Een golf van emotie trok over het festivalterrein toen Suzan en Freek na maanden stilte weer samen op het podium stonden. Hun optreden tijdens Concert at SEA markeerde niet alleen hun muzikale terugkeer, maar ook een krachtig statement over hoop en veerkracht. Na het verpletterende nieuws dat Freek uitgezaaide longkanker heeft, had niemand verwacht dat het duo zo snel het podium weer zou betreden. Toch gebeurde het, en daar speelde Suzan een doorslaggevende rol in.
Slechts een dag na de diagnose besloten Suzan en Freek om hun verhaal open te delen met het publiek. De drie grote concerten in de Ziggo Dome, gepland voor datzelfde weekend, werden direct afgelast. Wat opviel was dat de zomerfestivals niet uit de agenda verdwenen. Het voelde voor velen tegenstrijdig: hoe kun je verder optreden terwijl je wereld op zijn kop staat?
Freek gaf tijdens het optreden toe dat hij zelf de optredens het liefst had geannuleerd. Zijn hoofd en hart zaten vol twijfel. Maar Suzan zag iets anders. Zij belde het management en vroeg hen om voorlopig niets te cancelen.
De waarde van vooruitkijken
Op het podium vertelde Freek hoe belangrijk die beslissing achteraf bleek. “Ik ben zo blij dat zij de keuze heeft gemaakt,” sprak hij zichtbaar aangedaan. Hij legde uit dat hij in die eerste dagen na het nieuws verlamd was door emoties. Suzan voelde intuïtief aan dat dit geen definitieve beslissing moest worden.
Volgens haar zou Freek er spijt van krijgen als ze alle optredens zouden schrappen. “Ik wist zeker dat Freek op een ochtend wakker zou worden en weer zou willen spelen. Als dan alles al is afgezegd, moet je toekijken hoe iemand anders jouw plek inneemt. Dat kunnen wij niet aan,” vertelde Suzan. Haar vooruitziende blik gaf ruimte om later alsnog te kiezen.
Een ode aan het leven in plaats van wachten op het einde
Freek deelde tijdens zijn toespraak op Concert at SEA dat hij niet wilde blijven hangen in angst. “Hoe morgen eruitziet, dat weten wij niet. Dat weten jullie ook niet,” zei hij tegen het publiek. “We willen niet thuiszitten en wachten tot het slechter gaat. We willen het leven vieren en energie halen uit wat we doen.”
Die woorden, uitgesproken voor duizenden toeschouwers, waren een stille belofte aan zichzelf. Het was geen vlucht van de realiteit, maar juist een manier om elke dag bewust te beleven. Het optreden was een moment van licht in een periode vol onzekerheid.
Rust en respect achter de schermen
De organisatie van Concert at SEA hield extra rekening met de bijzondere situatie. Shownieuws-verslaggever Thom Goderie merkte op dat de toegang voor cameraploegen strenger was dan andere jaren. “Normaal mogen we backstage filmen, maar nu wilden ze Suzan en Freek echt hun moment gunnen,” vertelde hij. Achter de schermen kregen ze de rust die ze nodig hadden om zich op hun optreden te focussen.
Een publiek dat voelt als familie
Tijdens het concert viel op hoe warm het publiek reageerde. Elk nummer werd met luid applaus en emotie ontvangen. Voor velen in het publiek was het optreden niet alleen een muzikale belevenis, maar ook een herinnering om zelf het leven te omarmen, hoe onzeker het ook kan zijn.
Toen Freek aan het eind zei: “Concert at SEA, tot volgend jaar!”, volgde een oorverdovend applaus. Het was een zin vol hoop, een sprankje toekomst in een periode waarin plannen maken geen vanzelfsprekendheid is.
De toekomst blijft onduidelijk
Of Suzan en Freek hun rol als coach in The Voice of Holland blijven vervullen, is nog niet duidelijk. De prioriteit ligt nu bij Freeks gezondheid en het samen genieten van de momenten die er nog zijn. Maar dat het duo opnieuw bewezen heeft hoe sterk liefde en muziek kunnen verbinden, staat vast.
