Rachel Hazes heeft een harde waarheid uitgesproken over haar familie. De moeder van André Hazes jr. en Roxeanne Hazes ziet geen toekomst meer voor hun onderlinge band. Na jaren vol ruzies, verwijten en verdriet lijkt de breuk definitief. In een openhartig interview legt ze uit waarom ze geen hoop meer heeft op verzoening.
Een moeder die de pijn niet meer aankan
Al jaren volgt het publiek met verbijstering de drama’s in de familie Hazes. Waar ooit liefde en trots overheersten, is nu vooral afstand en bitterheid. Rachel Hazes, inmiddels 55 jaar, heeft naar eigen zeggen haar grens bereikt. “Het komt nooit meer goed. Echt niet. Daar heb ik het karakter niet voor, daar ben ik heel eerlijk in,” vertelt ze in Story.
Haar woorden klinken resoluut, maar daaronder schuilt diep verdriet. “Als ze me nu bellen en mijn hulp vragen, dan doe ik dat. Maar het wordt nooit meer zoals het was. Dat zeg ik uit zelfbescherming, omdat ik nooit meer deze pijn wil voelen.” De moeder van twee kinderen spreekt met zichtbare emotie, want de breuk met André en Roxeanne laat nog dagelijks sporen na. “Mijn kinderen hebben mijn hart uit mijn lichaam getrokken. Ik kan daar nog steeds verdrietig van worden.”
Een groot gemis: geen contact met haar kleinkinderen
Wat de situatie nog pijnlijker maakt, is het ontbreken van contact met haar kleinkinderen. Rachel zag haar kleinzoon Fender, het kind van Roxeanne, slechts de eerste negen maanden van zijn leven. Daarna viel het contact stil. “Daar ben ik kapot aan gegaan… Mijn hart is er werkelijk van stukgegaan, ik voelde me verwoest.”
Ze vertelt dat ze de rol van oma nooit heeft kunnen omarmen, en dat dat gemis haar diep raakt. Toch probeert ze die pijn los te laten. “Dat is de keuze van mijn kinderen. Dat heb ik als moeder en oma te respecteren, ik kan daar niets aan veranderen. Met mijn kleinkinderen heb ik nooit een band kunnen opbouwen. Ik leg me daar nu bij neer, omdat ik daar niet meer elke dag verdrietig om wil zijn.”
Familieruzie zonder einde
De ruzies binnen de Hazes-familie spelen inmiddels al jaren in het publieke oog. Na de dood van volkszanger André Hazes sr. leek de familie nog hechter, maar dat gevoel verdween snel toen de spanningen opliepen. Er ontstonden conflicten over erfgoed, geld en emoties die nooit volledig zijn opgelost. Rachel beheert tot op de dag van vandaag de muzikale nalatenschap van haar overleden man, wat een extra laag spanning toevoegt aan de familiedynamiek.
Mensen uit de showbizz proberen vaak neutraal te blijven. Ze hopen dat de familie ooit de rust vindt om elkaar te vergeven. Toch laat Rachel duidelijk weten dat die kans volgens haar onbestaand is. Ze klinkt niet boos, maar gelaten – alsof ze eindelijk accepteert dat sommige wonden niet meer helen.
LEES OOK:Zeven mensen omgekomen bij verschrikkelijk verkeersongeluk
Een leven in eenzaamheid
Voor iemand die jarenlang in de schijnwerpers stond, is het leven in stilte zwaar. Rachel is nog steeds betrokken bij het beheer van André’s muzikale nalatenschap, maar privé is haar wereld kleiner geworden. Ze brengt veel tijd door alleen en probeert schoonheid te vinden in eenvoud. Toch blijft het gemis van haar kinderen en kleinkinderen knagen.
Ondanks alles sluit ze niet uit dat ze ooit opnieuw contact zal hebben, maar ze verwacht er niet veel van. “Als ze me bellen, zal ik luisteren. Maar ik verwacht geen wonderen meer. Het vertrouwen is weg, en dat komt niet terug.”
De prijs van roem en familiebreuk
Het verhaal van Rachel Hazes laat zien hoe bekendheid en familiebanden soms met elkaar botsen. Haar openhartigheid raakt veel mensen, juist omdat ze haar kwetsbaarheid durft te tonen. Achter de stevige façade schuilt een vrouw die ooit alles gaf voor haar gezin, maar nu enkel probeert te overleven met wat over is.
“Haar kinderen hebben haar publiekelijk afgewezen, maar zij kiest ervoor om niet met haat te reageren,” vertelt een naaste. “Ze leeft met verdriet, maar ook met berusting. Dat is haar manier om verder te gaan.”
Voor Rachel Hazes lijkt vergeving voorlopig nog ver weg. De wonden zijn te diep, de herinneringen te scherp. Toch weet ze dat het leven doorgaat, ook zonder de mensen die ze het meest mist.
