Veel gezinnen maken zich zorgen over de manier waarop hun kinderen les krijgen, maar Iris (35) en haar man Roel (46) kozen bewust voor een ander pad. Samen geven ze hun vier kinderen – Vera (9), Lena (8), Alex (6) en Mira (3) – thuisonderwijs. Het gezin leeft volgens een eigen ritme, waarbij leren niet alleen draait om kennis, maar ook om waarden en persoonlijke ontwikkeling.
Iris vertelt dat de beslissing niet over één nacht ijs ging. Toen hun oudste dochter Vera bijna naar school moest, bezochten zij en Roel meerdere basisscholen. Toch bleek geen enkele plek echt aan te sluiten bij hun levensovertuiging. Voor hen betekent onderwijs meer dan rekenen en taal; het is ook een manier om hun kinderen normen en waarden mee te geven. Christelijke en katholieke scholen legden volgens hen te veel nadruk op religie, terwijl openbare scholen alsnog vasthielden aan een vaste onderwijsvisie.
Daarom besloten ze zelf verantwoordelijkheid te nemen. De Nederlandse wet biedt namelijk een uitzondering op de leerplicht, wanneer ouders vanwege hun overtuiging geen passende school kunnen vinden. Dit gaf hen de mogelijkheid om hun kinderen thuis onderwijs te geven.
Een ritme dat past bij hun gezin
Wat begon als speels leren met boekjes en sommen tijdens het boodschappen doen, groeide uit tot een vaste routine. Elke ochtend, ook in het weekend, schuiven de kinderen na het ontbijt aan tafel. De oudste drie werken in werkboeken voor rekenen, taal en spelling. Mira doet ondertussen creatieve opdrachten of luistert mee.
De materialen komen van uitgevers zoals Malmberg en Noordhoff, maar Iris en Roel kiezen ook onderwerpen op basis van de interesses van hun kinderen. Het onderwijs stopt niet bij de boeken; in de middag is er ruimte voor natuurstudie, knutselen, projecten en gezamenlijke leesmomenten.
Vakken die door elkaar heen lopen
Roel combineert zijn baan als ICT’er met lesgeven, terwijl Iris als zelfstandig ondernemer vanuit huis werkt. Soms neemt een gastouder het lesgeven een dag per week over. Hun aanpak is flexibel: klassieke vakken lopen in elkaar over. Bij een thema als vulkanen bespreken de kinderen niet alleen geografie, maar ook natuurkunde en geschiedenis. Zo ontstaat er volgens Iris een veel rijkere leerervaring.
Leren met plezier en nieuwsgierigheid
Voor het gezin staat plezier in leren centraal. Iris benadrukt dat kinderen niet altijd mogen kiezen of ze iets doen, maar wel hoe ze het doen. Als Alex gefascineerd raakt door de ruimte, wordt daar een hele reeks lessen omheen gebouwd. Volgens Iris maakt dit leren natuurlijker en motiverender. Ze vergelijkt het met tandenpoetsen: je doet het omdat het erbij hoort, maar je kunt er ook plezier in vinden.
Kinderen lopen vaak voor
Veel ouders vragen zich af of thuisonderwijs hun kinderen niet achterop zet. Iris is daar niet bang voor. Sterker nog, ze controleert regelmatig het officiële leerlijnenboek en ziet dat haar kinderen vaak vóór liggen op leeftijdsgenoten. Zo leest Alex op zesjarige leeftijd al zelfstandig de boeken van Harry Potter. Volgens Iris laat dit zien dat kinderen, mits goed begeleid, ver boven verwachting kunnen presteren.
Een veilige omgeving en sociale contacten
Een veelgehoorde zorg over thuisonderwijs is het sociale aspect. Iris benadrukt dat dit in hun situatie geen probleem vormt. De kinderen spelen dagelijks met buurtvriendjes, zitten op zwemles en scouting en ontmoeten andere gezinnen via thuisonderwijsnetwerken. Bovendien biedt thuisonderwijs een veilige omgeving waar pestgedrag geen kans krijgt.
De onderlinge band tussen de kinderen is sterk en Iris ervaart dat zij en Roel veel dichter bij hun ontwikkeling staan. Dat geeft hen niet alleen rust, maar ook voldoening. “We zien elke dag hoe onze kinderen groeien. Dat maakt alle inspanningen de moeite waard,” zegt Iris.
Een toekomst vol vertrouwen
Voor Iris en Roel is duidelijk dat thuisonderwijs niet voor ieder gezin geschikt is. Het vergt tijd, energie en flexibiliteit. Toch geloven ze dat deze aanpak hun kinderen de kans geeft zich volledig te ontwikkelen in een veilige en stimulerende omgeving. Met hun bewuste keuze laten ze zien dat onderwijs in Nederland meer vormen kent dan het traditionele klaslokaal.
Hun verhaal maakt duidelijk dat je als ouder de vrijheid hebt om onderwijs vorm te geven op een manier die past bij je overtuigingen, je gezin en de unieke talenten van je kinderen.
