Roxeanne Hazes staat dit weekend met een groot interview in het AD, maar wie op sappige details over de ruzies binnen de Hazes-familie hoopte, komt bedrogen uit. Ondanks het voortdurende publieke drama tussen Roxeanne, haar moeder Rachel en broer André, kiest de zangeres ervoor om niet verder olie op het vuur te gooien.
Afstand tot familievragen
De Hazes-familie blijft een bron van vermaak voor velen, maar voor Roxeanne is het duidelijk dat ze een andere weg kiest. Waar broer André regelmatig openhartig is over de familieruzies, houdt Roxeanne haar kaarten steeds dichter tegen de borst. Het interview in het AD maakt duidelijk dat ze vooraf afspraken maakte over wat wel en niet besproken mocht worden.
Het AD licht toe: “De afgelopen tijd kwam het geregeld voor, ze wil er niet over uitweiden, hoeft ook niet, maar: er was een boel te doen in de rechtbank en daarbuiten tussen Roxeanne, haar moeder en haar broer. Redenen om diep te duiken, en ook om van tevoren afspraken te maken met journalisten.”
Geen plek voor moddergooien
In het interview benadrukt Roxeanne haar keuze om niet mee te doen aan het publieke moddergooien. “Ik ben geen moddergooier. Ik vind niet dat je alle pijn hoeft te delen, al ben je beroemd,” zegt ze. Hoewel dit betekent dat er geen nieuwe details over de lopende erfeniszaak met haar moeder naar buiten komen, geeft het een inkijkje in hoe Roxeanne haar eigen grenzen bewaakt.
Terugblik op een turbulente jeugd
Hoewel Roxeanne zwijgt over haar huidige relatie met Rachel, blijft ze kritisch op haar jeugd. Net zoals ze eerder bij Beste Zangers deed, spreekt ze openlijk over hoe ze zich na haar vaders dood voelde. “Na mijn vaders dood hebben mijn broertje en ik honderden keren opgetreden met zijn nummers. Ik voelde me een soort… aapje. Dat een trucje deed,” vertelt ze.
De zangeres voelt nog steeds de impact van deze tijd. “Als ik eens iets anders zong, Britney Spears bijvoorbeeld, kreeg ik flesjes breezer naar mijn hoofd gesmeten. Hallo, ik was veertien, ik had helemaal geen zin in Bloed, zweet en tranen.”
Gebrek aan bescherming
Roxeanne blikt terug op de kwetsbaarheid van haar jeugd, waarin bescherming van haar moeder leek te ontbreken. Over de flesjesgooiers zegt ze: “Die flesjesgooiers zijn gewoon gek. Ik zeg wel ‘aapje’, maar zelfs een aapje in de dierentuin behandel je niet zo.”
De vraag blijft hangen hoe de familie Hazes zich verder zal ontwikkelen en of de breuk ooit zal helen. Wat vind jij van Roxeanne’s keuze om niet uit te wijden over de familieruzie? Laat het ons weten in de reacties op Facebook!
