuifd. Ze lijkt ervan overtuigd dat het leven van een influencer alles is wat ze wil.
Ik merk dat ik steeds vaker in discussie met haar beland. Wanneer ik mijn zorgen uit, zegt ze dat ik ouderwets ben en niet begrijp hoe de wereld werkt. Ze ziet mij als de ouder die vastzit in ouderwetse ideeën, terwijl zij zich in de moderne wereld wil storten. Dat doet pijn. Het is moeilijk om te zien hoe mijn pogingen om haar te beschermen worden opgevat als een gebrek aan vertrouwen in haar. Toch kan ik mijn zorgen niet zomaar opzijzetten.
Wat ik haar het liefst duidelijk wil maken, is dat het leven veel meer is dan mooie plaatjes en aandacht van volgers. Een carrière is niet iets dat van de ene op de andere dag ontstaat. Het kost tijd, inzet en doorzettingsvermogen. Ik wil haar meegeven dat een opleiding of een vak leren haar op de lange termijn veel meer stabiliteit kan bieden dan de oppervlakkige wereld van social media.
Ik vraag me soms af of ik misschien te beschermend ben. Misschien moet ik haar de ruimte geven om haar eigen fouten te maken en te leren van de gevolgen. Maar het idee dat ze haar kansen vergooit voor een droom die zo onzeker is, blijft knagen. Ze is mijn dochter, en ik wil dat ze gelukkig is, maar ik wil ook dat ze veilig is, en vooral dat ze een toekomst opbouwt waar ze later trots op kan zijn.
Misschien ben ik te kritisch, of zie ik alleen de schaduwkanten van het influencerbestaan. Ik wil haar best de kans geven om haar dromen te volgen, maar hoe ver kan ik daarin meegaan? Mijn instinct als moeder zegt dat ik moet blijven proberen om haar een bredere kijk op het leven te geven. Maar hoe ik haar die balans tussen droom en realiteit kan bijbrengen zonder haar te ontmoedigen, blijft een moeilijke vraag.
Hoe zou jij hier mee omgaan? Laat het mij weten in de reacties op Facebook.
