De onverwachte ontdekking
Mijn dochter, die ik hier Lily noem, weet dat ze geadopteerd is. We hebben haar nooit voor de gek gehouden; ze begrijpt dat haar biologische ouders overleden zijn en dat ze door mij is opgevoed. Lily ziet er niet uit als ik, maar lijkt sprekend op haar biologische ouders.
De meeste mensen gaan er automatisch van uit dat ik haar biologische vader ben, maar ik corrigeer ze zelden. Dit heeft altijd goed gewerkt, tot het moment dat mijn schoonzus een oude foto van mijn vriendin en haar man zag.
Tijdens een familiebijeenkomst bij mijn ouders kwam mijn schoonzus, die al enige tijd mijn broer’s vriendin is, een foto tegen van mijn vriendin en haar man. Ze vroeg wie deze mensen waren en ik vertelde haar dat het Lily’s ouders waren.
Mijn schoonzus leek geschokt en bleef lange tijd voor de foto staan. Hoewel ze op de hoogte was van het feit dat mijn vriendin overleden was, leek ze niet te weten dat mijn dochter niet mijn biologische kind was. Ze had blijkbaar aangenomen dat Lily mijn biologische dochter was.
Het onverwachte DNA-drama
Wat volgde was een compleet onverwachte en ongepaste actie van mijn schoonzus. Ze liet een DNA-test op Lily uitvoeren zonder mijn toestemming, waarbij ze het DNA van mijn broer gebruikte.
Toen de resultaten binnenkwamen en bevestigden dat er geen biologische relatie was tussen mijn broer en Lily, concludeerde ze dat Lily ook niet biologisch van mij kon zijn. Mijn schoonzus confronteerde me met de testresultaten en beweerde dat ik een kind van een overleden vrouw verzorgde.
Haar ondoordachte actie kwam niet alleen als een schok voor mij, maar ook voor mijn dochter, die bij het confrontatiemoment aanwezig was. Ik kon mijn reactie niet onderdrukken en begon te lachen.
Het leek zo absurd om met deze situatie op deze manier geconfronteerd te worden. Mijn schoonzus had geen idee dat ik al op de hoogte was van de feiten en dat adoptie een erkend proces is. Haar reactie was volkomen ongepast en onterecht.
De nasleep van de ongepaste actie
Na mijn reactie was mijn schoonzus woedend en verliet ze de ruimte in razende boosheid. Mijn broer was echter niet blij met mijn manier van omgaan met de situatie.
Hij vond dat ik zijn verloofde voor schut had gezet, terwijl ik van mening ben dat zij zichzelf in de problemen heeft gebracht door een kind te testen dat niets met haar te maken had. Mijn broer beschuldigde me ervan een klootzak te zijn omdat ik niet op de manier reageerde die hij had verwacht.
In mijn ogen was het volledig onterecht om mij verantwoordelijk te houden voor de acties van mijn schoonzus. Ze had geen recht om de DNA-test uit te voeren en haar reactie was een teken van gebrek aan respect voor mij en mijn gezin.
Nu ben ik benieuwd naar de mening van anderen over deze kwestie. Was mijn reactie werkelijk zo verkeerd? Laat het mij weten in de reacties op Facebook.
