Niemand zag dit herstel zo zwaar worden, maar Hélène Hendriks blijft doorgaan.
Hélène Hendriks is weer op tv, maar je ziet nog niet het hele verhaal. In mei ging ze onder het mes. Het was een zware ingreep aan een beknelde zenuw. Nu, maanden later, is ze nog elke dag bezig met revalideren. Ze vertelt dat open en nuchter, maar ook met gevoel.
Operatie die alles tijdelijk stilzetteIn mei moest Hélène geopereerd worden. De zenuw in haar rug zat bekneld. Dat leverde veel pijn en uitval op. Je merkt dat zoiets niet stopt na één dag ziekenhuis. De presentatrice zegt dat ze nog niet hersteld is. Ze vertelde bij RTL Boulevard: “Revalideren kost tijd”.
Herstel vraagt discipline en geduldHélène legt uit dat de revalidatie maanden duurt. Ze is nog iedere dag aan het trainen. Ze ziet wel vooruitgang, omdat ze consequent blijft. Ze zegt: “Het gaat hartstikke goed. Revalideren kost tijd, maar als je het gedisciplineerd doet, dan is het prima. Het is niet dat ik aan mega zware gewichten hang, maar als je secuur je oefeningen blijft doen, ga je steeds stappen vooruit.” Je hoort iemand die weet dat kleine stappen tellen. Dat is nu haar ritme.
Topsportmentaliteit als reddingsboeiHélène put uit haar verleden als tophockeyster. In de sport leer je omgaan met blessures. Je leert ook hoe je terugkomt. Ze zegt daarover: “Ik kom uit de topsport en daar heb je wel vaker behoorlijke blessures waar je van moet revalideren. Ik ben dus wel wat gewend. Het is maar net hoe je er zelf in staat.” Die houding helpt haar nu. Ze kiest voor controle en routine.
Terug voor de camera, nog niet op volle krachtJe ziet haar sinds kort weer aan tafel bij Vandaag Inside. Dat is een mijlpaal. Tijdens De Oranjezomer kon ze niet zitten. Ze presenteerde toen staand. Dat beeld bleef hangen bij kijkers. Nu zit ze weer naast haar collega’s. Toch is het herstel nog niet af. Ze werkt alweer bijna een maand. Ze zegt zelf dat ze er nog niet helemaal is.
Een rolstoel was dichterbij dan je dachtPresentator Wilfred Genee vroeg haar hoe het nu gaat. Hij herinnerde zich hoe zwaar het eerder werd. “Hoe is het nou met jouw rug? Want je zat op een gegeven moment in een rolstoel…” Dat detail maakt duidelijk hoe heftig de situatie was. Hélène antwoordde rustig: “Ik ben alweer bijna een maand aan het werk. Dus het gaat goed. Ik ben er nog niet helemaal. Veel revalideren, maar het gaat goed.” Ze blijft positief. Ze verzwijgt niets.
LEES OOK:Nieuwe foto’s Jutta Leerdam maken tongen los: ‘Wat is er met haar gebeurd?’
Afgevallen door de pijnRené van der Gijp zag dat Hélène slanker oogde. Hij zei dat ze “een beetje afgevallen” leek. Hélène reageerde met een glimlach: “Dat gaat vanzelf als je pijn hebt.” Het klinkt luchtig, maar het zegt veel. Pijn vreet energie. Je eet anders. Je lijf staat in overlevingsstand. Dat zie je vaker bij een lange medische behandeling.
Revalideren is meer dan oefeningenBij zenuwklachten is herstel grillig. De ene week gaat het beter. De volgende week kan terugval komen. Daarom blijft begeleiding belangrijk. Veel mensen zoeken dan een specialistische kliniek. Anderen regelen extra hulp via een privé zorgverzekering. Hélène noemt geen details. Toch laat ze zien wat werkt. Je blijft bewegen. Je blijft oefenen. Je blijft geloven in progressie.
Geen slachtofferrol, wel eerlijkheidWat opvalt, is haar toon. Ze maakt het niet groter dan nodig. Ze vraagt geen medelijden. Ze geeft je gewoon de feiten. Dat past bij haar stijl op tv. Direct en helder. Juist daardoor voelt haar verhaal echt. Je ziet een sterke vrouw die ook kwetsbaar is. Die combinatie raakt.
Collega’s en kijkers merken haar gemisTijdens haar afwezigheid werd vaak gezegd dat ze gemist werd. Nu je haar terugziet, begrijp je waarom. Haar energie bepaalt de sfeer. Je merkt ook dat haar team blij is. Toch draag je nu meer mee als je kijkt. Je weet dat ze na de uitzending weer door moet met herstel.
Het einde is nog niet in zicht, maar ze gaat doorHélène staat weer in de spotlights. Tegelijk werkt ze nog elke dag aan haar lijf. Ze blijft secuur trainen en bewaakt haar grenzen. Ze zegt dat het hartstikke goed gaat. Dat betekent niet dat het makkelijk is. Het betekent dat ze volhoudt. Je ziet iemand die terugvecht, stap voor stap.
