Een gewone werkdag in het Rotterdamse OV kan in een paar seconden omslaan. Een buschauffeur die passagiers helpt, routes rijdt en op tijd probeert te blijven, kreeg dit voorjaar te maken met hetzelfde gezicht — en dat liep twee keer verkeerd af.

De zaak draait om een reiziger die in korte tijd twee keer met geweld uithaalde, met een schokgolf aan reacties in de stad. Inmiddels zit de verdachte nog vast en wordt er ook gekeken naar zijn mentale toestand.
Twee incidenten, één chauffeur
De ophef in Rotterdam kwam niet alleen door de ernst van het geweld, maar vooral door het feit dat dezelfde chauffeur binnen iets meer dan een maand opnieuw slachtoffer werd. Dat maakt het voor veel mensen extra wrang: hoe kan iemand na zo’n eerste aanval nog een keer toeslaan?
De verdachte is de 32-jarige Osman D. Hij werd na het tweede incident herkenbaar in beeld gebracht en kort daarna aangehouden. Tijdens een eerste voorbereidende zitting besloot de rechter dat hij in afwachting van de verdere behandeling niet op vrije voeten komt.
Het begon bij een mislukte betaling
Het eerste incident speelde op 7 maart rond 16.00 uur bij halte Abtsweg in Rotterdam-Overschie. D. wilde inchecken, maar zijn pas werkte niet. De chauffeur vroeg hem vervolgens de bus te verlaten, waarna de sfeer snel grimmig werd.
Volgens het dossier weigerde de reiziger en werd hij agressief. Hij zou de chauffeur hebben bedreigd met een opmerking dat hij hem “in zijn kont gaat snijden”. Even later, vlak voordat hij uitstapte bij halte Kleinpolderplein, sloeg hij de bestuurder hard in het gezicht.
Een klap met gevolgen
Die eerste klap was niet zomaar een duw of een tik. De chauffeur zag na de aanval een tijd wazig, zo staat in het rechtbankverslag. Daarna verdween de verdachte, en bleef de chauffeur achter met de schrik en de nasleep van geweld tijdens het werk.
Voor veel OV-medewerkers is dit herkenbaar: spanning in het openbaar vervoer kan snel oplopen, zeker bij discussies over inchecken, gedrag of regels. Tegelijk is het precies die dagelijkse routine die mensen veilig denken te kunnen uitvoeren — tot het ineens misgaat.
Een maand later opnieuw raak
Ruim een maand later, op 10 april, kwamen de twee elkaar weer tegen. D. stapte opnieuw in bij dezelfde chauffeur. De bestuurder herkende hem en wilde de centrale waarschuwen, maar de situatie escaleerde vrijwel direct.

De verdachte zou de chauffeur hebben toegebeten: “Ga jij die deur openmaken of ga ik jouw hoofd tegen die glas doen.” Vervolgens richtte hij schade aan bij de chauffeursplek door de beschermingskap te vernielen.
Beschermingskap kapot, chauffeur bloedend
Na het vernielen van de beschermingskap sloeg D. de chauffeur volgens het dossier tot bloedens toe. Juist omdat het om dezelfde werknemer ging, kwam dit tweede incident extra hard binnen bij collega’s, reizigers en bestuurders in de stad.
Het laat ook een pijnlijk punt zien: zelfs met bescherming rond de bestuurdersplek kan een chauffeur nog steeds kwetsbaar zijn als iemand doelbewust agressie zoekt. De impact is niet alleen fysiek, maar ook mentaal — zeker bij herhaald slachtofferschap.
Grote verontwaardiging in Rotterdam
De zaak leidde dit voorjaar tot forse verontwaardiging. Burgemeester Carola Schouten liet weten dat het dubbele geweld haar “woedend” maakte. Zeker in een stad waar veel mensen dagelijks afhankelijk zijn van bus, tram en metro, raakt dit aan een basisgevoel van veiligheid.
Na de tweede aanval werd de zoektocht naar de verdachte opgeschaald. De politie verspreidde camerabeelden om hem snel te kunnen identificeren. Binnen een week na het tweede incident werd D. aangehouden.
Advocaat: vooral psychiatrische hulp nodig
Tijdens de zitting kwam ook de visie van de verdediging naar voren. De advocaat stelde dat zijn cliënt vooral psychiatrische hulp nodig heeft. Daarmee wordt gesuggereerd dat er meer speelt dan alleen agressie of kwaadwillendheid.
Opvallend is ook de uitleg die namens D. werd gegeven over het tweede incident. Volgens de raadsman zou zijn cliënt naar buiten hebben gewild toen de bus al reed, en zou hij zich “gegijzeld” hebben gevoeld.
Geen ‘fixatie’, wel weer dezelfde bus
De advocaat benadrukte dat het volgens hem niet zo is dat zijn cliënt gefixeerd was op deze specifieke buschauffeur. Het feit blijft natuurlijk dat het wél opnieuw misging bij dezelfde bestuurder, en dat maakt de zaak voor buitenstaanders moeilijk te bevatten.
Wat er precies in het hoofd van de verdachte omging, zal vermoedelijk een belangrijk onderdeel worden van het vervolg. Als iemand zich onveilig of opgesloten voelt, kan dat een verklaring zijn — maar geen vrijbrief voor geweld.
OM kijkt naar tbs-onderzoek
Het Openbaar Ministerie wil laten onderzoeken of tbs aan de orde is. Tbs (terbeschikkingstelling) is een maatregel die kan worden opgelegd als iemand een zwaar delict pleegt en er sprake is van een psychiatrische stoornis, waardoor behandeling nodig wordt geacht.
Dat betekent niet dat tbs al vaststaat, maar wel dat justitie serieus wil laten uitzoeken hoe groot het risico is op herhaling en welke aanpak het best past. In dit soort zaken weegt de veiligheid van anderen zwaar mee.
Vervolg: inhoudelijke zitting later dit jaar
De inhoudelijke behandeling van de strafzaak staat voor dit najaar gepland. Dan wordt duidelijker welke feiten precies bewezen worden geacht, welke strafeis het OM op tafel legt en hoe de rechter naar het geheel kijkt.
Tot die tijd blijft de verdachte vastzitten. Voor de chauffeur en betrokkenen is dat vaak een belangrijk punt: het idee dat iemand die twee keer geweld gebruikte niet zomaar weer op straat staat.
Een bredere discussie over veiligheid in het ov
Deze zaak past in een bredere discussie die al langer speelt: hoe veilig zijn OV-medewerkers tijdens hun werk? Camera’s, extra toezicht en beschermingskappen helpen, maar incidenten laten zien dat het niet altijd genoeg is.
Tegelijk is het openbaar vervoer bedoeld als publieke ruimte waar iedereen zich veilig moet voelen: reizigers én personeel. Elke nieuwe mishandeling zet die balans onder druk en vergroot de roep om stevige maatregelen.
Praat mee
Wat vind jij: moeten straffen bij geweld tegen OV-personeel standaard zwaarder, of moet de focus juist meer op verplichte zorg en behandeling liggen? Laat het weten op onze sociale media — we zijn benieuwd naar jullie reacties.
Bron: nieuwrechts.nl












