Vroeg volwassen
Het paar, dat elkaar op 13-jarige leeftijd ontmoette, trad al op hun achttiende in het huwelijk en startte al snel een gezin. Mireille benadrukt hoe ze, ondanks hun jonge leeftijd, financieel onafhankelijk waren door vroeg te beginnen met werken en sparen. Hun vroege volwassenheid en verantwoordelijkheden vormden de basis van hun gezinsleven.
Afstandelijkheid als tweede natuur
Mireille beschrijft Jaxon als iemand die moeite heeft met het uiten van emoties, wat zich uitte in een zekere afstandelijkheid tegenover hun kinderen. Zelfs bij de geboorte van hun eerste kind leek Jaxon meer bezorgd om Mireille dan om de baby. Deze houding bleef onveranderd, wat leidde tot een groeiende kloof tussen hem en zijn kinderen.
Strenge, doch liefdevolle vader?
Hoewel Jaxon een strenge vader was, ziet Mireille hem niet als een slechte ouder. Ze geloofde dat zijn rigide opvoedingsstijl een uiting was van zijn liefde en verlangen naar het beste voor zijn kinderen. Maar deze perceptie werd op de proef gesteld door een pijnlijke onthulling.
Harde waarheid
De situatie bereikte een dieptepunt toen Mireille Jaxon vroeg naar zijn gevoelens voor hun kinderen. Zijn antwoord, dat hij niet van ze hield, maar ze zag als zijn verantwoordelijkheid, sloeg in als een bom. Hij vergeleek zijn kinderen zelfs met huisdieren die begeleiding nodig hebben, een uitspraak die Mireille diep raakte.
Pad naar herstel?
Het verhaal eindigt met Mireille die Jaxon aanspoort om therapie te zoeken en te leren houden van hun kinderen op een gezonde manier. Met Jaxon op de bank en Mireille vol vragen, blijft de toekomst van dit gezin onzeker. De situatie roept een cruciale vraag op: hoe kan men een brug slaan over de kloof van emotionele afstandelijkheid en ware liefde vinden in de complexiteit van het gezinsleven?
Wat zou jij Mireille adviseren? Laat ons weten in de reacties op Facebook.
*De namen in dit artikel zijn gefingeerd. Op Reddit deelt de vrouw haar verhaal onder de naam ssr_gremlin.
