Terwijl hij kampt met ongeneeslijke longkanker, probeert Martijn Krabbé elke dag bewust te beleven. De bekende presentator liet dinsdag in RTL Boulevard weten dat hij zich momenteel goed voelt en zich vastklampt aan de momenten met zijn geliefden. Zijn openheid over zijn ziekte en mentale kracht raakt veel mensen.
Nuchter en vol vertrouwen
Martijn Krabbé blijft opmerkelijk nuchter onder zijn situatie. De 57-jarige tv-persoonlijkheid kreeg begin dit jaar te horen dat hij uitgezaaide longkanker heeft. Toch ervaart hij momenteel geen klachten en probeert hij zo gewoon mogelijk te leven.
“Er zijn natuurlijk goede tijden en slechte tijden,” vertelde hij tijdens het gesprek. “Op dit moment heb ik in ieder geval geen klachten.” Die balans tussen hoop en realisme typeert zijn houding. Hij vertrouwt op zijn omgeving en voelt zich gesteund door de mensen die hem lief zijn.
Kracht halen uit zijn naasten
Martijn benoemt expliciet hoeveel steun hij haalt uit zijn gezin. “Ik moet mijn vrouw en kinderen daar heel erg voor bedanken, want die moeten natuurlijk ook die kracht kunnen opbrengen.” Volgens hem zijn zij de reden dat hij het volhoudt. Hij beschouwt zijn situatie met een zekere relativering die ontroerend is.
“Met doodgaan is het zo: iedereen schijnt het te kunnen. Het is niet zo moeilijk,” zei hij met een rustige toon. “Ik kijk er gewoon vrij nuchter naar. Ik ben er helemaal nog niet aan toe. Ik reken erop zelfs dat ik daar nog niet aan toe ben.”
Een carrière die nog niet voelt als afgerond
Tijdens dezelfde uitzending ontving Martijn telefonisch de Media Oeuvre Award 2025. Een erkenning die normaal gesproken een terugblik markeert. Toch voelt dat voor hem niet zo.
“Hoe ik terugkijk op mijn carrière? Dan moet je eigenlijk zeggen dat het ten einde is gekomen, maar dat gevoel heb ik helemaal niet,” zei hij eerlijk. Martijn legt uit dat hij nog steeds actief is, bijvoorbeeld met voice-overwerk, en dat geeft hem plezier. “Ik ben voor mijn eigen gevoel nog volop bezig, dat is natuurlijk niet zo, maar tot op zekere hoogte.”
Doorwerken zolang het kan
Voor Martijn is zijn werk een manier om het leven vast te houden. Ondanks de diagnose blijft hij zich inzetten waar het kan. Niet om de dood te ontkennen, maar om het leven te vieren zolang het nog lukt. Dat hij met zoveel rust en openheid over zijn gezondheid spreekt, maakt indruk op kijkers en collega’s.
Zijn woorden laten zien dat hij het leven nog steeds omarmt. Niet vanuit ontkenning, maar vanuit een diepe verbondenheid met zijn dierbaren en zijn passie voor het vak. Hij wil geen afscheid nemen zolang dat niet nodig is.
Dubbele gevoelens bij erkenning
Dat hij juist nu een oeuvreprijs ontvangt, roept gemengde gevoelens op. Het is een eer, maar ook confronterend. Toch weet Martijn ook hier zijn karakteristieke nuchterheid in te bewaren. Hij ziet de prijs als een mooi moment, maar blijft liever nog doorgaan.
Het is deze houding die hem typeert. Niet sentimenteel, maar realistisch. Niet gelaten, maar levendig. Met zijn eerlijke en rustige manier van spreken weet hij mensen te raken. Hij laat zien dat ziek zijn niet per se betekent dat je al afscheid moet nemen van het leven zoals je het kent.
Geen opsmuk, wel oprechtheid
Er zit geen show of drama in zijn verhaal. Martijn praat zoals hij is: oprecht, direct en liefdevol. Hij kiest ervoor om zich niet te laten verlammen door angst of onzekerheid. In plaats daarvan blijft hij betrokken, dankbaar en actief — tot het niet meer gaat.
Zijn boodschap? Je hoeft het leven niet te laten beheersen door angst. Zolang je kunt ademen, kun je leven. En zolang je leeft, mag je hopen.
