Jade Kops heeft haar volgers opnieuw meegenomen in hoe het écht met haar gaat. Ze deelt al langer op een eerlijke manier wat haar ziekte met haar doet, maar dit keer klinkt het extra rauw en dichtbij.
In haar update beschrijft ze een dag waarop ze zich extreem ziek voelde en letterlijk weinig anders kon dan overgeven en slapen. Het zijn woorden die bij veel mensen binnenkomen, juist omdat ze zo simpel en ongefilterd zijn.
Een dag die volledig in het teken stond van overleven
Jade schrijft dat ze gisteren “alleen maar gespuugd of geslapen” heeft. Er was weinig ruimte voor afleiding, laat staan voor iets dat op een normale dag leek. Ze noemt het zelf “overleven in plaats van leven”.
Die ene zin zegt alles over hoe heftig de situatie is. Niet dramatiseren, niet mooier maken dan het is, maar precies benoemen wat er gebeurt. En dat maakt de update ook zo aangrijpend: je voelt de uitputting tussen de regels door.
Slapen beneden omdat de trap niet meer lukt
De klachten waren zo zwaar dat Jade niet in haar eigen slaapkamer sliep, maar in het bed in de woonkamer. Ze legt uit dat traplopen simpelweg te veel was. Alsof zelfs een paar treden ineens een berg worden.
Dat soort details maakt duidelijk hoe snel en hard de energie weg kan vloeien als je lichaam op is. Het zijn niet alleen de grote medische momenten, maar juist ook de kleine praktische dingen die laten zien hoe beperkt het leven kan worden.
Vandaag iets beter en weer een eerste slok koffie
Gelukkig schrijft Jade dat het vandaag iets beter gaat. Tot nu toe heeft ze niet hoeven overgeven en ze kon zelfs weer aan de koffie zitten. Voor de buitenwereld misschien iets kleins, maar voor haar is het een graadmeter.
Jade staat bekend als een echte koffieliefhebber, dus ze merkt zelf ook op: als ze geen slok neemt, dan is het “écht niet goed”. Het laat zien hoe je soms kleine signalen nodig hebt om hoop uit te halen.
Waarom bezoek ontvangen steeds lastiger wordt
Eerder vertelde Jade al dat ze nog maar weinig bezoek aankan. Haar dagen zijn gevuld met zorgmomenten: de huisarts die langskomt, thuiszorg, controles en alles wat daarbij komt kijken. Dat vreet energie.
Ze ziet af en toe een vriendin, maar zelfs dat kan al te veel zijn. Niet omdat ze niet wíl, maar omdat haar lichaam na de medische afspraken vaak leeg is. Het is een stille realiteit die veel mensen onderschatten.
Leven met kanker sinds 2021
Jade leeft sinds 2021 met kanker en heeft in de afgelopen jaren vaker laten zien hoe ze probeert om zo open mogelijk te blijven. Ze deelt niet alleen de zware momenten, maar ook de kleine lichtpuntjes die ze nog kan vinden.
Wat haar verhaal extra bijzonder maakt, is die combinatie van kwetsbaarheid en kracht. Ze laat zien hoe een ziekbed niet alleen om medische termen draait, maar om gevoelens, afscheid nemen en toch nog jezelf proberen te blijven.
Voorbereid op afscheid, maar nog steeds niet opgegeven
De afgelopen weken deelde Jade ook persoonlijke stappen die duidelijk maken dat ze zich voorbereidt op wat komt. Zo vertelde ze dat ze een plekje op de begraafplaats heeft uitgekozen, een plek waar vogels fluiten en bladeren zacht bewegen.
Ze omschreef elk graf als een “afgesloten verhaal”, een gedachte die blijft hangen. Tegelijk laat ze met haar berichten ook zien dat ze niet zomaar opgeeft: ze zoekt naar rust, maar ook naar momenten waarop het weer even kan.
Stapje voor stapje richting een betere dag
Na de zware dag van gisteren probeert Jade hoopvol te blijven. Ze noemt het al winst dat ze vandaag weer koffie kan drinken en nog niet heeft overgegeven. Het zijn kleine stappen, maar in haar situatie tellen die dubbel.
“Stapje voor stapje naar de ‘goede’ kant,” schrijft ze. Hoe bescheiden die woorden ook klinken, ze dragen een enorme lading. Wat vind jij van haar openheid en updates? Laat het weten via onze sociale media.
Bron: shownieuws.nl
