Als je de nieuwe beelden van Lil Kleine ziet, voelt het meer als een noodkreet dan als promotie. In de trailer van zijn docuserie Lil Kleine: Geen Rem Part Two laat Jorik Scholten zich van zijn meest kwetsbare kant zien. Niet zijn muziek, imago of carrière staan centraal, maar zijn rol als vader. Wanneer hij vertelt dat hij zijn zoontje Lío niet ziet en zelfs zegt dat zijn kind hem niet meer herkent, snijdt dat dwars door alles heen. Je merkt hoe de gevolgen van de voorbije jaren nu pas echt zichtbaar worden.
Pijnlijke bekentenis over LíoIn het vervolg op Geen Rem hoor je Lil Kleine opvallend open zijn over de afstand tot zijn zoon. Op de vraag hoe het met Lío gaat, blijft hij niet op de vlakte. “Ik zie Lío niet. Hij herkent me niet.” Met die ene zin schetst hij een enorm pijnlijk beeld van hun band. Je voelt de breuk bijna fysiek.
De rapper oogt zichtbaar aangeslagen terwijl hij deze woorden uitspreekt. Het gaat niet om roem of reputatie, maar om iets dat veel fundamenteler is: het contact met zijn kind. Voor elke ouder die kijkt, komt dat hard binnen. De camera legt niet alleen zijn gezicht vast, maar ook de stilte eromheen, die minstens zo veel zegt.
Jaimie Vaes als alleenstaande moederParallel aan zijn verhaal staat dat van Jaimie Vaes, de moeder van Lío. Zij vertelde eerder in Grazia dat het moederschap “best pittig” is. Als alleenstaande moeder draagt zij de dagelijkse zorg. Je ziet in haar woorden hoe zwaar de verantwoordelijkheid op haar schouders ligt.
Toch is ze niet uitsluitend verwijtend richting Lil Kleine. Ze benadrukt dat hij “ongetwijfeld ook heel veel liefde voor zijn zoon” heeft. Daarmee laat ze ruimte voor een ander beeld dan alleen conflict. Ze hoopt vooral op meer balans in de toekomst. “Het zou zo fijn zijn als het over een tijdje niet meer alleen op mij aankomt. En ik ook weer wat meer Jaimie kan zijn!” Die laatste zin raakt je extra, omdat je voelt hoe zij zichzelf deels is kwijtgeraakt in de strijd en zorg.
Gemis aan balans rond hun zoonDe situatie rond Lío draait om meer dan alleen omgangsregelingen. Je merkt dat het gaat over identiteit, verantwoordelijkheid en de vraag wie je nog mag zijn naast het ouderschap. Voor Jaimie speelt de wens om weer “wat meer Jaimie” te kunnen zijn. Voor Jorik gaat het om de pijn dat zijn kind hem niet herkent.
Dat gemis aan balans voel je aan beide kanten. Jij herkent misschien de spanning tussen ouder zijn en jezelf blijven. In dit verhaal wordt dat op scherp gezet door media, rechtszaken en publieke opinie. De docuserie raakt daardoor een gevoelige snaar: achter het geruchtencircus schuilt een gewoon kind dat zijn ouders nodig heeft, en ouders die worstelen met hun fouten en hun rol.
Gewelddadige poging tot overval bij zijn woningGeen Rem Part Two blijft niet beperkt tot zijn vaderschap. De serie zoomt ook in op een gewelddadige poging tot roofoverval bij zijn huis. Op beelden zie je twee personen voor zijn woning rondhangen. De spanning bouwt op voordat hij zelf vertelt wat er gebeurde.
“Twee gasten komen, gannoe.” Met dat woord doelt hij op een vuurwapen. “Die gasten slaan met die gannoe op mijn hoofd.” Even later zie je hem onder het bloed. Je voelt hoe hard die klap is geweest, letterlijk en figuurlijk. Het beeld van een succesvolle artiest slaat om in dat van iemand die zijn eigen veiligheid niet meer zeker is. Voor jou als kijker wordt duidelijk dat de duistere kanten van roem en status nooit ver weg zijn.
Een openhartig vervolg op JorikDe serie Lil Kleine: Geen Rem sluit aan op eerdere documentaires over zijn leven. De eerste reeks volgde hem tijdens zijn comeback in de muziekwereld, na de zware reputatieschade in 2022 door incidenten rond wangedrag en geweld. In Part Two zie je dat de gevolgen daarvan nog lang niet zijn uitgewerkt.
Hij worstelt met zijn plek in de industrie. De vraag of hij nog relevant is, hangt voortdurend boven alles. Tegelijk probeert hij zijn persoonlijke leven op de rails te krijgen. De synopsis schetst een man die, terwijl hij probeert relevant te blijven en een nieuwe liefde vindt, opnieuw geconfronteerd wordt met oude gewoontes die zijn toekomst kunnen ondermijnen. Je voelt de spanning tussen willen veranderen en terugvallen in patronen.
Comeback tussen liefde en zelfdestructieDe documentaire laat zien hoe moeilijk het is om echt schoon schip te maken. Je ziet een artiest die aan zijn imago werkt, muziek maakt en tegelijk de puinhopen in zijn privéleven niet kan negeren. Het gemis van zijn zoon hangt als een schaduw over alles. De pijnlijke erkenning dat Lío hem niet herkent, zegt meer dan welke chartpositie ook.
Tegelijk klinkt er een verlangen door naar herstel, zowel in zijn carrière als in zijn relaties. Maar de waarschuwing in de synopsis is duidelijk: oude gewoontes liggen op de loer. De vraag die jij jezelf stelt tijdens het kijken is dan ook niet alleen of zijn comeback lukt, maar of hij zichzelf niet opnieuw saboteert.
De rol van de makersNet als de eerdere driedelige documentaire Jorik wordt Lil Kleine: Geen Rem gemaakt door Sasha Visser. Dat zorgt voor continuïteit in toon en stijl. Je merkt dat de makers hem kennen en dicht bij zijn leven mogen komen. Die nabijheid levert rauwe momenten op, maar roept ook vragen op over regie en controle: hoeveel laat hij echt zien en wat blijft buiten beeld?
De keuze om dit tweede deel juist nu uit te brengen, op een moment dat de afstand tot zijn zoon zo zichtbaar wordt, is veelzeggend. Voor jou als kijker voelt het soms als therapie voor de camera. Toch krijg je ook een inkijkje in de harde realiteit achter de headlines.
Wat deze onthulling met je doetDe meest indringende zin uit de trailer blijft hangen: “Ik zie Lío niet. Hij herkent me niet.” Of je nu fan bent of niet, zoiets raakt op een basaal menselijk niveau. Je ziet geen rapper, maar een vader die beseft wat hij is kwijtgeraakt.
De docuserie wordt daarmee meer dan een comebackverhaal. Het wordt een spiegel voor wat roem, misstanden en slechte keuzes kunnen kosten. Voor jou als kijker blijft de vraag hangen of hij de weg terug naar zijn zoon nog kan vinden, en wat daar voor nodig is. Eén ding staat vast: deze onthulling laat je niet onberoerd.
