Het leek zo’n mooi, logisch vervolg: het kinderboek Kleine André en het geheim van de schim van de familie Rieu zou er een nieuwe taal bij krijgen. Na meerdere vertalingen lag ook een Arabische editie in de planning, bedoeld voor kinderen die thuis of op school Arabisch lezen.
Alleen liep die uitbreiding niet uit op feestelijke foto’s met stapels verse boeken, maar op een stapel exemplaren waar ineens een groot vraagteken boven hing. Pas toen de druk al klaar was, kwam de fout aan het licht.
Een zevende taal die anders uitpakte
De winterse titel van Kleine André is al langer verkrijgbaar in zes talen. Voor André Rieu en zijn zoon Pierre voelde Arabisch als een logische volgende stap, zeker omdat er steeds meer belangstelling is voor meertalige kinderboeken.
Maar wat een extra taal moest worden, veranderde in een kostbare misser. In gesprek met Shownieuws vertelden André en Pierre openlijk dat er iets fundamenteels verkeerd was gegaan tijdens de Arabische productie.
Waar het precies misging
Pierre probeerde de situatie met een grap te relativeren: zijn Arabisch is “niet zo goed”, zei hij erbij. En juist dat verklaart volgens hem hoe de vergissing zo groot kon worden zonder dat iemand op tijd ingreep.
Arabisch lees je namelijk van rechts naar links. In de gedrukte boekjes stonden de Arabische zinnen echter van links naar rechts. Het gevolg was pijnlijk concreet: ongeveer 1000 exemplaren die niet bruikbaar zijn zoals bedoeld.
Waarom zo’n leesrichting zoveel uitmaakt
Bij talen die van rechts naar links lopen, gaat het niet alleen om losse woorden, maar om de hele leeservaring. Kinderen volgen een andere “route” over de pagina, vergelijkbaar met hoe je een strip of prentenboek ontdekt.
Als de tekst dan de verkeerde kant op loopt, voelt het al snel alsof je een boek achterstevoren leest. Dat is verwarrend, zeker voor jonge lezers die juist gebaat zijn bij ritme, herkenning en duidelijke opbouw.
Toch niet helemaal verloren
Ondanks de teleurstelling is er volgens André en Pierre wél een soort uitweg. Ze kregen naar eigen zeggen al reacties van scholen waar kinderen Arabisch leren, en die zouden mogelijkheden zien om de boeken toch te gebruiken.
Het opvallende detail: de algemene opmaak en paginavolgorde van het boek zouden wél passen bij de rechts-naar-links-logica. Alleen de zinnen zelf lopen de verkeerde kant op, en daar blijken sommige scholen alsnog mee uit de voeten te kunnen.
Spijt met een glimlach, maar wel echt spijt
Pierre bleef er duidelijk mee zitten. Hij benoemde dat “van achteren naar voren” lezen in zekere zin nog klopt, maar dat het natuurlijk niet de bedoeling is dat kinderen eerst moeten puzzelen voordat ze überhaupt kunnen beginnen.
Zijn oordeel was dan ook streng voor zichzelf en het team: “Heel dom geweest,” gaf hij toe. Het is zo’n fout die achteraf bijna niet te geloven is, juist omdat de basisregel van het Arabisch zo bekend is.
De familie Rieu als duo in beeld
André Rieu werkt al langer intensief samen met zijn zoon Pierre, niet alleen rond zijn muziek, maar ook in projecten eromheen. Ze treden geregeld als duo naar buiten om dingen toe te lichten of misverstanden recht te zetten.
Vorige maand dook Pierre nog op in een video waarin hij zich voordeed als zijn vader, bedoeld als waarschuwing voor oplichters. Ook nu kiezen ze ervoor om de situatie niet weg te moffelen, maar eerlijk uit te leggen.
Wat nu: herdruk, herstel of een slimme bestemming?
De vraag is natuurlijk wat er met de misdruk gebeurt. Een herdruk met de juiste leesrichting ligt voor de hand, maar dat kost tijd en geld. Tegelijk is het logisch dat ze eerst kijken wat er nog te redden valt.
Als scholen de boeken toch nuttig vinden, kan dat een onverwachte “tweede bestemming” worden voor een oplage die anders waarschijnlijk zou verdwijnen in opslag. Maar voor lezers thuis blijft een correcte versie uiteindelijk wel het doel.
En jij: hoe kijk jij naar deze blunder?
Een fout kan iedereen overkomen, maar 1000 exemplaren verkeerd drukken is wel een pittige les. Tegelijk is het verfrissend dat André en Pierre het gewoon toegeven, inclusief zelfspot én spijt.
Wat vind jij: vooral een onhandige misser, of juist een begrijpelijke vergissing bij een nieuwe taal? Laat het weten via onze socials—benieuwd hoe jij hiernaar kijkt.
Bron: shownieuws.nl
