Twee weken. Langer hadden de mannen van Vandaag Inside niet nodig om hun oordeel te vellen over de nieuwe Jumbo-reclames. Maar wie verwachtte dat het vooral een beetje wennen zou zijn aan een ander gezicht, kwam bedrogen uit: aan tafel wordt Rob Kemps stevig langs de meetlat gelegd.
Voor Jumbo is de wissel juist bedoeld als frisse start, maar in de studio klinkt vooral twijfel. Niet zozeer over de man zelf, maar over wat hij moet uitbeelden: een nieuw ‘boegbeeld’ dat meteen herkenbaar en geloofwaardig moet zijn. En precies daar wringt het, vinden Derksen en Van der Gijp.
Waarom die Jumbo-wissel zo opvalt
Jumbo had jarenlang Frank Lammers als vaste waarde in de commercials. Zijn rol was duidelijk: een vader in een gezinssituatie, met herkenbare huis-tuin-en-keukenmomenten. Dat format was bijna een mini-soap, waardoor kijkers wisten wat ze konden verwachten.
Met Rob Kemps lijkt de supermarktketen te kiezen voor een andere toon: losser, meer flamboyant en met meer nadruk op typetjes en expressie. Alleen: als je zo’n koerswijziging inzet, moet het volgens critici wel werken vanaf seconde één.
Johan Derksen: ‘Frank werkte vanuit een gezinssituatie’
Johan Derksen is in Vandaag Inside niet bepaald mild. Hij geeft toe dat hij eerder geen fan was van Frank Lammers, maar ziet nu juist waarom die aanpak werkte. Volgens hem zat de kracht in de gezinssituatie en de herkenbaarheid daarvan.
Die setting bood ruimte voor verhaaltjes waarin meerdere personages iets te doen hadden: moeder, kinderen, vader — iedereen speelde een rol. Voor Derksen is dat precies het verschil met de nieuwe spotjes, waarin Rob Kemps volgens hem te veel leunt op ‘leuk doen’.
‘Hij is acteur’ versus ‘dorpstoneel’
René van der Gijp haakt in met een simpel maar belangrijk punt: Frank Lammers is een acteur, en dat merk je. Niet alleen in timing en mimiek, maar ook in het geloofwaardig neerzetten van een rol die steeds terugkomt.
Van der Gijp zet Rob Kemps daardoor automatisch op achterstand, niet per se vanwege talent, maar omdat het een ander vak is. Zijn vrees: als iemand geen acteur is, kan het sneller ‘dorpstoneel’ worden — te aangezet, te druk, te gemaakt.
De kritiek draait om ‘gekke bekken’
Derksen vindt dat Rob Kemps in korte tijd al als ‘goedkoop clowntje’ wordt neergezet. Zijn woorden zijn hard, maar de kern van zijn kritiek is duidelijk: de humor voelt volgens hem te veel als een trucje, met nadruk op rare gezichten en joligheid.
Wat daarbij meespeelt: Jumbo-reclames zijn massaproducten die je vaak ziet. Als een bepaalde maniertje snel gaat irriteren, wordt dat na tientallen herhalingen alleen maar erger. Derksen voorspelt dan ook dat dit effect kan gaan ‘storen’.
Social media: ‘We willen Frank Lammers terug’
Aan tafel wijst Thomas van Groningen op iets wat in dit soort discussies vaak veel zegt: de reacties onder Jumbo-posts op social media. Mensen nemen daadwerkelijk de tijd om te reageren dat ze Frank Lammers terug willen. Dat vindt hij best pijnlijk.
Niet omdat kritiek verboden is, maar omdat het laat zien hoe sterk zo’n reclamefiguur kan worden. Als kijkers iemand missen in een commercial, betekent dat dat die persoon een plek in hun vaste kijkroutine heeft gekregen — hoe logisch of onlogisch dat ook klinkt.
Was Frank Lammers ook achter de schermen belangrijk?
Van der Gijp maakt nog een ander punt: Lammers heeft door zijn filmervaring waarschijnlijk ook inhoudelijk kunnen meedenken. Een acteur die regelmatig met scripts werkt, kan sneller aanvoelen wat wel en niet lekker loopt in dialoog of timing.
Derksen gelooft dat ook: zo iemand geeft ‘hints’, kleine aanpassingen die een scène net natuurlijker maken. Of dat bij Jumbo echt zo ging, blijft gissen, maar het verklaart wel waarom sommigen denken dat de oude formule strakker stond.
Wat betekent dit voor Jumbo en voor Rob Kemps?
Voor Jumbo is het risico helder: een boegbeeld moet vertrouwen en herkenning oproepen, niet discussie. Natuurlijk praten mensen nu wel over de commercials, maar publiciteit is pas gunstig als het merk er beter van wordt — en niet als het vooral irritatie oplevert.
Voor Rob Kemps is het dubbel. Hij is bekend en geliefd door andere dingen dan acteren, maar in reclame wordt alles uitvergroot. Een stijl die op papier grappig is, kan op tv verkeerd vallen. Tegelijk kan gewenning veel doen — soms groeit een gezicht alsnog in de rol.
En nu: wie past beter bij Jumbo?
Onder de streep draait het om een simpele vraag: wat wil Jumbo uitstralen? Warmte en herkenbaarheid via een gezinsformat, of juist energie en opvallende humor met een nieuw type hoofdpersoon. Beide kunnen werken, maar het publiek beslist uiteindelijk.
Wat vind jij: was Frank Lammers een betere keuze, of geeft Rob Kemps Jumbo juist de frisse start die het nodig heeft? Laat het ons vooral weten — en reageer ook gerust via onze socials met jouw mening.
Poll: wie vindt u een beter boegbeeld van Jumbo?
- Frank Lammers
- Rob Kemps
Bron: mediacourant.nl
