Enkele maanden later begon ik aan een spannende reis, mijn allereerste trip naar het buitenland. Mijn verwachtingen waren hooggespannen, niet alleen voor de reis zelf, maar ook voor wat het zou betekenen voor onze relatie. Ik droomde ervan dat onze liefde zou floreren onder de warme zon van Spanje. Onze relatie was op dat moment nog relatief jong, slechts negen maanden oud. Mijn beeld van liefde was sterk beïnvloed door de vele romantische films die ik had gezien.
Alle kosten delen
De eerste paar dagen van onze vakantie waren aangenaam. Echter, net als bij het boeken, werden alle kosten strikt door ons beiden gedeeld. Dat leek me toen redelijk, maar nu zie ik het als onrechtvaardig, vooral omdat hij, met vijf jaar meer levenservaring en een hoger inkomen, regelmatig opschepte over zijn dikkere portefeuille.
Ik wilde de sfeer goed houden en hield mijn financiële zorgen voor mezelf, ondanks dat mijn geldvoorraad zienderogen slonk. Dit ging door tot een etentje, drie dagen voor het einde van de vakantie, waar ik uiteindelijk moest toegeven dat mijn portemonnee bijna leeg was.
3 euro
Wij spraken er niet over, maar er werd wel iets besteld. Hij vond dat ik meer geld had moeten meebrengen. Toen ik mijn laatste muntjes met een zwaar gevoel op de tafel legde, begon hij te berekenen. “Ik heb al een paar keer gezegd dat dit alles is wat ik heb,” zei ik weer, terwijl mijn stem stokte. Hij telde al het geld op en na een lange minuut verklaarde hij: “Je bent me thuis nog 3 euro schuldig.”
Binnenin voelde ik woede opborrelen. Met een boze blik nam ik enkele munten terug van de tafel, zeggend “dit is mijn wisselgeld”, en ik vertrok alleen naar het hotel. Die munten gebruikte ik om met mijn familie thuis te internetten. Juist op dat moment passeerde mijn toenmalige partner en zei: “Het was toch maar een grap?”
Laatste druppel
Dat was voor mij de laatste druppel. Ik kon zijn neerbuigende houding niet meer verdragen en had me al een tijd geërgerd zonder dit te uiten. Die avond sliep ik op de bank, omdat ‘het mijn keuze was om niet bij hem te liggen’. Ik bracht de hele nacht huilend door. Niet alleen omdat ik het die avond beëindigd had, maar ook door het besef dat ik nog drie dagen in een buitenlands hotel vastzat met hem.
De laatste dagen deden we alsof het gezellig was. We concludeerden dat we er het beste van moesten maken. Dat probeerde ik ook, aangezien het mijn eerste keer in het buitenland was. Ik ging het liefst alleen op avontuur, maar op de laatste dag wilde hij samen naar een waterpark. “Ik betaal wel,” zei de man die normaal niet voor mijn salaris zijn bed uit zou komen.
De naam Eva is gefingeerd voor dit artikel. Haar werkelijke identiteit is bekend bij de redactie.
