Het is al jaren vanzelfsprekend dat de naam Paul de Leeuw ergens in het tv-seizoen opduikt. Soms als presentator van een grote familieshow, soms als scherpe interviewer, dan weer als vrolijke sidekick met een liedje tussendoor. Maar wie de agenda’s en aankondigingen voor het komende jaar een beetje volgt, ziet dat die vanzelfsprekendheid aan het schuiven is.
Volgende week start er nog een nieuw programma waarin hij te zien is, Een Vergetelijk Mooie Reis bij Omroep MAX. Daarna wordt het opvallend stil rondom De Leeuw op televisie. En dat is niet alleen een kwestie van toeval of timing, zegt hij zelf: de opdrachten komen simpelweg minder vaak zijn kant op.
Minder schermtijd, niet minder plannen
De afgelopen tijd werd Pauls tv-positie al vaker besproken, zeker na de rumoerige periode rond Ranking the Stars. Dat programma kreeg kritiek, onder meer op de invulling met relatief onbekende namen en het effect op de uitstraling van de show. Het beeld dat bleef hangen: een productie die niet lekker landde, en een presentator die daar ongewild in mee werd getrokken.
Toch betekent minder televisie niet dat Paul achteroverleunt. Hij stuurt juist aan op werk dat beter past bij zijn leven nu: kortere klussen, overzichtelijke periodes en projecten waar hij écht zin in heeft. Dat is een andere manier van kiezen — en misschien ook een manier van doseren.
De voorkeur voor korte projecten
In de VARAgids vertelt De Leeuw dat hij liever niet meer vastzit aan lange tv-trajecten die maanden opslokken. Een programma draaien in Benidorm, zoals bij Een Vergetelijk Mooie Reis, past hem juist wel: intens, maar afgebakend. Daarna kan hij weer door, zonder dat zijn hele jaar dichtgetimmerd is.
Daarnaast trekt hij het land in met de cabaretmusical Het blijft toch familie. Theater is voor hem een andere energie dan televisie: direct contact, een ploeg mensen om je heen en een duidelijk begin en einde. Volgens Paul is het juist dat teamgevoel waar hij weer veel plezier uit haalt.
MAX, podcast en een leven met meer ruimte
Televisie verdwijnt niet volledig uit zijn leven. Hij geeft aan dat er ook een nieuwe serie voor Omroep MAX in ontwikkeling is. Details blijven nog schaars, maar het feit dat er wordt doorgepraat met MAX laat zien dat er nog steeds vertrouwen is in zijn naam en zijn stijl.
Verder loopt zijn podcast De Leeuw brult verder goed, zegt hij. Het audioformat geeft hem vrijheid: geen kijkcijfers per minuut, geen lampen en decor, wel gesprekken en verhalen. En misschien nog belangrijker: het past bij een ritme waarin hij steeds vaker thuis is — iets wat hij zelf omschrijft als “heerlijk”.
Mantelzorg en een gezondere Paul
Die extra tijd gebruikt hij niet alleen voor ontspanning. Paul maakt twee dagen per week ruimte om voor zijn moeder te zorgen. Mantelzorg is voor veel mensen een realiteit die je agenda en hoofd flink kan domineren, en ook bij hem vraagt het om structuur en aanwezigheid.
Hij sport daarnaast veel en vertelt dat hij flink is afgevallen, waardoor hij zich merkbaar beter voelt. Dat klinkt niet als een detail, maar als een basis: fitter zijn betekent vaak ook dat je scherper kiest wat je wel en niet meer wilt doen. En bij De Leeuw lijkt die herijking duidelijk ingezet.
“Ik word minder gevraagd”
Het meest opvallende is zijn eerlijkheid over hoe de tv-wereld beweegt. Hij zegt ronduit dat hij minder gevraagd wordt. Daarmee plaatst hij zijn lagere zichtbaarheid niet alleen in het kader van ‘ik kies ervoor’, maar ook in dat van ‘de vraag is anders dan vroeger’.
Hij benadrukt tegelijk dat hij daar niet verbitterd van wordt. Geen wrok, geen boosheid, geen sneer richting collega’s of omroepen. In plaats daarvan kijkt hij naar wat er wél nog kan: projecten die kloppen, die energie geven, en die passen binnen een leven dat niet meer volledig om televisie draait.
De grote amusementsmachine laat hij los
Paul geeft ook aan dat hij de ambitie voor “een groot amusementsprogramma” heeft laten varen. Dat is een stevige uitspraak, zeker van iemand die jarenlang juist het gezicht was van groots opgezette zaterdagavondtelevisie. Het is een erkenning dat smaken veranderen — en dat omroepen steeds scherper kiezen.
De tv-markt is bovendien drukker dan ooit: streaming, versnipperde aandacht en een eindeloze stroom formats maken het lastiger om nog een ‘klassieke’ hit neer te zetten. Wie vandaag scoort, moet morgen opnieuw bewijzen dat hij nog relevant is. De Leeuw lijkt dat spel minder aantrekkelijk te vinden.
Kijkcijfers blijven een stemmetje
Toch kan hij het niet helemaal loslaten: die reflex om naar bereik en waardering te kijken. Hij noemt met een knipoog “kijkcijferkoningin Tina Telraam” — het stemmetje in het hoofd van elke tv-maker dat wil weten hoeveel mensen er keken, hoe het viel, of het “goed genoeg” was.
Hij zegt dat het hem inmiddels minder kan schelen, maar dat het systeem erin zit. En dat klinkt herkenbaar: wie jarenlang op prestaties wordt afgerekend, laat dat niet zomaar achter zich. Alleen, bij Een Vergetelijk Mooie Reis voelt die druk volgens hem minder, omdat de groep centraal staat.
Waarom dit programma anders voelt
In Een Vergetelijk Mooie Reis draait het niet om een presentator die de show naar zich toe trekt, maar om mensen en hun verhalen. De Leeuw verwacht dat kijkers vooral onder de indruk zullen zijn van de deelnemers en wat zij meemaken. Dat is een andere vorm van televisie: minder ‘show’, meer mens.
Dat past ook bij het huidige MAX-profiel, waar warmte en herkenbaarheid vaak belangrijker zijn dan spektakel. Voor Paul lijkt het bovendien een manier om wél present te zijn, maar zonder de ballast van een format waarin hij per se de grote motor moet zijn.
Wat betekent dit voor zijn tv-toekomst?
Voorlopig lijkt dit de fase waarin Paul de Leeuw zijn carrière opnieuw inricht: minder vaak op prime time, vaker in projecten die passen bij zijn leven nu. Dat is geen afscheid, maar ook geen volle terugkeer. Eerder een verschuiving van ‘altijd aanwezig’ naar ‘selectief zichtbaar’.
De komende maanden zullen uitwijzen of die stilte na MAX tijdelijk is, of dat omroepen hem daadwerkelijk minder vaak benaderen. Eén ding is duidelijk: De Leeuw lijkt er niet van te schrikken. Hij bouwt door, alleen met andere prioriteiten. Wat vind jij: moet Paul weer een grote tv-show krijgen, of past deze rustigere koers juist beter? Laat het weten op onze sociale media.
Bron: mediacourant.nl
