Het proces rond Marco Borsato blijft veel stof doen opwaaien. De zanger schetste tijdens zijn verdediging een opvallend en volgens sommigen onterecht beeld van het gezin van zijn vermeende slachtoffer A. en haar moeder Nathalie T. Volgens Borsato heerste er thuis een opvallend open seksuele sfeer, maar de advocaat van de moeder, Peter Plasman, noemt dat beeld “een grote leugen”.
Een beladen beschuldiging
Tijdens de zitting beweerde Marco Borsato dat hij ooit door Nathalie was gebeld omdat haar dochter in tranen op bed lag. Toen hij het huis binnenkwam, zou Nathalie hem op de trap hebben verteld dat haar dochter naakt in bed lag — met een knipoog erbij. Volgens de zanger was dat moment voor hem veelzeggend en typerend voor de sfeer binnen het gezin.
Advocaat Peter Plasman noemt die beschuldiging “volledig uit de context getrokken” en “onjuist”. Hij zegt dat zijn cliënt zeker weet dat er nooit een knipoog is geweest. “Wie zegt dat dat zo is? Borsato! Dat is een verdachte en die mag zeggen wat hij wil. Maar de moeder weet zeker dat ze toen níét heeft geknipoogd.”
“De knipoog maakt het beladen”
Plasman benadrukt dat zelfs als Nathalie iets gezegd zou hebben over het feit dat haar dochter naakt lag, dit niet bedoeld was op een suggestieve manier. “De moeder is niet honderd procent zeker dat ze dat heeft gezegd. En áls ze daarover iets heeft gezegd, dan was dat om te waarschuwen,” aldus de advocaat.
Volgens hem kwam Borsato speciaal naar het huis om het meisje te troosten. “Dus welke functie kan het voor de moeder gehad hebben om te zeggen dat haar dochter naakt was, anders dan om te waarschuwen? Het is juist de valse toevoeging van de knipoog die het beladen maakt.”
Een huishouden met een ‘losse moraal’
De zanger en zijn verdediging schilderen het gezin van A. af als een omgeving waarin seks en intimiteit een centrale rol speelden. Volgens hen zou de moeder op dat gebied erg vrij zijn geweest en haar dochter in eenzelfde sfeer hebben opgevoed. Peter Plasman reageert daarop fel. “Ja, er was in dat huis een eerder losse seksuele moraal,” zegt hij. “Maar het publiek geniet daar gretig van. Het zijn smeuïge details die helemaal niets te maken hebben met de kern van de zaak.”
Hij noemt de verhalen over de moeder en haar gezin “afleiding van de hoofdzaak”. “Dit is geen poging om de waarheid boven tafel te krijgen, maar een strategie om de aandacht te verleggen,” legt Plasman uit. Volgens hem probeert Borsato met dit soort uitspraken het beeld te verschuiven en twijfel te zaaien over de geloofwaardigheid van het vermeende slachtoffer en haar moeder.
“Afleiding van wat echt telt”
De advocaat begrijpt dat Borsato zichzelf wil verdedigen, maar hekelt de manier waarop dat gebeurt. “Dat Marco Borsato zijn onschuld uitschreeuwt, is zijn goed recht. Elke verdachte heeft dat recht. Maar dat hij dat op deze manier doet, ten koste van het slachtoffer en haar moeder, dat is totaal overbodig,” stelt hij.
Plasman noemt het gedrag van de verdediging “een bewuste strategie” om de publieke opinie te beïnvloeden. “Het publiek hoort alleen de sappige details, niet de juridische kern. Dat is precies wat hier gebeurt: afleiding van de feiten, zodat de emoties het overnemen.”
Een zaak vol tegenstrijdigheden
Het proces tegen Marco Borsato draait niet alleen om juridische details, maar ook om de manier waarop beide kampen proberen de publieke perceptie te sturen. De zanger wordt beschuldigd van ontucht met een minderjarige, maar ontkent alle aantijgingen. De verklaringen over de zogenaamde “knipoog” en het beeld van de moeder zorgen nu voor extra spanning rondom de zaak.
Volgens insiders binnen de rechtszaal is de toon van Borsato’s verdediging opvallend fel. Er wordt niet alleen geprobeerd zijn eigen onschuld te benadrukken, maar ook het gedrag van het gezin van A. ter discussie te stellen. Voor Plasman is dat onacceptabel: “Dit proces moet gaan over wat er wél is gebeurd, niet over verhalen die bedoeld zijn om iemand in diskrediet te brengen.”
De strijd om geloofwaardigheid
Wat zich uiteindelijk in dat huis heeft afgespeeld, zal nog uitvoerig onderzocht worden. Maar één ding is duidelijk: de strijd om geloofwaardigheid speelt een grote rol. Borsato probeert het beeld van zichzelf als zondebok te ontkrachten, terwijl de advocaat van de moeder en het vermeende slachtoffer de focus wil houden op de kern van de aanklacht.
De komende weken zal blijken of de rechter waarde hecht aan de verklaringen van Borsato of dat de woorden van Peter Plasman meer gewicht krijgen. Voor nu lijkt het debat vooral te draaien om geloof, perceptie en de dunne scheidslijn tussen waarheid en reputatie.
