Voor Monique Westenberg is deze kerst anders dan voorgaande jaren. De feestdagen, normaal gevuld met familie, traditie en warmte, brengen dit jaar ook een gevoel van stilte en bezinning. Niet alleen viert ze kerst zonder haar voormalige partner André Hazes, maar ook haar zoon is deze kerstavond bij zijn vader. Op Instagram deelt ze haar emoties over deze bijzondere, maar ook eenzame periode.
Een kerst vol herinneringen
Monique blikt in haar bericht terug op hoe kerst vroeger voelde. “Als kind keek ik zó uit naar kerstavond. De helft van de familie ging naar de kerkmis en wij kinderen bleven met opa thuis om de tafel te dekken. Na de mis aten we met z’n allen en vierden we tot midden in de nacht de heilige nacht, met cadeautjes en vooral veel gezelligheid.”
Sinds die tijd is er veel veranderd. “Toen de familie te groot werd en niet meer in oma’s woonwagen paste, stopte die traditie en ging ieder zijn eigen weg.”
Met haar woorden schetst Monique het beeld van een tijd waarin de feestdagen nog om eenvoud draaiden: samen eten, lachen en het leven vieren. Nu, jaren later, is het voor haar een moment van reflectie op wat blijft en wat voorbijgaat.
Rust na jaren van onrust
Hoewel het de eerste kerst is waarin Monique weer als vrijgezel door het leven gaat, benadrukt ze dat ze diep vanbinnen rust voelt. “In mijn jonge volwassen jaren heb ik me vaak alleen gevoeld met kerst. Er was ook bijna elk jaar wel iets: verlies, pijn, onrust. De afgelopen drie jaar voelde ik voor het eerst weer rust en ook dit jaar is dat zo.”
De hectiek van de voorbereidingen, de drukte van sociale verplichtingen en de leegte van verandering lijken plaats te hebben gemaakt voor iets anders: acceptatie. “De dagen ernaartoe waren druk en hectisch, maar diep vanbinnen voel ik rust. We hebben leuke dingen gepland, maar ook fijne momenten thuis met films en spelletjes.”
Het bericht ademt kalmte, maar tussen de regels is voelbaar dat juist die rust zwaar bevochten is.
De eerste kerst zonder haar zoon
Wat het dit jaar nog bijzonderder maakt, is dat Monique voor het eerst in negen jaar kerstavond zonder haar zoon doorbrengt. “Voor het eerst in negen jaar vier ik kerstavond zonder mijn zoon, omdat hij bij zijn papa is. En ook daarin voel ik rust.”
In plaats van verdriet, overheerst trots en begrip. “Ik vind het gezellig voor ze dat ze lekker een paar dagen samen hebben zonder verplichtingen van school en werk,” schrijft ze.
Toch ligt haar hart deze kerst ook bij haar hondje, dat kampt met gezondheidsproblemen. “Wat mij vooral bezighoudt, is mijn meisje. Het zou zomaar kunnen dat dit onze laatste kerst samen is, en daarom wil ik hier heel bewust van genieten.” Haar woorden laten zien hoeveel betekenis Monique hecht aan kleine dingen en levende wezens om haar heen.
Verlies en verbinding
In haar bericht staat Monique ook stil bij anderen die deze dagen met verdriet of gemis doorbrengen. Ze schrijft dat ze de leegte van verlies maar al te goed begrijpt. “Net als elk jaar hoor ik ook verdrietige verhalen om mij heen, dichtbij via via en online. De afgelopen weken zijn er veel hondjes overleden en ook veel mensen ziek geworden of weggevallen, soms heel onverwacht.”
Zelf verloor ze in deze periode meerdere dierbaren. “Het ene jaar verloor ik mijn pindamama, het jaar erna mijn oma, vlak voor de feestdagen. Dat gemis voelt in deze tijd altijd net een beetje extra.”
Die kwetsbare erkenning maakt duidelijk dat kerst voor haar niet alleen een feest van licht is, maar ook een moment van stil verdriet – iets wat voor velen herkenbaar zal zijn.
Een boodschap vol liefde
Monique sluit haar bericht af met een warme boodschap aan iedereen die het moeilijk heeft. “Mocht jij nu in een donkere of verdrietige periode zitten: ik stuur je heel veel kracht en liefde. Mijn kaarsjes branden voor jullie. Ik wens jullie allemaal een fijne, warme en liefdevolle kerst toe. Koester alles wat je hebt.”
Haar woorden worden op sociale media massaal gedeeld en gesteund. Fans bedanken haar voor haar openhartigheid en noemen haar bericht “troostrijk”, juist omdat het laat zien dat kwetsbaarheid en kracht hand in hand kunnen gaan.
Een nieuw begin in zicht
Voor Monique lijken de feestdagen dit jaar niet enkel een tijd van terugkijken, maar ook van loslaten. Ze accepteert dat sommige tradities verdwijnen en dat liefde verschillende vormen kent — of dat nu in familie, kinderen of huisdieren zit.
Met haar bericht herinnert ze haar volgers eraan dat rust niet altijd stilstand betekent en dat zelfs een eenzame kerst gevuld kan zijn met betekenis. Een kerst zonder zoon, zonder partner, maar wél met innerlijke vrede.
