Vanaf het moment dat ik als kind Kerstmis leerde kennen, werd het een van de meest betekenisvolle momenten van het jaar. Voor mij is Kerstmis niet zomaar een feest, maar een diep religieuze viering van geloof, verbondenheid en bezinning. Elk jaar kijk ik uit naar de adventstijd en het moment waarop ik samen met mijn geliefden de geboorte van Jezus Christus kan vieren. Maar naarmate de jaren verstrijken, zie ik met lede ogen hoe de essentie van dit heilige feest steeds verder verwatert.
Als ik om me heen kijk, zie ik dat Kerstmis voor velen een feest van gezelligheid is geworden, los van de diepere religieuze betekenis die ik ermee associeer. Het lijkt haast alsof de ware reden voor het feest verloren gaat in een zee van cadeaus, glitter en luxe diners. Ik vind dat een pijnlijke ontwikkeling en vraag me af hoe het mogelijk is dat de oorspronkelijke betekenis van Kerst zo in de verdrukking komt. Het voelt soms zelfs alsof de ziel van het feest vervaagt onder de oppervlakkige ophef.
Ik zie het om me heen: mensen die zichzelf niet gelovig noemen en geen enkele verbinding hebben met het christendom, maar wel groots Kerstmis vieren. Voor hen is het een feest van lichtjes en gezelligheid, maar voor mij is het zoveel meer dan dat. Voor mij draait Kerstmis om de geboorte van Jezus, een gebeurtenis die de kern vormt van het christelijke geloof. Het gaat niet om wie het mooiste cadeau heeft gekocht of wie de grootste kerstboom heeft staan, maar om het wonder dat we vieren.
Soms denk ik met een warm gevoel terug aan mijn eigen jeugd, toen Kerstmis een intieme, diepe betekenis had. We hadden thuis altijd een adventskalender met kaarsen en een kruisbeeld erbij. Elke dag stonden we stil bij het kerstverhaal, en de voorbereidingen waren doordrenkt met bezinning en dankbaarheid. Het hele proces was een manier om het geloof en de geboorte van Jezus centraal te stellen, en dat maakte het feest voor mij zo bijzonder.
Als ik zie hoe het er tegenwoordig aan toe gaat, voel ik me bijna respectloos behandeld. Alsof het verhaal van Jezus’ geboorte ondergeschikt is gemaakt aan commerciële belangen. In plaats van ‘Fijne Kerst’ zie ik overal ‘Fijne Feestdagen’ verschijnen, alsof we koste wat kost het religieuze aspect moeten vermijden. Het raakt me diep dat iets wat ooit zo heilig en betekenisvol was, wordt ondergesneeuwd door oppervlakkigheid.
Ik heb niks tegen mensen die anders geloven, integendeel, ik respecteer iedere overtuiging. Maar ik vind wel dat Kerstmis een viering is die geworteld is in het christelijke geloof en daardoor iets is wat betekenis heeft voor christenen. Voor iemand zonder geloof begrijp ik simpelweg niet wat er dan nog te vieren valt. Wat blijft er over van de boodschap en het wonder als je er zelf niet in gelooft?
Soms voelt het alsof er steeds minder ruimte is voor de oorspronkelijke betekenis van dit feest. Het raakt me dat één van de meest betekenisvolle momenten van het jaar wordt ingepakt in commercie en oppervlakkige gezelligheid, alsof de boodschap van Jezus niet meer belangrijk is. Het is alsof de essentie van het feest plaats moet maken voor mooie etalages en feestelijke diners, terwijl voor mij juist de stilte en de bezinning de kern van het feest zijn.
Toen ik zelf moeder werd, probeerde ik mijn kinderen de ware betekenis van Kerstmis bij te brengen. Ik vertelde ze verhalen over de geboorte van Jezus en legde de diepere betekenis van het feest uit. Toch merk ik dat zelfs zij het soms lastig vinden om mijn standpunt te begrijpen, zeker nu ze opgroeien in een omgeving waar Kerstmis vooral draait om gezelligheid en cadeautjes. Maar ik probeer hen altijd duidelijk te maken dat het feest draait om geloof en samen zijn, niet om de buitenkant.
Misschien vinden sommige mensen mij ouderwets en behoudend, maar dat raakt me niet. Voor mij draait Kerstmis om respect en verbondenheid met het geloof. Net zoals ik niet het Suikerfeest zou vieren zonder het te begrijpen of te voelen vanuit mijn overtuigingen, vind ik dat ook Kerstmis een authentieke viering zou moeten blijven. Er is een diepere boodschap die je zou moeten begrijpen en respecteren om echt te kunnen vieren.
Het lijkt tegenwoordig haast onmogelijk om in alle hectiek van feestjes en winkelstraten nog ruimte te vinden voor bezinning. Kerstmis is voor mij een tijd van rust, om even afstand te nemen van de alledaagse drukte en me te richten op wat er echt toe doet. Maar in plaats van rust lijkt het alleen maar drukker te worden; mensen rennen winkelstraten door, restaurants zitten overvol, en de simpelheid van het feest wordt overschaduwd door uitbundigheid.
Vorig jaar besloot ik het klein en intiem te houden. Geen groots gedoe, geen spektakel. Ik vierde het met mijn gezin, we staken kaarsen aan, spraken een gebed uit, en lazen een stukje uit de Bijbel. Het gaf me zoveel rust en herinnerde me weer aan de werkelijke betekenis van Kerstmis. Mijn kinderen hadden misschien andere ideeën over hoe het eruit moest zien, maar voor mij was dit precies waar het om ging.
Ik weet dat mijn visie op Kerstmis niet door iedereen wordt gedeeld, maar voor mij is het duidelijk dat Kerstmis een viering van het christelijke geloof is. Het is een moment om stil te staan bij het wonder van het geloof en bij de waarden die daarbij horen. Ik hoop dat mensen blijven beseffen dat Kerstmis niet zomaar een feestje is, maar een tijd van verbondenheid met iets diepers.
Het voelt alsof de ware betekenis van Kerst steeds meer verdwijnt in de drukte van cadeaus en gezellige bijeenkomsten. Ik hoop dat de essentie van het feest behouden blijft en dat we niet vergeten waar Kerstmis eigenlijk voor staat. Wat vind jij? Laat het mij weten in de reacties op Facebook.
