Els van Roode heeft in de GRAPES Podcast een zeer persoonlijk hoofdstuk uit haar leven opengetrokken. Voor het eerst vertelt ze uitgebreid over haar tweede huwelijk en over de man die in 2018 overleed. Ze had het liever privé gehouden, maar besloot toch te praten.
Ze hoopt dat haar verhaal herkenning geeft aan anderen, vooral aan vrouwen die zich in een relatie langzaam kwijtraken. In de podcast klinkt ze emotioneel, maar ook vastberaden: dit is haar waarheid, en ze wil er iets mee betekenen.
Openhartig in de grapes podcast
Els legt uit dat het gesprek in de podcast niet draait om sensatie, maar om het doorbreken van stiltes. Jarenlang hield ze haar ervaringen voor zichzelf, ook omdat het moeilijk is om uit te leggen wat er binnenshuis gebeurt.
Volgens Els was haar huwelijk aan de buitenkant misschien niet direct opvallend, maar voelde het vanbinnen als een constante strijd. Ze beschrijft hoe ze steeds meer aan zichzelf ging twijfelen, terwijl ze vroeger juist stevig in haar schoenen stond.
‘Hij was ongelooflijk narcist’
In tranen noemt Els haar overleden man een “ongelooflijke narcist”. Ze vertelt dat hij haar mentaal uit balans kreeg, alsof ze in een doolhof terechtkwam waarin alles wat ze dacht of voelde steeds opnieuw in twijfel werd getrokken.
Ze zegt dat het haar “gek maakte in haar hoofd”. Het ging niet om één ruzie of één conflict, maar om een patroon dat haar langzaam veranderde. Van open en vrolijk, naar iemand die zich steeds kleiner maakte.
De impact op haar dagelijks leven
De gevolgen bleven niet beperkt tot hun relatie. Els vertelt dat haar familie op een gegeven moment liever niet meer langskwam als haar man thuis was. Dat doet pijn, zegt ze, maar het laat zien hoe zwaar de sfeer kon zijn.
Ook buitenshuis merkte ze hoe ze veranderde. Op een terras ging ze aan de zijkant zitten, vooral om snel weg te kunnen. Ze beschrijft paniekaanvallen en een voortdurende alertheid die ze eerder niet kende.
Therapie, maar geen verandering
Els zocht hulp en ging in therapie, maar dat betekende niet dat de situatie zomaar verbeterde. Ze stelt in de podcast dat híj niet veranderde. En juist dat maakte het zo ingewikkeld: je kunt aan jezelf werken, maar niet voor twee.
LEES OOK:Zeven mensen omgekomen bij verschrikkelijk verkeersongeluk
Wat ook meespeelde, is dat ze ondanks alles van hem hield. Dat klinkt tegenstrijdig, maar wie in zo’n relatie heeft gezeten, herkent dat dubbelgevoel vaak. Je ziet dat iets je beschadigt, en blijft toch hopen.
Waarom ze niet eerder uitstapte
Op de vraag waarom ze geen punt achter de relatie zette, is Els eerlijk: “Dat ging niet.” Ze vertelt dat liefde en loyaliteit haar lang hebben tegengehouden, zelfs terwijl ze wist dat de relatie haar niet goed deed.
Daar zit meteen de kern van haar boodschap. Het is niet altijd zo simpel als ‘gewoon weggaan’. Soms ben je al zo ver in het twijfelen aan jezelf beland, dat je eigen oordeel niet meer als betrouwbaar voelt.
Het einde van hun relatie
Els en haar man waren vier jaar samen toen hij op 54-jarige leeftijd overleed. Volgens Els gebeurde dat door een gescheurde aorta. Daarmee kwam hun huwelijk abrupt tot een einde, zonder dat er nog ruimte was voor echte afronding.
Dat maakt rouw complex, omdat verdriet en opluchting, liefde en pijn door elkaar kunnen lopen. Els laat doorschemeren dat het verwerken van zo’n relatie niet stopt bij het overlijden: het werkt nog lang door.
Waarom ze het nu toch deelt
Hoewel ze het liefst alles binnenskamers had gehouden, zegt Els dat ze nu vooral iets wil meegeven. Als haar ervaring ook maar één iemand helpt om eerder aan de bel te trekken of steun te zoeken, dan was dit voor haar niet voor niets.
De podcast is voor haar een manier om woorden te geven aan iets wat lang ongrijpbaar voelde. En tegelijk is het ook een waarschuwing: let op signalen, praat met mensen om je heen en wacht niet tot je jezelf kwijt bent.
Praat mee
Het verhaal van Els roept bij veel mensen ongetwijfeld reacties op: herkenning, vragen, misschien ook discussie over relaties, grenzen en mentale druk. Juist daarom is het goed dat zulke ervaringen besproken kunnen worden.
Wat vind jij van haar openheid, en herken je iets in wat ze beschrijft? Laat vooral een reactie achter op onze sociale media.
