Maarten van Rossem is inmiddels zo’n vaste waarde op de Nederlandse televisie dat je bijna zou denken dat hij er ook een tv-vermogen aan heeft overgehouden. Maar wie hem hoort praten, merkt al snel: zijn bankrekening is niet gevuld door talkshowtafels, maar vooral door jarenlang werken, schrijven en doceren.
Nu hij geen jurylid meer is bij De slimste mens, duikt Maarten vooral op als talkshowgast. En opmerkelijk genoeg zegt hij zelden nee tegen een uitnodiging. Niet omdat hij daar financieel beter van wordt, maar omdat hij het simpelweg graag doet.
Waarom hij vaak aanschuift
In een gesprek met De Telegraaf krijgt Maarten de vraag voorgelegd of ijdelheid meespeelt in zijn enthousiasme om op tv te verschijnen. Zijn antwoord is typisch Maarten: hij ontkent het niet eens. Ja, ijdelheid kan meedoen, geeft hij toe.
Hij koppelt dat meteen aan iets wat veel mensen vergeten: goed uitleggen is ook een soort optreden. Volgens Maarten moet een docent óók entertainer zijn, anders krijg je niemand mee—of dat nu scholieren zijn, studenten, of een heel land dat toevallig meeluistert.
Doceren blijft de basis
Wat opvalt is dat hij zijn tv-optredens niet ziet als een losstaande carrière, maar als een verlengstuk van wat hij altijd al deed. Hij wil dingen duiden, context geven, verbanden leggen. Het idee dat hij “even” komt opdraven voor aandacht, past niet bij hoe hij het zelf beschrijft.
Maarten benadrukt dat het doceren voorop staat. Dat is voor hem geen bijzin, maar de kern. Het plezier om iets uit te leggen is er wel, maar het uitgangspunt blijft: helder maken hoe de wereld in elkaar steekt, zonder poespas.
De talkshowvergoeding: een flesje water
En dan het geld. Want daar gaat het vaak over als bekende gezichten geregeld op televisie opduiken. Veel kijkers denken nog altijd dat tv-optredens automatisch gepaard gaan met stevige bedragen. Maarten prikt die gedachte met één zin door.
Voor talkshows, zegt hij, kreeg hij nooit meer dan “een fles mineraalwater in een doorzichtige tas.” Het is zo’n detail dat tegelijk grappig en veelzeggend is: als je puur voor de centen zou komen, loont het nauwelijks.
Het misverstand dat tv ‘enorm betaalt’
Maarten noemt het idee dat tv-werk enorm betaalt ronduit onjuist. Natuurlijk: sommige programma’s en sommige sterren zitten in een andere categorie. Maar voor het standaard aanschuiven bij een talkshow geldt dat beeld lang niet altijd.
Volgens hem is het vooral een hardnekkig gerucht waar mensen graag in geloven. Misschien omdat het logisch voelt—televisie is groot, dus de vergoedingen zullen ook wel groot zijn. Alleen: de praktijk is vaak een stuk prozaïscher.
De gage van Peter R. de Vries die hem verbaasde
In datzelfde gesprek vertelt Maarten dat hij “licht geschokt” was toen hij hoorde wat Peter R. de Vries volgens hem per optreden vroeg: 2500 gulden (“piek”) per keer. Dat bedrag bleef bij Maarten duidelijk hangen.
Hij zegt er eerlijk bij dat hij, als hij dat ook had gedaan, heel rijk had kunnen worden. Maarten brengt het zonder afgunst, eerder als een nuchtere constatering: wie stevig onderhandelt en vaak aanschuift, kan dus wél serieuze bedragen binnenhalen.
Toch geen klaagzang over geld
Belangrijk: Maarten presenteert zichzelf niet als iemand die tekortkomt. Integendeel. Hij zegt dat hij prima verdient—meer dan hij uitgeeft. Dat past bij het beeld dat mensen van hem hebben: relatief sober, weinig behoefte aan opsmuk.
Het punt is vooral dat zijn motivatie om op tv te verschijnen niet financieel gedreven is. Bij Maarten voelt het eerder alsof televisie gewoon een podium is waar hij af en toe op stapt, omdat er een vraag ligt en hij een antwoord heeft.
Zijn programma met Emma Wortelboer stopt
Tot slot komt ook zijn tv-programma met Emma Wortelboer ter sprake, waar de stekker uit wordt getrokken. Maarten bevestigt dat het hoort bij de reeks “afgeschoten NPO-programma’s”—een formulering die hij met zichtbaar droge humor gebruikt.
Op de vraag of hij dat jammer vindt, zegt hij simpelweg: ja. En dan komt die karakteristieke, cynische slotzin: “Een groot verlies voor de mensheid.” Het is precies het soort relativering waardoor hij voor veel kijkers herkenbaar blijft.
Wat dit vertelt over zijn tv-rol
Het geheel schetst een beeld van iemand die televisie niet ziet als jackpot, maar als gereedschap. Maarten schuift aan omdat hij het leuk vindt om te praten, te duiden en soms ook een beetje te prikken in populaire aannames.
En dat hij daarbij niet binnenloopt, is voor hem geen drama—eerder een voetnoot. Kijkers blijven hem toch uitnodigen, omdat hij iets kan wat niet iedereen kan: in heldere taal uitleggen, mét een droge knipoog.
Praat mee
Wat vind jij: zouden talkshowgasten standaard betaald moeten krijgen, of hoort aanschuiven bij het spel en is de exposure al genoeg? Maarten lijkt daar duidelijk over, maar de meningen lopen vaak uiteen.
Laat vooral van je horen op onze social media: ben jij team “vergoeding hoort erbij” of team “een flesje water is prima”? We zijn benieuwd hoe jij hiernaar kijkt en lezen je reactie graag.
Bron: mediacourant.nl
