Het besluit om na een scheiding de vertrouwde woonomgeving voor de kinderen te behouden, lijkt op het eerste gezicht vanzelfsprekend. Toch kan zo’n keuze verstrekkende gevolgen hebben, vooral wanneer de financiële afspraken vaag zijn. Voor Jürgen (43) betekende het dat zijn eigen spaarpot in rap tempo slonk, terwijl hij met de beste bedoelingen handelde.
In de rubriek ‘Financiële fout’ delen lezers wekelijks openhartig hun grootste geldblunders en wat zij ervan leerden. Deze keer doet Jürgen zijn verhaal over een afspraak die hij maakte na zijn scheiding. Wat begon als een tijdelijke geste, is drie jaar later uitgegroeid tot een bron van financiële zorgen.
Een keuze voor stabiliteit
Jürgen vertelt dat hij en zijn ex-partner samen twee kinderen hebben. Toen hun relatie eindigde, stond voor hem het welzijn van zijn kinderen voorop. “Ze hadden ineens een vader die ergens anders woonde en een leven dat van de ene op de andere dag anders was.
Het laatste wat ik wilde, was dat ze ook nog hun vertrouwde huis kwijt zouden raken,” aldus Jürgen.
Zijn ex wilde graag in hun gezamenlijke woning blijven. Jürgen gunde haar dat, maar al snel bleek dat zij met haar parttimebaan niet de volledige woonlasten kon dragen. “Ik zei daarom dat ik tijdelijk zou helpen, totdat zij een fulltimebaan had gevonden.
We waren misschien geen partners meer, maar we bleven wel samen verantwoordelijk voor onze kinderen,” legt hij uit. Dat ‘tijdelijk bijspringen’ zou echter veel langer duren dan hij ooit had voorzien.
Van tijdelijke hulp naar structurele last
In het begin lukte het Jürgen nog prima om de extra kosten te dekken. Hij dacht dat het om enkele maanden zou gaan, totdat zijn ex-partner haar financiële situatie op orde had.
LEES OOK:Pas op voor 1 januari, anders moet u straks honderden euro’s zorgtoeslag terugbetalen
Maar telkens als het einde in zicht leek, dienden zich nieuwe complicaties aan: ze vond geen fulltimebaan en kreeg te maken met onverwachte kosten, die Jürgen ook op zich nam. Iedere keer als zijn ex vroeg om langer bij te springen, stemde hij toe.
Langzaam maar zeker verschoof de tijdelijke hulp naar een vaste maandelijkse verplichting. “Het probleem is dat ik zelf natuurlijk ook gewoon mijn eigen woonlasten heb: ik heb een hoge huur en ook mijn andere vaste lasten zijn aardig hoog.
Ik betaal dus eigenlijk gewoon voor twee huishoudens,” zegt Jürgen. Waar hij het voorheen nog kon dragen, merkt hij nu dat het hem steeds zwaarder valt. “Ik kan minder sparen, moet vaker nadenken over grotere uitgaven en mijn financiële buffer wordt kleiner. Dat vind ik best confronterend.”
Vastzitten tussen twee vuren
Wanneer Jürgen zijn ex vraagt hoe lang zijn financiële steun nog nodig is, krijgt hij geen concreet antwoord. Zij benadrukt steeds dat ze het zonder zijn bijdrage niet redt, iets wat hij goed begrijpt. Tegelijkertijd staat hij zelf ook onder druk.
“Het ingewikkelde is dat ik bang ben dat mijn kinderen er uiteindelijk de dupe van worden als ik stop met betalen. Dat is precies waarom ik hier zo lang mee ben doorgegaan. Ik wil niet dat zij alsnog moeten verhuizen, maar tegelijkertijd begin ik te beseffen dat ik mezelf financieel behoorlijk klem heb gezet.”
Terugkijkend had Jürgen het anders aangepakt. “Achteraf had ik veel eerder duidelijke afspraken moeten maken. Ik schaam me er niet voor dat ik mijn kinderen wilde helpen en daar heb ik ook geen spijt van.
