Een brief van het bevolkingsonderzoek kan je leven in één klap in een andere stand zetten. Dat overkwam ook Irene Moors. In een openhartig gesprek in LINDA vertelt de presentatrice dat er recent iets in haar borst werd gevonden. In haar hoofd was ze de kasten al aan het opruimen, vertelt ze eerlijk. Tegelijk probeert ze nuchter te blijven, zich vast te houden aan het hier en nu en vooruit te kijken naar nieuwe plannen, onder meer weer samen met Carlo Boszhard.
Een vreemd gevoel na het onderzoek
In het interview praat Irene samen met interieurstylist Daan Alferink over serieuze thema’s, zoals het leven na de dood en onverklaarbare gevoelens. Ze beschrijft dat ze een “heel gek gevoel” had, maar dat ze zich nog niet bezighoudt met sterven. “Ik ben er niet mee bezig, want ik ben nu nog even hier”, zegt ze nuchter. Toch werd dat abstracte thema ineens confronterend concreet toen de brief van het bevolkingsonderzoek binnenkwam.
Bij het onderzoek werd namelijk iets in haar borst aangetroffen. Dat bericht kwam hard binnen. “Dat vond ik pittig – in mijn hoofd was ik de kasten al aan het opruimen. Ik had er ook helemaal geen zin in, dat doodgaan, maar ik bleef uiteindelijk redelijk rustig”, vertelt ze in het blad. In die paar zinnen hoor je de mix van paniekgedachten en rationele kalmte die veel mensen zullen herkennen.
Goedaardig, maar het gevoel blijft hangen
Gelukkig liep het medisch gezien goed af. Na vervolgonderzoek bleek de afwijking in haar borst goedaardig. De acute angst voor een ernstige ziekte zakte daardoor weg. Toch bleef Irene niet zomaar zorgeloos achter. Ze geeft toe dat er een raar gevoel blijft, ook als de arts zegt dat het in orde is. Zo’n uitslag herinnert je eraan hoe snel alles kan kantelen.
Voor jou als lezer maakt haar verhaal duidelijk hoe impactvol een oproep voor bevolkingsonderzoek kan zijn. Van een routinecontrole verandert het ineens in een emotionele achtbaan. Irene laat zien dat je tegelijkertijd bang en toch rustig kunt zijn, en dat opluchting niet betekent dat alle onrust meteen verdwenen is. Het besef dat iets mis had kunnen zijn, blijft op de achtergrond meedraaien.
Niet blijven hangen in angst
Ondanks die schrikmomenten weigert Irene om haar leven te laten bepalen door angst voor de dood. In het gesprek benadrukt ze dat ze vooral nu wil leven. Ze zegt zich “niet druk te maken” over het einde, omdat ze “nu nog even hier” is. Dat klinkt heel simpel, maar je voelt dat die houding door ervaring is gevormd. Ze erkent de kwetsbaarheid, maar kiest ervoor de focus te verleggen.
Dat zie je ook terug in de manier waarop ze over de toekomst praat. In plaats van te blijven hangen bij haar zorgen, schuift ze meteen door naar wat ze nog wél graag wil doen. Voor iemand van 58 is dat geen vanzelfsprekendheid in een tv wereld die vaak naar jong talent kijkt. Irene accepteert dat deels, maar laat tegelijk zien dat haar ambities nog lang niet op zijn.
Droom om terug te keren met Carlo
Eén wens steekt ze niet onder stoelen of banken: ze zou dolgraag weer een zondagmiddagprogramma maken samen met Carlo Boszhard. “Als ik weer met Carlo aan een tafel mag zitten, kom ik meteen”, zegt ze enthousiast. Je hoort de warmte en het plezier in die woorden. De chemie tussen hen is jarenlang een vaste waarde geweest op televisie.
Volgens Irene staat Carlo daar zelf ook voor open. “Dat willen we graag, maar iedereen roept dan meteen dat ze een goed format willen zien”, legt ze uit. Het is niet genoeg dat twee vertrouwde gezichten terugkeren, er moet ook een helder idee liggen dat past bij deze tijd. Daarmee zet ze de deur op een kier, maar laat ze ook zien hoe televisieland veranderd is.
Minder vaak gebeld, meer achter de schermen
De presentatrice vertelt eerlijk dat ze door haar leeftijd minder vaak wordt benaderd voor nieuwe presentatieklussen. Ze neemt dat opvallend sportief op. “Dat is niet erg, want er moet ook plaats worden gemaakt voor de nieuwe lichting”, zegt ze. In plaats van te mokken over minder zichtbaarheid, zoekt ze andere manieren om haar ervaring in te zetten.
Irene werkt tegenwoordig vooral achter de schermen. Ze geeft presentatietraining en coaching aan nieuwe en ervaren tv gezichten. Daarnaast stond ze het afgelopen jaar in het theater, een plek waar ze haar creativiteit op een andere manier kwijt kan. Zo blijft ze actief in de media, maar niet per se altijd voor de camera. Dat past bij iemand die haar vak serieus neemt, ook buiten de schijnwerpers.
Een rijke tv geschiedenis met Carlo
Het is niet vreemd dat ze juist met Carlo terug zou willen keren. Samen presenteerden zij jarenlang succesvolle programma’s als Telekids, Life4You en De TV Kantine. Voor jou als kijker vormden zij een vertrouwd duo, dat zorgde voor humor, warmte en herkenning op de zondagmiddag. Die geschiedenis geeft gewicht aan haar wens om nog eens samen achter een desk te zitten.
Of dat ooit gebeurt, is nog onzeker. Maar één ding maakt Irene duidelijk: ze voelt zich nog lang niet klaar met het vak. De schrik rond haar borstonderzoek heeft haar eerder aangespoord om bewuster naar de toekomst te kijken. Ze wil haar tijd vullen met werk en mensen die haar energie geven, of dat nu op televisie is, in het theater of in een coachingsruimte.
