Hans (42) woont in een elektriciteitshuisje: “Ik vind het wel best zo.”

In de schaduw van het dichte gebladerte langs een rustig kabbelende rivier, bevindt zich een klein, bijna verborgen huisje. Dit bescheiden onderkomen is het toneel van een fascinerend verhaal. Voorbijgangers beschouwen het als een droevig tafereel, terwijl vissers het mysterieus vinden. Dit elektriciteitshuisje, dat nu al maandenlang bewoond wordt door twee onopvallende inwoners, trekt de aandacht vanwege hun schijnbare afwezigheid.

-- Advertentie --

Hans, een van de bewoners, spreekt met een zekere reserve over hun situatie. Hij bevestigt dat de lokale autoriteiten, waaronder de gemeente, op de hoogte zijn van hun verblijf in het huisje. “Op een dag zullen we waarschijnlijk moeten verhuizen, maar dat is van later zorg,” zegt hij. Ondanks de onzekerheid over hun toekomst, lijkt er een sluier van geheimzinnigheid te hangen rond dit afgelegen plekje. Lees het verhaal snel verder op de volgende pagina.

-- Advertentie --
-- Advertentie --