In een podcastgesprek dat begint met een losse lach en eindigt met een duidelijke conclusie, laat Monique Westenberg weer horen dat ze weinig moeite heeft met hardop zeggen waar het op staat. Ze praat open over relaties, intimiteit en vooral: wat voor haar wel en niet werkt.
Het bleef nergens grof of schreeuwerig, maar er zat wel een boodschap onder die je niet kunt missen. Monique schetste situaties die voor haar simpelweg te veel zijn, en juist die eerlijkheid zorgde online meteen voor beweging.
Een luchtige start, maar al snel een serieuze ondertoon
In Lullen en Poetsen kwam het onderwerp libido bijna terloops voorbij. Toch werd het gesprek snel concreet toen Monique aangaf dat ze zich geen relatie kan voorstellen met iemand die extreem vaak intimiteit wil, of zelfs richting een verslaving gaat.
Haar podcastpartner maakte nog een grapje in de sfeer van: misschien is dat juist handig. Monique kapte die gedachte meteen af, met een lach én een duidelijke grens: “Nou dan ken je mij niet.”
Waar voor haar de grens ligt in een relatie
Monique beschreef vervolgens hoe benauwend het voor haar zou voelen als een partner voortdurend aan haar zit en meerdere keren per dag seks wil. Niet omdat ze preuts is, maar omdat het dan eerder druk dan plezier wordt.
Ze noemde voorbeelden als seks op de keuken en op de wasmachine, niet om te shockeren maar om het beeld helder te maken. Dagelijks, laat staan twee of drie keer per dag, is voor haar geen aantrekkelijk scenario.
Waarom dit soort uitspraken meteen blijven hangen
Intimiteit is voor veel mensen een gevoelig onderwerp: iedereen heeft er een mening over, maar lang niet iedereen praat er open over. Als iemand in de spotlight wél zo direct is, valt dat extra op.
Wat Monique eigenlijk raakt, is iets heel herkenbaars: hoe stem je verwachtingen af? Wanneer is verlangen nog romantisch, en wanneer wordt het een soort verplichting? Haar boodschap lijkt: als het niet matcht, gaat het wringen.
Het internet legt snel een link met haar verleden
Bij bekende Nederlanders gaat het vaak zo: zeg iets persoonlijks, en online wordt er meteen gezocht naar de ‘echte’ aanleiding. Ook nu werd op sociale media snel gespeculeerd dat Monique met haar woorden misschien doelde op André Hazes.
Er verschenen suggesties dat hij mogelijk een hoger libido had dan zij prettig vond. Bewijs is er niet, maar het laat vooral zien hoe groot de publieke betrokkenheid bij hun relatiegeschiedenis nog steeds is.
Het beeld rond André botst met wat hij zelf eerder zei
Opvallend genoeg schetste André onlangs in zijn eigen podcast juist een heel ander beeld. Hij vertelde dat zijn libido lager ligt dan veel mensen denken, zeker vergeleken met vrienden die volgens hem “zes, zeven keer per week” intiem zijn.
Daar had hij zelf, zei hij, totaal geen behoefte aan. “Ik zou er níet aan moeten denken,” was zijn uitspraak. Dat staat haaks op de aannames die nu rondzingen, mede door Monique’s uitgesproken podcastmoment.
Grenzen stellen zonder drama of verwijten
Wat Monique vooral deed, was haar persoonlijke grens benoemen zonder er een rel van te maken. Ze zei niet dat seks onbelangrijk is, maar wel dat het tempo en de intensiteit moeten passen bij hoe zij liefde ervaart.
Als het te veel en te vaak wordt, voelt het voor haar niet als verbinding maar als iets dat “moet”. Juist die nuchtere manier van praten — zonder iemand zwart te maken — maakt dat veel luisteraars er iets in herkennen.
Was het een hint, of gewoon een algemene waarheid?
De grote vraag blijft natuurlijk: sprak Monique vanuit een algemene voorkeur, of zat er toch een persoonlijke ervaring achter? Ze noemde geen namen en hield het bij hypothetische scenario’s, maar het publiek vult snel in.
Dat is ook het risico van openhartigheid in een podcast: je vertelt iets algemeens, en online wordt het een puzzel met oude stukjes erbij. Wat denk jij: puur algemeen, of tóch een verborgen verwijzing? Laat het weten via onze sociale media.
