Terwijl Nederland dit jaar niet meedoet aan het Eurovisie Songfestival, laait de discussie over de rol van de publieke omroep juist extra op. Niet over een vals nootje of een opvallende outfit, maar over de vraag: hoeveel aandacht is nog logisch?

In de mediastorm die steevast rond het festival hangt, duikt nu een ander onderwerp op: de NOS pakt groot uit met verslaggeving vanuit Wenen. En dat schiet bij Patty Brard in het verkeerde keelgat.
Een festival zonder Nederlandse act, maar niet zonder camera’s
De situatie is opvallend: waar normaal gesproken AvroTros het Songfestival begeleidt met voorpret, uitzendingen en nabeschouwingen, ligt dat dit jaar anders. De omroep besloot geen Nederlandse inzending te sturen en het evenement niet uit te zenden.
Daarmee verdwijnt het Songfestival natuurlijk niet ineens van de radar. De NOS neemt de uitzending over en stuurt een team naar Wenen om verslag te doen. Juist die inzet zorgt nu voor vragen: waarom zoveel aandacht als we zelf niet meedoen?
Waarom AvroTros dit jaar afhaakt
Volgens de kritiek die rondzingt, speelt de politieke discussie rond Israël mee in de afweging van AvroTros. Daardoor is er gekozen voor een harde lijn: geen deelname en geen eigen uitzendingen, wat door sommigen als een boycot wordt gezien.
Die keuze roept automatisch verwachtingen op. Als je als omroep afstand neemt, voelt het voor buitenstaanders vreemd als een andere publieke partij vervolgens juist extra zichtbaar aanwezig is, met programma’s, commentatoren en uitgebreide berichtgeving.
NOS pakt uit met voorbeschouwing en extra commentaar
Telegraaf-verslaggever Jordi Versteegden merkte in Shownieuws op dat de NOS dit jaar groter lijkt uit te pakken dan ooit. Er zouden meerdere commentatoren zijn aangesteld en ook een voorbeschouwing met Merel Westrik staat op de planning.

En precies dat wringt voor critici: het is niet alleen “de finale uitzenden”, maar een complete festivalweek optuigen alsof Nederland zelf een hot shot in de wedstrijd is. In een bijzonder jaar voelt dat voor sommigen simpelweg misplaatst.
Patty Brard: “Je kunt niet boycotten en tegelijk meedoen aan de hype”
Patty Brard laat er geen twijfel over bestaan: zij vindt het belachelijk dat er met zo’n delegatie wordt afgereisd naar Wenen. In Shownieuws stelt ze dat je het woord ‘boycot’ niet kunt gebruiken als er vervolgens alsnog uitgebreid verslag wordt gedaan.
Volgens Patty snapt “heel Europa” de Nederlandse houding niet, juist omdat het dubbel oogt: geen act sturen, maar wel prominent aanwezig zijn. Ze noemt het onlogisch en vooral: zonde, omdat het een groot circus wordt zonder eigen inzet.
Ook Bart Ettekoven vindt het te veel van het goede
BN’er-kenner Bart Ettekoven haakt in op dezelfde twijfel, maar legt het accent net anders. Hij vindt: als je het festival toch uitzendt, prima, maar je hoeft er niet per se specials, uitgebreide voorbeschouwingen en extra randprogrammering omheen te bouwen.
Hij wijst erop dat andere landen die echt boycotten het vaak ook letterlijk niet uitzenden. Dus als Nederland niet wil deelnemen, waarom dan wel zo’n nadrukkelijke aanwezigheid in de media? Dat is volgens hem moeilijk uit te leggen.
Discussie over gezichten en keuzes bij de NOS
Naast de omvang van de productie gaat het gesprek ook over wie er voor de camera staat. Jordi Versteegden vindt het bijzonder dat de NOS met een freelancer als Merel Westrik werkt, terwijl er intern ook presentatie- en verslaggevingscapaciteit is.

Dat is geen aanval op Westrik, benadrukt hij, maar meer een principiële vraag: als je met publiek geld werkt, is het dan logisch om extern in te huren voor een klus die ook door eigen mensen gedaan kan worden?
“Het zijn onze centen”: publieke omroep onder vergrootglas
Voor Patty Brard draait het uiteindelijk om één kernpunt: belastinggeld. Ze zegt dat het raar voelt om met “een man of twintig” een week in hotels te zitten, lunches te draaien en grote producties op te tuigen, terwijl er elders juist krapte zou zijn.
Die sneer komt niet uit het niets: publieke omroepen liggen vaker onder vuur als het gaat om uitgaven, prioriteiten en externe inhuur. In zo’n gevoelig jaar, zonder deelname, wordt elke extra euro sneller onderwerp van debat.
Wat wil het publiek eigenlijk nog zien?
Patty haalt ook een peiling aan uit Shownieuws-onderzoek: 72 procent van de Nederlanders zou dit jaar niet gaan kijken. Als dat klopt, rijst vanzelf de vraag of een grote NOS-aanpak niet vooral voor een relatief kleine groep liefhebbers is.
Natuurlijk zijn cijfers in dit soort peilingen momentopnames, maar het sentiment is duidelijk: een flink deel van het publiek heeft minder trek in deze editie. En dan voelt “groots uitpakken” voor critici als de plank misslaan.
De bredere vraag: informatieplicht of entertainmentdrang?
Onder de discussie zit ook een interessant spanningsveld. Is het de taak van de NOS om verslag te doen van grote internationale evenementen, óók als Nederland afwezig is? Of wordt het dan entertainment om het entertainment, betaald door iedereen?
Het Songfestival is bovendien entertainment met een flinke maatschappelijke laag: politiek, identiteit, cultuur en internationale spanningen lopen er vaak doorheen. Voorstanders zeggen: juist daarom is goede journalistieke aanwezigheid belangrijk.
Gaat de kritiek iets veranderen?
Of de NOS de koers aanpast is onzeker. Publieke omroepen plannen dit soort uitzendingen ver vooruit, en bovendien blijft het Songfestival voor velen een vaste traditie, met kijkers die wél trouw blijven, ook zonder Nederlandse inzending.
Maar dat Patty Brard en anderen er zo hard in gaan, laat zien dat het draagvlak voor grote festivalproducties niet vanzelfsprekend is. Zeker niet als het woord “boycot” in dezelfde adem blijft rondzingen.
En nu: wie heeft er gelijk?
De ene kant vindt: zonde van het geld en vooral onhandig in een jaar zonder deelname. De andere kant zegt: als je toch uitzendt, doe het dan goed, met context, duiding en een stevige ploeg, want het is een groot internationaal event.
Wat vind jij: moet de NOS dit veel soberder aanpakken, of is het juist goed dat de publieke omroep aanwezig is en er een volwaardige uitzending van maakt? Laat het weten via onze socials—benieuwd naar jouw reactie.
Bron: mediacourant.nl


