Ik ben nu twee weken postpartum en ik sta op een kruispunt in mijn leven. Ik ben 30 en mijn man is 34. Ik heb altijd gezegd dat ik geen kinderen wilde. Door mijn eetstoornis (anorexia binge/purge subtype) en een BMI van 14.3 had ik bijna twee jaar geen menstruatie, dus ik dacht echt niet dat ik zwanger kon raken, net als mijn man.
Tijdens een roadtrip door het land kreeg ik vreemde symptomen en mijn man stelde voor om een zwangerschapstest te doen. Het was positief. Mijn hart zonk in mijn schoenen. Een klein deel van mij voelde geluk, maar vooral was ik bang. Ik kan nauwelijks voor mezelf zorgen, laat staan voor een ander mens. Ik leef van een uitkering en het is al een overwinning als ik kan douchen en voor onze hond en kippen kan zorgen.
Lees verder op de volgende pagina!
