Maarten van Rossem, de bekende historicus en voormalig jurylid van De Slimste Mens, staat bekend om zijn scherpe tong en droge humor. Maar achter die nuchtere façade schuilt op dit moment een man die wordt geconfronteerd met persoonlijke zorgen. Zijn vrouw Winnie is onlangs ernstig gevallen en brak daarbij op twee plaatsen haar heup. Sindsdien is ze afhankelijk van een rollator. Het nieuws raakt hem diep, al blijft hij er op zijn karakteristieke manier rustig onder.
Een huwelijk dat teruggaat tot 1969
Maarten en Winnie zijn al meer dan vijftig jaar samen. Hun ontmoeting vond plaats tijdens een sinterklaasfeest, en in 1969 besloten ze te trouwen. Sindsdien hebben ze samen een leven opgebouwd, met als hoogtepunt de komst van hun twee kinderen: dochter Ottelien en zoon Niels. Toch was het stichten van een gezin aanvankelijk geen vanzelfsprekendheid.
Winnie zag het lange tijd niet zitten, en ook Maarten had geen sterke kinderwens. “Achteraf moet ik zeggen dat ik als kinderhater volledig ben omgeturnd. Ik vind kinderen hartstikke leuk,” gaf hij later eerlijk toe in zijn eigen blad Maarten!.
De impact van Winnies val
De recente val van Winnie heeft hun leven flink veranderd. Maarten deelt openhartig dat zij nu met een rollator door het huis moet. De situatie grijpt hem aan, maar hij blijft realistisch. “Dat hoort nu eenmaal bij het ouder worden,” zegt hij zonder omhaal.
Zijn reactie is typerend voor de manier waarop hij met moeilijke onderwerpen omgaat. Geen emotioneel drama, maar wel een duidelijke erkenning van het leed. Die houding komt niet uit het niets. Maarten weet uit ervaring wat het betekent om iemand dichtbij te zien aftakelen.
Ervaring met verlies en ouderdom
Eerder sprak Maarten al open over de ziekte van zijn moeder, die leed aan Parkinson en dementie. “Dat was vreselijk om te aanschouwen. Ze takelde enorm af,” zei hij zonder terughoudendheid. In een van zijn meest schrijnende uitspraken reflecteerde hij op die tijd met de woorden: “We hebben weleens gedacht haar te vermoorden met een kussentje, maar je weet: je gaat achter de tralies.”
De rauwheid van die uitspraak schokte sommigen, maar anderen waardeerden zijn eerlijkheid. Het is precies dat vermogen om zware thema’s aan te snijden zonder filter, dat hem zo herkenbaar maakt voor veel mensen.
Een bankje als eerbetoon
Ondanks de zorgen thuis, kreeg Maarten onlangs ook een bijzonder eerbetoon. In het Utrechtse Wilhelminapark werd een speciaal bankje onthuld ter ere van zijn bijdrage aan De Slimste Mens. Burgemeester Sharon Dijksma was aanwezig om het bankje officieel in te wijden. Het initiatief kwam van de producent van het programma, waar Maarten twaalf jaar lang een vaste waarde was.
Als fervent wandelaar kon Maarten een grap niet laten. “Ik hoop vooral dat mensen niet eindeloos gaan zitten zeuren,” zei hij droogjes over zijn eigen bankje. Producent Bernhard van den Bosch voegde er lachend aan toe: “Als Maarten hier op het bankje zit, groet hem dan, maar ga niet te lang naast hem zitten.”
Scherpzinnigheid blijft overeind
Ook al is zijn thuissituatie op dit moment zwaar, Maarten blijft trouw aan zijn kijk op het leven. Hij mijdt overdreven sentiment en benadert zijn situatie met een mix van ironie en eerlijkheid. Dat maakt zijn woorden niet minder oprecht. Integendeel: juist door zijn nuchterheid weet hij gevoelige onderwerpen als ziekte, ouderdom en verlies bespreekbaar te maken.
Zijn invloed als denker, commentator en persoonlijkheid blijft onverminderd groot. Zelfs nu, op een moment dat velen zich zouden terugtrekken, blijft Maarten zijn stem laten horen. Niet met geschreeuw, maar met doordachte, menselijke observaties.
Een man die blijft zeggen waar het op staat
Maarten van Rossem laat zien dat je ook in moeilijke tijden jezelf kunt blijven. Hij zoekt geen medelijden, maar spreekt met eerlijkheid over de realiteit van ouder worden. Zijn woorden zijn hard, maar waar. En zijn toon is nuchter, maar vol gevoel.
Door zijn persoonlijke verhaal te delen, biedt hij herkenning aan velen. In een samenleving die vaak worstelt met het bespreekbaar maken van ouderdom en aftakeling, is zijn stem van onschatbare waarde.
