Het lijkt soms alsof een WK vooral draait om schema’s, persmomenten en hotelkamers die allemaal op elkaar lijken. Maar achter de schermen spelen er ook dingen die niets met voetbal te maken hebben—en juist daarom zo hard binnenkomen.

In aanloop naar de oefeninterland van maandag tegen Oezbekistan sprak bondscoach Ronald Koeman op een persconferentie openhartig over hoe het voor hem is om momenteel ver weg te zijn van zijn vrouw Bartina, die aan chronische borstkanker lijdt.
Afstand die je niet wegcoacht
Koeman gaf aan dat het hem soms opbreekt dat hij nu op grote afstand leeft van Bartina. Niet alleen omdat hij haar mist, maar ook omdat haar weken worden bepaald door behandelingen en herstelmomenten.
“Soms is het best moeilijk, omdat ze iedere week behandelingen heeft,” vertelde hij. Het is een nuchtere zin, maar de lading is groot: het gaat om een ritme dat elke week terugkomt en telkens opnieuw energie vraagt.
Waarom Bartina niet meereist
Dat Koeman op dit moment in het buitenland zit met Oranje, betekent ook dat Bartina niet zomaar “even” deze kant op komt. De bondscoach legde uit dat het simpelweg te zwaar is naast alles wat er al speelt.
“Dat is ook de reden dat ze nu deze kant niet op komt. Daar heb je contact over; dat is voor haar soms ook moeilijk,” zei Koeman. Het gaat niet alleen om logistiek, maar vooral om wat haar lichaam op dit moment aankan.
Voetbal als afleiding, maar niet als vergeetknop
Tussen trainingen, wedstrijden en mediaverplichtingen door probeert Koeman zijn focus te houden op het toernooi. Toch blijft de situatie thuis altijd aanwezig, ook al staat er een wedstrijdplanning tegenover.
Hij noemde voetbal “wel een uitlaatklep om over andere dingen na te denken”. Een tijdelijk anker dus, geen muur. Want ondertussen gaat het leven thuis door, met afspraken, bijwerkingen en de spanning van het afwachten.

Wekelijkse behandelingen en de dagen erna
Koeman vertelde ook iets over de concrete werkelijkheid van Bartina’s behandelingstraject. Dat maakt het verhaal extra invoelbaar: het gaat niet om ‘af en toe’, maar om een vast onderdeel van iedere week.
“Ze heeft iedere woensdag een behandeling en daarna voelt ze zich soms een paar dagen slecht. Daar praat je dan over,” aldus de bondscoach. De dagen na zo’n behandeling zijn vaak het zwaarst, en juist dan is afstand extra lastig.
Hoop houden, maar ook realistisch blijven
In zijn woorden klonk hoop, maar ook voorzichtigheid. Het is die balans die veel mensen herkennen: willen geloven dat het aanslaat, en tegelijk weten dat je nooit volledige zekerheid krijgt.
“We hopen dat de behandelingen blijven aanslaan en wachten af hoe lang dat zo blijft,” zei Koeman. Het zijn zinnen die niet dramatiseren, maar die wel duidelijk maken hoeveel er op de achtergrond meespeelt.
WK-keuze: meeleven op afstand
Door het WK moet Koeman, zoals hij zelf zei, “helaas” met Bartina meeleven op afstand. Dat klinkt hard, maar het is de realiteit van zo’n groot toernooi: je zit vast aan een bubbel.
Volgens Koeman hebben ze die keuze wel samen besproken. En ergens zit er zelfs een klein sprankje extra motivatie verstopt in een opvallende hoop: als Oranje heel ver komt, ontstaat er mogelijk ruimte in het schema.
Een ultieme wens bij een droomscenario
Koeman vertelde dat er één scenario is dat hij bijna als een symbolisch hoogtepunt ziet. Niet alleen sportief, maar vooral persoonlijk: het idee dat het succes van het team iets kan betekenen in hun privésituatie.
“Als we de finale halen, dan mag ze misschien een behandeling overslaan. Dat zou het ultieme zijn,” zei hij. Het is zo’n zin waarbij je automatisch denkt: dit gaat over veel meer dan voetbal.

Ook praktische dingen spelen mee in New York
Naast de persoonlijke kant kwam er op de persmomenten ook iets veel aardser voorbij: het spelershotel tijdens het trainingskamp in New York. Koeman was niet boos, maar wel eerlijk over de omstandigheden.
“We zitten hier maar een aantal dagen, het is niet dat wij hier niet kunnen zijn. Maar het kan beter, laat ik het zo zeggen,” aldus de bondscoach. Een duidelijke boodschap, zonder er een groot drama van te maken.
Bewuste keuze: niet altijd het meest luxe
Oranje verblijft in het Sonesta White Plains Downtown, een viersterrenhotel. Dat klinkt solide, maar binnen de staf wordt wel vaker nagedacht over wat ‘luxe’ doet met een sportgroep.
Directeur topvoetbal Nigel de Jong zei eerder dat er bewust niet altijd voor het meest luxe hotel wordt gekozen. “Luxe kan ook luiheid veroorzaken,” stelde hij. Koeman reageerde nuchter: “Ik weet niet of dat zo is.”
Spelers aan het woord: genoeg, maar niet voor weken
Ook vanuit de spelers kwam er een reactie die vooral laat zien hoe zo’n trainingskamp wordt ervaren. Linksback Micky van de Ven noemde het hotel prima, maar gaf toe dat de locatie niet ideaal is als je lang blijft.
“Times Square was wel een stukje rijden,” zei hij. De selectie ging vrijdag met elkaar naar Times Square om te eten. “Dat was heel gezellig,” voegde hij toe—zo’n moment waarop teamgevoel groeit.
Wat dit alles zegt over Koeman en Oranje
Wat blijft hangen, is het contrast: aan de ene kant een bondscoach die resultaten moet leveren en dag in dag uit ‘aan’ staat, aan de andere kant iemand die thuis een situatie heeft die niets met sport te maken heeft.
Juist doordat Koeman er rustig over praat, komt het binnen. Het is niet gezocht emotioneel; het is simpelweg echt. En in dat echte zit voor veel mensen herkenning: je kunt doorgaan, maar je draagt het wel mee.
Praat mee
Het WK roept altijd meningen op, maar dit soort verhalen laat ook de menselijke kant zien achter de camera’s en de uitslagen. Hoe kijk jij naar Koemans openheid en de manier waarop Oranje hiermee omgaat?
Laat het ons weten op onze social media—reageer vooral even met jouw gedachte of ervaring. We lezen alles mee en zijn benieuwd hoe jij dit nieuws hebt gevolgd.
Bron: shownieuws.nl