Waar ik wel spijt van heb, is dat ik geen grens heb gesteld.”
Advies van de expert
Lesley Echteld, oprichter van het platform De Gezinsportemonnee, ziet vaker dat ouders na een scheiding financiële knelpunten ervaren. Volgens haar is het begrijpelijk dat Jürgen zijn kinderen wilde beschermen. “Het is geen financiële fout om je kinderen te willen beschermen.
Ik snap heel goed dat Jürgen ervoor koos om zijn ex tijdelijk te helpen. Zeker na een scheiding wil je als ouder voorkomen dat je kinderen nóg meer veranderingen voor hun kiezen krijgen.”
Toch schuilt er volgens Echteld een risico in het ontbreken van heldere afspraken over de duur en omvang van de hulp. “Wat begint als een paar maanden, kan ongemerkt jarenlang onderdeel worden van je vaste lasten. En precies daar zit voor mij de financiële misser.”
Maak tijdelijke hulp weer tijdelijk
Echteld raadt aan om tijdelijke hulp ook echt tijdelijk te houden. “Bespreek samen wat er op dit moment nodig is, welk bedrag redelijk is en vooral: tot wanneer. Een einddatum betekent niet dat je je kinderen in de steek laat.
Het betekent dat je ook verantwoordelijkheid neemt voor je eigen financiële situatie.”
Daarnaast adviseert zij Jürgen om zijn eigen financiële situatie volledig in kaart te brengen. “Wat komt er binnen? Wat zijn zijn vaste lasten? Hoeveel betaalt hij daadwerkelijk mee aan het andere huishouden? Wat houdt hij over om te sparen en hoeveel buffer heeft hij nog?
Als je merkt dat je eigen buffer steeds kleiner wordt, is dat een duidelijk signaal dat de huidige situatie niet onbeperkt kan doorgaan.”
Verantwoordelijkheid en grenzen
Volgens Echteld is het belangrijk om onderscheid te maken tussen bijdragen aan de kinderen en het bekostigen van de woonlasten van de ex-partner. “Je verantwoordelijkheid voor je kinderen blijft natuurlijk bestaan, maar dat betekent niet dat je jarenlang de volledige financiële ruimte van een tweede huishouden moet blijven opvangen.”
Ook raadt ze aan te kijken naar andere mogelijkheden: “Zijn er andere woonoplossingen? Maakt de ex-partner gebruik van alle mogelijke toeslagen of inkomstenondersteuning? Kan de kostenverdeling anders? En wat kan de ex-partner zelf doen om financieel zelfstandiger te worden?”
Het allerbelangrijkste vindt Echteld dat liefde voor je kinderen niet betekent dat je geen financiële grenzen mag stellen. “Je kunt een betrokken vader zijn én zeggen: ‘Ik kan dit bedrag tot die datum betalen, daarna moeten we samen naar een andere oplossing zoeken’.
Want als je jezelf financieel volledig klemzet om je kinderen te beschermen, kan dat uiteindelijk ook gevolgen hebben voor hen. Een gezonde financiële situatie voor beide ouders geeft kinderen uiteindelijk meer zekerheid dan één ouder die jarenlang probeert twee huishoudens draaiende te houden.”
Over De Gezinsportemonnee
De Gezinsportemonnee is een online platform dat zich richt op geldzaken, besparen en gezinsfinanciën. Lesley Echteld, zelf moeder van vijf kinderen, wil met haar adviezen het taboe rond financiële problemen doorbreken. Ze deelt praktische tips aan de hand van herkenbare situaties uit het dagelijks leven, zodat gezinnen meer grip krijgen op hun financiën.
Voor wie geïnteresseerd is in meer verhalen over financiële misstappen en de adviezen die daarbij horen, zijn er diverse artikelen beschikbaar waarin lezers hun ervaringen delen. Van gezamenlijke spaarrekeningen tot impulsaankopen en alles daartussenin – elke financiële fout is een kans om te leren.
