De publieke omroep staat opnieuw onder hoogspanning. Je ziet het in talkshows, berichten en boze reacties. Terwijl het bezuinigingsmes dichterbij komt, kijkt Beau van Erven Dorens hardop naar de kern. Volgens hem ligt de oplossing niet bij minder programma’s, maar bij minder bazen.

Een miljard en toch paniek
Je hoort al weken dat de NPO moet snijden. Dat roept emoties op bij makers en kijkers. Tegelijkertijd gaat er elk jaar ongeveer een miljard euro naar de publieke omroep. Dat bedrag voelt voor veel mensen enorm. Beau zegt dat je dan niet kunt doen alsof er niets te halen valt.
Hij noemt het systeem log en te zwaar. Te veel lagen, te veel overleg, te veel schijven waar beslissingen langs moeten. In zijn ogen is dat de reden dat elke bezuiniging direct als een ramp voelt. Niet omdat er geen geld is, maar omdat het geld verdwijnt in structuur.

Beau wijst naar de top
Beau is glashelder over waar je volgens hem moet beginnen. Niet bij de makers of de redacties. Hij wil eerst het management bekijken. “Organogram!” roept hij. Hij wil weten hoeveel directeuren er in totaal zijn, en wie ze allemaal aansturen.
Daarna gaat hij nog een stap verder. “Wij willen allemaal dat organogram zien, dat wil ik hier gewoon ophangen en dan wil ik kijken hoeveel directeuren er allemaal nog zitten bij al die zuilen, en die wil ik allemaal eruit hebben!”
Het klinkt heftig, maar je snapt wat hij bedoelt. Als je een huis te duur vindt, kijk je ook eerst naar de vaste lasten.
Waarom zoveel lagen bestaan
Je kunt het NPO bestel zien als een stapeling van tradities. Omroepen met een eigen identiteit. Zuilen die ooit nodig waren om verschillende groepen een stem te geven. Dat idee is niet weg. Maar de wereld is veranderd. Je kijkt nu via apps, clips en platforms. De vraag is of dezelfde verticale structuur nog past.

Beau zegt dat elke laag een eigen kantoor heeft. Elke laag heeft overleg, plannen en budgetten. Dat maakt het geheel kwetsbaar. Zodra de politiek ergens wil schrappen, raakt het direct makers, omdat er bovenin wordt vastgehouden.
Vergelijking met RTL
Beau gebruikt RTL als voorbeeld. Hij ziet daar een korte route tussen idee en besluit. Hij gelooft dat je met minder topfuncties wendbaarder bent. “Twee mensen!” zegt hij over de absolute leiding daar. In zijn verhaal is één duidelijke baas beter dan een woud aan onbekende directies.
Hij benadrukt dat je bij RTL precies weet wie er beslist. Daardoor kun je sneller schakelen. Minder papier. Minder stoelen rond de tafel. Beau zegt niet dat RTL perfect is, maar wel dat de lijnen helder zijn.

Het risico van harde woorden
Wat Beau zegt, schuurt. Zeker in een sector waar veel mensen hun baan als roeping zien. Toch raakt hij een gevoelige snaar. Veel kijkers herkennen de frustratie. Je hoort vaak dat goede ideeën blijven hangen in vergaderingen. Je ziet ook dat kleine programma’s als eerste tegen de muur lopen.
Hier komt media consultancy om de hoek kijken. Wie ooit een grote organisatie heeft doorgelicht, weet hoe snel management kan groeien. Vaak zonder dat het opvalt. Tot het geld krap wordt. Dan merk je ineens hoeveel tussenlagen er zijn.
Oud zenderbaas sluit aan
Ook Ton F van Dijk, oud zenderbaas van NPO 1, ziet het probleem in de inrichting. Hij zegt dat je met een schone lei en minder geld alsnog een sterke publieke omroep kunt bouwen. Volgens hem is het bestel niet meer van deze tijd.
Hij zegt dat een fundamentele discussie nodig is. Niet alleen over geld, maar over vorm. In zijn ogen is de omroepwereld te reactief. Ze wachten tot er druk komt, en dan schieten ze in de verdediging. Dat maakt verandering bijna onmogelijk.
Wat dit voor jou als kijker betekent
Als je dit volgt, voel je dat er meer speelt dan cijfers. Het gaat om vertrouwen. Om de vraag of publieke middelen naar schermen gaan, of naar kantoren. Als management echt wordt afgeslankt, kan er ruimte ontstaan voor inhoud.
Publieke omroep hervorming klinkt technisch, maar je ziet het direct terug in wat je straks kijkt. Minder ballast kan zorgen voor meer creativiteit. Meer ruimte voor talent. En ook voor programma’s die nu verdwijnen, terwijl het publiek ze wel waardeert.
De komende maanden worden beslissend
De discussie is nog lang niet klaar. Beau gooit een steen in de vijver, en Ton legt er een analyse naast. De politiek wil bezuinigen. De omroepen willen hun identiteit houden. En jij wilt gewoon goede televisie die iets toevoegt.
Organisatieadvies in Hilversum is niet meer alleen een intern gesprek. Het is nu iets waar iedereen een mening over heeft. De vraag is of de NPO het aandurft om eerst aan zichzelf te snijden, voordat ze aan de programmering komen.










