Op het Anna van Buerenplein in Den Haag kwamen vrijdagmiddag zo’n twintig Dolle Mina’s samen voor een bijzondere en indringende actie. In een stille rouwstoet liepen de feministische activistes met een roze doodskist door het plein, als symbool voor de “uitvaart van het passief kiesrecht”. De actie was bedoeld als protest tegen het feit dat de SGP nog altijd geen vrouwen op haar kieslijst toestaat.
De stoet trok langzaam over het plein, waar voorbijgangers even stil bleven staan. Voorop liepen drie actievoerders met de roze kist in hun handen. Op borden stonden teksten als: “Geen vrouw als kandidaat blijkbaar normaal voor de Staat.” De sfeer was plechtig, maar doordrongen van vastberadenheid. Op het plein volgde een korte toespraak, waarna de vrouwen 1 minuut en 47 seconden stilte hielden — een symbolisch gebaar, waarbij elke seconde stond voor één jaar dat het passief kiesrecht voor vrouwen volgens hen niet wordt gerespecteerd.
De Dolle Mina’s wilden met deze symboliek duidelijk maken dat hun strijd nog altijd actueel is. Ondanks dat vrouwen in Nederland al meer dan een eeuw kiesrecht hebben, zijn ze bij sommige partijen nog steeds uitgesloten van volledige politieke deelname.
De boodschap achter de actie
Organisator Anoushka Verhoeven legde uit dat het doel van de demonstratie is om aandacht te vragen voor de positie van vrouwen binnen de SGP, vooral in aanloop naar de verkiezingen. “Wij willen benadrukken dat de SGP al meer dan honderd jaar het passief kiesrecht schendt voor vrouwen,” zei ze. Volgens haar is dat niet alleen moreel onaanvaardbaar, maar ook juridisch problematisch. “Er zijn in 2007 rechterlijke uitspraken geweest tegen de Nederlandse staat, maar er wordt nog altijd niets mee gedaan,” voegde ze eraan toe.
De activistes stellen dat de staat verantwoordelijk is om ervoor te zorgen dat alle politieke partijen de wet naleven. Volgens Verhoeven is het “onacceptabel dat vrouwen anno 2025 nog steeds worden uitgesloten van verkiesbaarheid”.
De strijd binnen de SGP
Aanleiding voor de actie was de recente beslissing van de SGP om opnieuw geen vrouwen op te nemen op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen. Lilian Janse, raadslid in Middelburg en de eerste vrouw die ooit een politieke functie vervulde binnen de partij, probeerde dat te veranderen. Tijdens het ledencongres in augustus diende ze een voorstel in om het makkelijker te maken voor vrouwen binnen de partij om zich kandidaat te stellen.
Hoewel haar initiatief hoop gaf aan velen, stemde een grote meerderheid van de leden tegen. Daarmee bleef het voor vrouwen onmogelijk om namens de SGP op de lijst te komen. Voor de Dolle Mina’s is dat een directe aanleiding om opnieuw actie te voeren. “De partij heeft de kans gehad om een stap richting gelijkheid te zetten, maar koos ervoor dat niet te doen,” aldus Verhoeven.
Een lange geschiedenis van protest
De Dolle Mina-beweging, die haar oorsprong vindt in de jaren zeventig, is altijd een symbool geweest van verzet tegen ongelijkheid. Hun acties staan bekend om hun creatieve en confronterende karakter. Door een rouwstoet te organiseren, wilden ze niet alleen hun boodschap kracht bijzetten, maar ook het gevoel van verlies tastbaar maken.
Het verlies van “het recht om verkiesbaar te zijn” stond centraal. De activistes benadrukten dat de symbolische doodskist niet alleen stond voor frustratie, maar ook voor hoop. “We rouwen niet alleen om wat verloren is, maar ook om aandacht te vragen voor verandering,” zei een van de deelnemers.
Reacties en betekenis
De actie trok veel bekijks, zowel ter plekke als online. Beelden van de rouwstoet werden gedeeld op sociale media, waar mensen hun steun uitspraken. Anderen wezen erop dat de discussie over vrouwenrechten binnen religieuze partijen al decennialang speelt. Toch kreeg de actie lof voor de symboliek en de respectvolle manier waarop het protest werd vormgegeven.
Volgens experts op het gebied van gendergelijkheid toont de actie aan dat de strijd voor gelijke rechten nooit volledig voorbij is. “Zolang er partijen zijn die vrouwen uitsluiten, is feminisme niet achterhaald,” aldus een politicoloog van de Universiteit Leiden.
Meer dan een statement
De Dolle Mina’s benadrukken dat hun actie geen aanval is op religie, maar een pleidooi voor gelijke behandeling binnen het democratische systeem. Ze vinden dat geloof nooit een excuus mag zijn om grondrechten te beperken.
De stilte op het plein, gevolgd door applaus van omstanders, maakte duidelijk dat hun boodschap werd gehoord. Voor veel aanwezigen voelde het niet alleen als protest, maar ook als eerbetoon aan alle vrouwen die ooit vochten voor politieke vrijheid.
Met hun rouwstoet gaven de Dolle Mina’s opnieuw een krachtig signaal af: gelijkheid is geen voltooid feit, maar een voortdurende opdracht.
