Mevrouw Ficq is een tot groot meesterschap verheven simpel vrouwtje, de personificatie van de verloren zaak

Bénédicte Ficq gaf vorige week een interview aan Linda waarin ze aanschopt tegen iedereen die kritisch is op de alsmaar doorgaande immigratie van pseudovluchtelingen; en met name mijzelf.

Zo zei ze: “Ik merk gewoon dat mensen uit een bepaalde hoek het veel moeilijker hebben dan degenen die in een veilig wit wiegje zijn geboren.”

Maar nog erger, ze valt mij ook persoonlijk aan:

“Als advocaat was Theo Hiddema ook niet geïnteresseerd in zijn cliënten, die was enkel geïnteresseerd in zichzelf. Als hij de zittingzaal binnen kwam schrijden, zag je: er is voor hem één iemand van belang en dat is Theo Hiddema. Ik vind hem echt een blamage voor onze beroepsgroep en hoop dat hij zich snel terugtrekt uit de advocatuur. Want hij vernedert zijn eigen cliënten. Als je hem als politicus hoort praten, begrijp ik niet dat hij zichzelf nog strafrechtadvocaat durft te noemen.”

Hier mijn reactie:

“Ach, daar komt ze weer, ons tot groot meesterschap verheven simpelvrouwtje, de personificatie van de verloren zaak. Ik prijs me gelukkig dat ik nog al wat van haar teneergeslagen ex-klanten weer op de been heb kunnen helpen. Ik heb dat schepsel al jaren aan m’n fiets hangen met haar baggerpraatjes. Het zou me een lief ding waard zijn als ze het stokje eens aan een ander overdroeg; een mens wordt toch liever overreden door een raspaard dan door een slons op een bezemsteel.”

Spijtig dat ik me zo moet laten gaan.