Als je aan Mary Borsato denkt, zie je waarschijnlijk meteen die warme glimlach tussen rekken vol schitterende bruidsjurken. Bijna vijftig jaar lang hielp ze bruiden stralen op een van de belangrijkste dagen van hun leven. Eind december deed ze met pijn in het hart de deur van De Witte Markies definitief op slot. Toch vertelt Mary nu dat deze emotionele stap haar ook iets kostbaars teruggeeft: tijd. Tijd om mee te gaan op vakantie, om ‘ja’ te zeggen tegen uitjes en om gewoon oma te zijn, zonder steeds naar de winkelagenda te hoeven kijken.
Van altijd aan het werk naar eindelijk tijd
Mary beschrijft hoe haar leven jarenlang volledig in het teken stond van de zaak. Uitnodigingen van haar kinderen sloeg ze regelmatig af, omdat de bruidswinkel voorging. “Nee, ik kan niet, want ik moet werken,” was bijna een standaardantwoord. Dat patroon herhaalde zich jaar in jaar uit, vertelt ze. Nu is dat omgedraaid. Haar kinderen willen haar meenemen op vakantie en plannen bewust leuke dingen met haar. “Nu kan ik zeggen: ja, ik kan mee, want ik heb tijd,” zegt Mary opgelucht. Die vrijheid voelt voor haar als iets nieuws, bijna onwennig, maar vooral heel dierbaar.
Laatste collectie als emotioneel afscheid
Al in oktober 2025 werd duidelijk dat het einde van De Witte Markies echt in zicht kwam. Mary presenteerde toen haar laatste collectie bruidsjurken. Op sociale media liet ze weten dat een tijdperk vol “liefde, stijl en schoonheid” ten einde liep. Op een foto bij de aankondiging stond in grote roze letters dat de closing sale was begonnen en dat de winkel eind december de deuren zou sluiten. Volgers reageerden massaal met steun en lieve berichten. Voor veel vrouwen was de bruidszaak méér dan een winkel, het was een plek vol herinneringen aan passen, tranen en vreugde.
Klanten en BN’ers vol dankbaarheid
In de reacties op Instagram deelden klanten hun mooiste momenten. Patty Brard schreef: “Ik ben Mary voor altijd dankbaar!” Een andere volger vertelde hoe ze diezelfde ochtend nog langs was geweest bij Mary en Sonja en noemde hen “lieverds” en “vakvrouwen”. Ook kwamen verhalen voorbij van dochters die jarenlang zeiden: “Als ik ga trouwen, wil ik een jurk van Mary Borsato.” Een moeder schreef hoe haar dochter vier jaar geleden straalde in een prachtige jurk uit de winkel. Zulke berichten lieten Mary zien hoeveel impact haar werk had op generaties bruiden.
Met tachtig jaar kiest Mary voor rust
Mary bereikte dit jaar haar tachtigste levensjaar en voelde dat het moment was gekomen om een stap terug te doen. In een eerdere verklaring zei ze: “Met pijn in mijn hart neem ik afscheid van de winkel en van het werk dat ik met zoveel liefde heb gedaan.” Ze noemde het een voorrecht om zoveel bruiden te mogen helpen aan de perfecte japon. Tegelijk gaf ze aan dat het nu tijd is om meer momenten door te brengen met haar kleinkinderen en achterkleinkinderen en te genieten van de rust. De verkoop van bruidsjaponnen liep nog tot en met 31 december 2025 op afspraak door, als laatste hoofdstuk van een lange carrière.
Jada begrijpt oma’s keuze, maar voelt ook het afscheid
Kleindochter Jada Borsato vertelde dat ze het besluit van haar oma goed begrijpt. Ze noemde het “verdrietig” om afscheid te nemen van iets waar zoveel jaren hard werk in zitten. Toch heeft ze het gevoel dat het ook oké is en dat Mary eraan toe is. Jada bekende dat ze geen bruidsjurk voor zichzelf heeft achtergehouden, maar droomt wel van een toekomstig moment samen. Ze zou het “heel leuk” vinden om ooit samen met haar oma iets te regelen voor haar eigen bruiloft. Met een speelse blik naar haar vriend Rob zei ze dat haar trouwdag “nog lang niet aan de orde is”, maar dat het idee dat oma haar jurk verzorgt, voelt als iets bijzonders en nostalgisch.
Een tijdperk vol bruidsjurken en verhalen afgesloten
Met het sluiten van De Witte Markies komt er niet alleen een einde aan een winkel, maar ook aan een vertrouwd gezicht in de bruidsmode. Mary Borsato bouwde in Alkmaar een zaak op die bijna een begrip werd. Voor jou als lezer is haar verhaal herkenbaar als dat van iemand die lang alles gaf voor haar vak en nu bewust kiest voor een andere rol. Het werk mocht dan een belangrijk deel van haar identiteit zijn, Mary laat zien dat het nooit te laat is om ruimte te maken voor nieuwe herinneringen, dit keer niet in een pashokje, maar aan de keukentafel of op vakantie met haar familie.
