Amsterdam zet een nieuwe stap om kinderen uit gezinnen met weinig geld minder snel buiten de boot te laten vallen. Het gaat om een regeling die in de praktijk vooral draait om heel gewone dingen: kunnen sporten, ergens naartoe met klasgenoten en niet met lege handen op school verschijnen.
De discussie over wie wel en niet mee kan doen in de stad speelt al langer, maar deze maatregel raakt een groep die normaal gesproken nauwelijks zichtbaar is. Vanaf volgend jaar wil de gemeente namelijk ook minderjarigen zonder geldige verblijfsstatus toegang geven tot de Stadspas.
Wat verandert er precies
De Stadspas is in Amsterdam een bekende voorziening voor gezinnen met een laag inkomen. Met de pas kunnen kinderen deelnemen aan sport en culturele activiteiten, en in veel gevallen ook gebruikmaken van regelingen voor schoolspullen en andere praktische steun.
Nieuw is dat de gemeente de pas wil openstellen voor minderjarigen die geen verblijfsvergunning hebben. Volgens AT5 trekt Amsterdam hiervoor 900.000 euro uit. Daarmee wordt de regeling, die tot nu toe niet voor iedereen bereikbaar was, breder gemaakt.
Eerst een pilot, daarna opschalen
Amsterdam rolt het plan niet in één keer volledig uit. Dit jaar start de gemeente met een pilot waarbij ongeveer honderd minderjarigen zonder geldige papieren meedoen. Die proef moet laten zien hoe groot de behoefte is en waar knelpunten zitten.
Op basis van de resultaten wil de gemeente daarna bekijken hoe de regeling kan worden uitgebreid. Het uiteindelijke doel is dat ongeveer duizend kinderen gebruik kunnen maken van de Stadspas, zodat deelname aan school- en vrijetijdsactiviteiten minder afhankelijk wordt van hun status.
Waarom de Stadspas zo belangrijk is
Wie de Stadspas alleen ziet als ‘korting’ mist de kern. Voor veel gezinnen is het het verschil tussen wel of niet kunnen meedoen. Sportclubs, zwemles, museumbezoek of een workshop: het zijn vaak juist die activiteiten die kinderen helpen vrienden te maken en zelfvertrouwen op te bouwen.
Daar komt bij dat kosten rondom school geregeld hoger uitvallen dan mensen denken. Denk aan gymkleding, schriften, pennen, een rekenmachine of een bijdrage voor een activiteit. Als een gezin die uitgaven niet kan dragen, ziet een kind dat direct terug in het dagelijks leven.
De politieke verdediging van de maatregel
Wethouder Rutger Groot Wassink, die armoedebestrijding in zijn portefeuille heeft, verdedigt de keuze om ook minderjarigen zonder verblijfsstatus te helpen. Zijn boodschap is helder: in zijn ogen hoort ieder kind in Amsterdam mee te kunnen doen, ongeacht papierwerk.
Groot Wassink noemt de uitbreiding een stap tegen uitsluiting en armoede. Daarmee past het plan in het bredere Amsterdamse beleid waarbij de nadruk vaak ligt op praktische hulp, zeker wanneer het gaat om jongeren die in kwetsbare omstandigheden opgroeien.
Amsterdam en ruim lokaal beleid
Dat Amsterdam opnieuw kiest voor een relatief ruim lokaal beleid rond mensen zonder verblijfsstatus komt niet uit de lucht vallen. De stad heeft vaker maatregelen genomen die gericht zijn op basisvoorzieningen, juist omdat de gevolgen van armoede en onzekerheid hard kunnen aankomen in gezinnen.
In dit plan ligt de focus nadrukkelijk op minderjarigen. De gedachte daarachter: kinderen dragen geen verantwoordelijkheid voor de juridische situatie van hun ouders, maar krijgen wel dagelijks te maken met de uitkomsten ervan. De Stadspas moet dat effect kleiner maken.
Waar het geld naartoe gaat
Voor de uitbreiding is 900.000 euro gereserveerd. Dat geld is bedoeld om de pas daadwerkelijk beschikbaar te maken voor deze groep, inclusief de kosten die daarbij horen, zoals deelname aan activiteiten en de organisatie rondom de regeling.
De gemeente presenteert het nadrukkelijk als armoedebeleid. Het gaat volgens Amsterdam om kinderen die anders simpelweg niet kunnen aansluiten bij wat voor de meeste leeftijdsgenoten normaal is: een sport, een uitje, of de juiste spullen om mee te komen op school.
Wat betekent dit voor kinderen en scholen
Als de pilot goed verloopt, kan de regeling in de praktijk voor meer rust zorgen bij kinderen én bij scholen. Leraren zien vaak als eerste welke leerlingen niet mee kunnen op excursies of structureel spullen missen, maar hebben maar beperkt middelen om dat op te lossen.
Met een Stadspas in de hand wordt de drempel lager om mee te doen zonder telkens om uitzonderingen te moeten vragen. Zeker voor kinderen is dat belangrijk: niet opvallen omdat je iets niet kunt betalen, kan soms net zoveel waard zijn als de activiteit zelf.
Vervolg: evalueren en uitbreiden
De komende periode draait alles om de uitkomsten van de proef met ongeveer honderd kinderen. De gemeente wil weten hoe de regeling in de praktijk werkt, of de pas goed vindbaar is en of er hindernissen zijn bij het aanvragen en gebruiken ervan.
Daarna volgt een besluit over uitbreiding richting het beoogde aantal van ongeveer duizend kinderen. De discussie over grenzen, verantwoordelijkheid en solidariteit zal ondertussen blijven bestaan, maar op straatniveau gaat het vooral om iets concreets: meedoen.
Wat vind jij van dit plan van Amsterdam: logisch armoedebeleid of gaat de gemeente hiermee te ver? Laat het weten en geef vooral je mening onder onze posts op social media.
Bron: nieuwrechts.nl
