Ze staat bekend als iemand die altijd straalt, iemand met vaart in haar stem en een scherpe blik aan tafel. Maar soms haalt zelfs de meest energieke tv-persoonlijkheid de eindstreep niet op wilskracht alleen.
In een openhartige column vertelt Quinty Trustfull (54) hoe ze de afgelopen maanden stap voor stap over haar eigen grenzen ging, tot haar lichaam uiteindelijk harder sprak dan haar agenda.
Een periode die anders begon dan gepland
De klachten staken de kop op rond de feestdagen, een tijd waarin veel mensen juist druk zijn met familie, afspraken en gezelligheid. Quinty voelde zich grieperig, zo’n vaag, zeurderig gevoel dat je makkelijk wegwuift.
En dat deed ze dus ook. Doorgaan, even tanden op elkaar, morgen vast beter. Het klinkt bijna als een reflex, zeker bij mensen die gewend zijn om altijd ‘aan’ te staan en veel ballen tegelijk in de lucht te houden.
Doorgaan terwijl je lijf iets anders zegt
In haar Libelle-column stelt Trustfull zichzelf een vraag die bij veel lezers meteen zal landen: waarom lopen vrouwen vaak zo lang door als ze ziek zijn? Ze herkent het mechanisme bij zichzelf tot in detail.
Niet willen zeuren, het idee dat er altijd iemand op je rekent, en ondertussen hopen dat een nacht slapen alles oplost. Maar wanneer je lichaam al langer signalen geeft, wordt die hoop een riskante strategie.
Van ‘gewone griep’ naar serieuze klachten
Wat begon als een griepachtig beeld, bleef niet hangen op het niveau van een paar dagen snotteren en bankhangen. De klachten werden juist heftiger en ze voelde zich met de dag verder achteruitgaan.
Uitrusten voelde in haar hoofd niet als een optie, schrijft ze. Tot het moment kwam waarop ze letterlijk niet meer normaal kon functioneren: de trap aflopen ging niet eens meer. Toch bleef ze maar uitstellen.
Het kantelpunt kwam na kerst
Na de kerstdagen ging het mis. Niet een beetje, maar echt: instorten, benauwdheid, totaal gevloerd zijn en niet meer kunnen doen alsof het nog ‘wel meevalt’. Dat moment van overgave was geen keuze meer.
Veel mensen herkennen het: je kunt lang bagatelliseren, tot je lijf de noodrem aantrekt. Bij Quinty kwam die harde realiteit midden in een periode die normaal juist draait om samen zijn en plannen maken.
Orlando zag de ernst en handelde meteen
Op het moment dat Quinty haar partner Orlando vertelde hoe slecht het werkelijk ging, was de reactie helder. Geen discussie, geen “kijken het nog even aan”, maar direct richting de eerste hulp.
Dat ingrijpen bleek cruciaal. Als je jezelf al dagen of weken hebt overtuigd dat het niet ernstig is, heb je soms iemand nodig die wél met frisse blik kijkt en meteen de juiste stap zet.
De diagnose in het ziekenhuis
In het ziekenhuis werd snel duidelijk wat er speelde: Quinty had een longontsteking én een voorhoofdsholteontsteking. Daarmee vielen de puzzelstukken op hun plek: benauwdheid, uitputting en het gevoel dat je lichaam leegloopt.
Opvallend is ook hoe streng ze voor zichzelf bleef. Ze vroeg zich af of ze zich misschien aanstelde, schrijft ze. Het antwoord was nuchter: de huisarts wilde vooral dat ze volgende keer eerder komt.
Een herkenbare les over grenzen bewaken
Wat haar verhaal sterker maakt dan een simpele gezondheidsupdate, is het mentale patroon dat eronder ligt. Doorgaan omdat het ‘moet’, omdat het druk is, omdat je jezelf geen pauze gunt—tot je lichaam je dwingt.
Trustfull beschrijft hoe moeilijk het is om bewust de stekker eruit te trekken, zelfs wanneer je merkt dat je energie opraakt. Het is een zachte waarschuwing: rust is geen beloning, maar soms pure noodzaak.
Langzaam weer op de been
Gelukkig gaat het inmiddels beter met Quinty. Afgelopen weekend deelde ze op Instagram beelden van een gezinsvakantie in Toscane, met zon, rust en het soort ademruimte dat je na zo’n periode nodig hebt.
Ze schreef erbij hoe waardevol ze het vindt om elk jaar te reizen met hun volwassen kinderen en aanhang. Veel zien, goed eten, samen lachen—maar vooral ook: even echt uitblazen.
Waarom dit zoveel mensen raakt
Wanneer een bekende Nederlander open is over gezondheid, komt dat vaak binnen. Niet omdat iemand beroemd is, maar omdat het verhaal zó herkenbaar is: je blijft doorgaan voor werk, gezin, afspraken en verwachtingen.
Juist dat maakt het gesprek belangrijk. Op tijd hulp zoeken is niet zwak, eerder verstandig. Het kan het verschil maken tussen een paar dagen herstellen of uiteindelijk met spoed hulp nodig hebben.
De dunne lijn tussen ‘even ziek’ en serieus
Het meest confronterende is misschien hoe snel het kan gaan. Een paar dagen negeren, een paar nachten slecht slapen, toch nog even dat ene ding afmaken—en ineens is de grens bereikt.
Herken jij dat doorgaan-gevoel, of ben jij juist degene die snel aan de bel trekt? Laat het ons weten op onze sociale media en deel gerust je ervaring—misschien help je er iemand mee.
Bron: mamasenomas.nl
