In de laatste fase van een strafzaak gebeurt er soms iets opvallends: de juridische afstand verdwijnt even en het gaat opeens over gewone dingen. Over gezinsleven, schoolpleinpraat en de vraag hoe je thuis nog normaal doorgaat als heel Nederland meekijkt.
Dat was maandag ook te zien in het hoger beroep rond Ali B. Na drie zittingsdagen kreeg hij het zogeheten laatste woord, het moment waarop een verdachte zonder onderbreking mag spreken voordat het hof zich terugtrekt om tot een oordeel te komen.
Laatste woord als kantelpunt in de rechtszaal
Ali B (44) las zijn verklaring voor vanaf zijn telefoon. Hij hield lang de regie over zijn verhaal en probeerde duidelijk te maken hoe hij de afgelopen jaren heeft ervaren: als een periode vol onrust, vragen en twijfel.
In zo’n laatste woord draait het niet om interrupties of kruisverhoren, maar om een persoonlijke uitleg. Juist daarom is het een beladen moment, zeker in een zaak die al lang veel media-aandacht trekt.
Vragen die blijven hangen
In zijn verklaring vertelde Ali B dat hij blijft worstelen met één kernvraag: hoe het kan dat vrouwen met wie hij naar eigen zeggen destijds goed contact had, later heel anders naar dezelfde gebeurtenissen zijn gaan kijken.
Hij zei dat hij zelf geen bevredigend antwoord heeft kunnen vinden. Ook gaf hij aan dat hij geprobeerd heeft in contact te komen met de betrokken vrouwen, maar dat dat volgens hem niet lukte, waardoor onzekerheid bleef knagen.
Herinneringen, tijd en interpretatie
Ali B stond ook stil bij hoe herinneringen kunnen veranderen. Niet omdat iemand per se liegt, stelde hij, maar omdat de betekenis van gebeurtenissen in de loop der jaren kan verschuiven door nieuwe informatie of latere ervaringen.
Dat punt richtte hij nadrukkelijk aan het hof: wees je bewust van hoe context en tijd kunnen meespelen. Tegelijk blijft het in dit soort zaken gevoelig, omdat zulke argumenten al snel worden gelezen als twijfel zaaien.
De impact van de boos-uitzending
Een groot deel van zijn laatste woord ging over het publieke beeld dat volgens hem is ontstaan na de uitzending van BOOS. Ali B zei dat hij daarin werd weggezet als dader van ernstig seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Hij benoemde dat dit beeld daarna volgens hem is blijven rondzingen, mede doordat media het frame herhaalden. Ook wees hij erop dat Jill Helena en Ellen ten Damme zich pas na die uitzending zouden hebben gemeld.
‘Ik heb nooit iemand gedwongen’
Ali B herhaalde zijn centrale ontkenning: hij zegt nooit iemand tot seksuele handelingen te hebben gedwongen en nooit tegen iemands wil te hebben gehandeld. Volgens hem was er geen sprake van seks zonder toestemming.
Daarbij erkende hij een lastige realiteit: je kunt je in dit soort zaken bijna niet verdedigen zonder de verklaringen van aangeefsters tegen te spreken. Toch stelde hij dat er volgens hem uiteindelijk maar één lezing kan kloppen.
Het moment dat alles even brak
Het meest indringende deel kwam toen hij over zijn gezin sprak. Ali B vertelde dat zijn jongste zoon hem vorige week netjes gekleed zag vertrekken en vroeg waarom. Hij zei dat hij moest werken.
Later kwam zijn zoon thuis met een vraag die zichtbaar hard aankwam: klasgenootjes zouden hebben gezegd dat zijn vader “naar de gevangenis moet”. “Klopt dat?” vroeg het kind, waarna Ali B emotioneel werd.
Niet alleen een zaak van een bekende Nederlander
Met die scène wilde hij duidelijk maken dat de gevolgen verder reiken dan de rechtszaal. Niet alleen hij draagt de spanning, maar ook zijn gezin, dat telkens opnieuw wordt geconfronteerd met berichtgeving en meningen.
In grote strafzaken zie je dat vaker: nog voordat er een definitieve uitspraak ligt, voelt de directe omgeving al het stigma. Ali B plaatste die druk expliciet in de context van zijn rol als vader.
Oproep aan het hof: kijk naar de feiten
Ali B zei ook dat meldingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag altijd serieus moeten worden genomen. Juist daarom pleitte hij voor een zorgvuldig en volledig onderzoek, omdat aannames volgens hem levens kunnen ontwrichten.
Hij sloot af met een verzoek aan het hof om te oordelen op basis van feiten. Niet om medelijden, maar om recht, zei hij. In dat kader vroeg hij om vrijspraak, gevolgd door een kort dankwoord.
Waarom dit hoger beroep er ligt
De zaak zit in hoger beroep omdat zowel Ali B als het Openbaar Ministerie het niet eens waren met de eerdere uitspraak. In 2024 kreeg Ali B twee jaar cel opgelegd voor verkrachting en een poging daartoe.
Het OM zet in hoger beroep zwaarder in. Tijdens de behandeling hoorde Ali B donderdag de nieuwe eis: een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 2,5 jaar. Daarmee staat er meer op het spel dan bij de rechtbank.
Drie zittingsdagen en twee extra getuigen
De behandeling van het hoger beroep verspreidde zich over drie dagen: dinsdag en donderdag en daarna maandag het slot. Op verzoek van de verdediging werden die laatste dag ook twee nieuwe getuigen gehoord.
Advocaat Bart Swier, die Ali B bijstaat, legde uit waarom die verklaringen volgens hem van belang zijn. Wat het hof ermee doet, blijft voorlopig gissen: rechters wegen pas na afloop alle stukken en verhalen.
Wanneer de uitspraak volgt
Nu is het wachten op het oordeel van het hof. De uitspraak staat gepland op 7 mei om 10.00 uur. Dan wordt duidelijk of het hof anders oordeelt dan de rechtbank, of de eerdere beslissing volgt.
Tot die tijd blijft de zaak, ook buiten de rechtszaal, onderwerp van discussie. Wat vond jij van het laatste woord en de emoties die daarbij zichtbaar werden? Laat het weten via onze sociale media en praat mee.
