Het concept van Het Waren 2 Fantastische Dagen is inmiddels bekend bij SBS 6-kijkers: een groep bekende Nederlanders trekt samen op, voert openhartige gesprekken en eindigt opvallend vaak met tranen. Maar volgens tv-criticus Victor Vlam zit daar mogelijk een heel praktische verklaring achter: wijn, en niet zuinig ook.
Verdacht veel emoties in de villa
Het programma heeft in korte tijd een reputatie opgebouwd als ‘BN’er-huilshow’. Deelnemers breken geregeld, soms na een luchtig gesprekje, soms na een persoonlijke ontboezeming. Dat roept bij kijkers telkens dezelfde vraag op: waarom is iedereen daar zó emotioneel?
Victor Vlam denkt dat het niet alleen aan het format ligt, maar ook aan wat er buiten beeld gebeurt. In zijn podcast Victor Duidt TV suggereert hij dat alcohol een bewuste rol speelt in het losmaken van emoties en verhalen.
‘Peperdure’ wijnen als smeerolie
Volgens Vlam staat er in het huis een flinke voorraad wijnen, en dan niet de huismerkflessen die je snel voor een tientje meeneemt. Hij spreekt over “lekkere en waarschijnlijk dure wijnen” die ook ruim worden geschonken.
Het effect daarvan laat zich raden: deelnemers worden losser, praten makkelijker en durven sneller onderwerpen aan te snijden die ergens pijn doen of juist raken. Niet per se omdat ze ‘drama’ willen, maar omdat alcohol gevoelens nou eenmaal een duwtje kan geven.
Wat je niet ziet: hoeveel er echt wordt gedronken
Een belangrijk punt in Vlams verhaal is dat de kijker maar een fractie van de werkelijkheid te zien krijgt. Er wordt volgens hem enorm veel materiaal opgenomen, waarna het wordt teruggebracht tot een paar afleveringen televisie.
Vlam noemt als voorbeeld dat je op tv misschien één keer ziet dat er een fles wordt opengetrokken. Maar als dat in werkelijkheid de tweede, derde of vierde fles is, dan verdwijnt dat makkelijk in de montage. Die knipstijl maakt het lastig om het echte drinktempo in te schatten.
Een tv-truc die al jaren rondzingt
In de televisiewereld is het idee dat alcohol deelnemers ‘losmaakt’ geen revolutionaire theorie. Vlam wijst op eerdere programma’s waar dit volgens kenners ook speelde, zoals Ranking the Stars, waar scherpe uitspraken en ongemakkelijke eerlijkheid jarenlang onderdeel van de aantrekkingskracht waren.
Het principe is simpel: een drankje verlaagt de rem, gesprekken worden directer en mensen vertellen sneller iets wat ze normaal zouden inslikken. Dat kan leiden tot grappige momenten, maar ook tot emotionele uitbarstingen—precies waar dit soort formats op leunen.
Slimme productie of onhandige grens?
Vlam noemt het “slim” dat makers alcohol inzetten, omdat het helpt om verhalen los te krijgen die anders misschien niet op tafel komen. Voor de tv werkt dat: er ontstaan spontane bekentenissen, onverwachte kwetsbaarheid en scènes waar kijkers over napraten.
Tegelijk roept het ook vragen op. Waar ligt de grens tussen een ontspannen sfeer creëren en bewust sturen op emotie? Zeker omdat BN’ers zich achteraf kunnen afvragen of ze dingen hebben gedeeld die ze nuchter anders hadden ingestoken.
Drie afleveringen, veel gesprekstof
Net als de eerste reeks bestond de nieuwste editie van Het Waren 2 Fantastische Dagen uit slechts drie afleveringen. Toch is de impact groter dan je op basis van dat aantal zou denken, juist doordat de momenten vaak intens en persoonlijk zijn.
En dat is waarschijnlijk ook waarom het programma blijft hangen: het is compact, maar loaded. Of dat nu komt door oprechte gesprekken, een zorgvuldig gekozen groepsdynamiek, of volgens Vlam door flinke glazen wijn die de boel versnellen.
Doen BN’ers mee voor aandacht?
Onder de discussie hangt nog een andere vraag: waarom doen bekende Nederlanders überhaupt mee aan zo’n format? Cynische kijkers denken al snel aan zichtbaarheid, imago-oppoetsing of simpelweg relevant blijven in een volle mediawereld.
Anderen vinden dat te kort door de bocht. Niet elke BN’er zit er om aandacht te scoren; sommigen zien het als een kans om een ander kant van zichzelf te laten zien, iets recht te zetten of juist een persoonlijk verhaal te delen zonder keiharde studio-setting.
Praat mee: wat vind jij ervan?
Als Victor Vlam gelijk heeft, dan is het ‘huilgehalte’ in de villa niet alleen een kwestie van gevoel, maar ook van productie-keuzes. Voor de één is dat slimme tv, voor de ander voelt het als subtiele manipulatie met een mooi etiket.
Ben jij team ‘dat hoort bij entertainment’ of vind je dat makers hier terughoudender mee moeten zijn? Laat het ons weten—en reageer vooral ook even via onze sociale media, daar gaat de discussie meestal pas echt los.
