Carly MacKenzie, een 27-jarige moeder uit het Schotse East Lothian, vertrouwde volledig op haar gevoel. Haar zoon Mason (8) leek na school steeds vaker moe en geïrriteerd. Op het eerste gezicht leek het niets ernstigs. Toch besloot Carly actie te ondernemen toen haar zoon ook klaagde over hoofdpijn. Een bezoek aan de opticien veranderde alles en bleek uiteindelijk cruciaal voor het redden van Masons leven.
Eerste klachten nauwelijks opvallend
Carly, werkzaam in de hulpverlening bij huiselijk geweld, nam haar zoon mee naar een routinecontrole bij de opticien. Tijdens deze afspraak meldde ze dat Mason soms last had van lichte hoofdpijn. Ze dacht zelf dat dit kwam door overprikkeling vanwege zijn autismespectrumstoornis (ASD). De opticien adviseerde haar om het te bespreken met de huisarts als het erger werd.
Een paar weken later kreeg Mason plotseling hevige pijn in zijn nek. Dit was voor Carly een alarmsignaal. Mason had normaal gesproken een hoge pijngrens en klaagde zelden. Ze nam meteen contact op met de huisarts, die haar adviseerde om voor controle naar het ziekenhuis te gaan.
Beslissend moment in het ziekenhuis
In het ziekenhuis kreeg Mason eerst ibuprofen tegen de pijn. Carly stond klaar om weer naar huis te gaan, maar herinnerde zich plotseling het eerdere gesprek met de opticien. Ze besloot dit toch aan de arts te melden. Ze vertelde over de regelmatige vermoeidheid en hoofdpijn van Mason. Dit zette de arts ertoe aan om een kindvriendelijke MRI-scan uit te voeren, puur voor de zekerheid.
Twee dagen later kreeg Carly een verontrustend telefoontje van het ziekenhuis. Ze moest meteen langskomen met Mason. Ze nam haar moeder Amanda mee voor steun en haalde Mason direct van school. Deze plotselinge verandering maakte Mason erg van streek vanwege zijn autisme.
Schokkende diagnose na MRI-scan
Eenmaal in het ziekenhuis kregen Carly en Amanda het heftige nieuws te horen. Mason bleek een hersentumor te hebben aan de linkerkant van zijn hersenen, zo groot als een druif (ongeveer 3 bij 2 centimeter). De enige optie was om de tumor meteen operatief te verwijderen. Een biopsie zou namelijk alleen tijdens een operatie mogelijk zijn.
Op 20 maart 2024 vond de zware operatie plaats. De artsen slaagden erin om de volledige tumor te verwijderen. Acht dagen na de operatie kregen Carly en haar familie officieel te horen dat het inderdaad om een kwaadaardig gezwel ging.
Wonderbaarlijk snel herstel na operatie
Carly noemt de periode na de operatie een emotionele achtbaan. Mason had het zwaar, vooral in de eerste twee dagen na de ingreep. Maar vanaf dag drie herstelde hij plotseling razendsnel. De artsen waren stomverbaasd toen Mason al binnen vijf dagen naar huis mocht. Ze hadden eerder voorspeld dat hij minstens twee maanden in het ziekenhuis zou blijven.
De snelle ontdekking bleek volgens de artsen cruciaal. Carly herinnert zich nog goed hun woorden: “Als we nog maar een paar weken hadden gewacht, zouden we nu een heel ander verhaal hebben verteld.”
Zware chemotherapie en voorzichtige hoop
Na de operatie volgde voor Mason een zware periode van chemotherapie. Zes behandelingen verspreid over zes maanden moesten ervoor zorgen dat de kanker wegbleef. In oktober sloot Mason deze behandelingen met succes af. Carly en Mason krijgen nu even een adempauze. Komende december mogen ze samen de feestdagen doorbrengen zonder ziekenhuisbezoeken.
Toch blijft Carly alert. In januari volgt een belangrijke MRI-scan om te controleren of er geen nieuwe tumorgroei zichtbaar is. Ze blijft voorzichtig optimistisch, maar weet dat ze Mason niets kan beloven over de toekomst.
Belangrijke rol opticien benadrukt door artsen
Tijdens het laatste gesprek met Masons oncoloog werd nog eens duidelijk hoe belangrijk Carly’s beslissing was geweest. Zonder de afspraak bij de opticien was de tumor waarschijnlijk pas later ontdekt. De gevolgen hadden dan dramatisch anders kunnen zijn.
Carly deelt haar verhaal nu vooral om anderen bewust te maken van hoe belangrijk het is om te luisteren naar je gevoel. Ook wanneer symptomen op het eerste gezicht onschuldig lijken, kan het toch nodig zijn om verder onderzoek te doen. Dankzij haar instinct en vasthoudendheid kon Mason op tijd worden behandeld.
Zou jij net zoals Carly vertrouwen op je gevoel, zelfs als symptomen lijken mee te vallen? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.
