Tijdens zijn nieuwste theatershow weet André Hazes jr. opnieuw iedereen te verrassen. Niet met zijn stem, maar met de eerlijke en soms pijnlijke woorden die hij uitspreekt over zijn moeder, Rachel Hazes. Een journalist van het AD noemt zijn optreden “gemeen voor Rachel” en beschrijft het moment als “hard en confronterend”. Toch blijft André bij zijn keuze en zegt hij dat alles wat hij deelt, voortkomt uit zijn eigen ervaringen.
Een pijnlijke breuk tussen moeder en zoon
De band tussen André en Rachel is al langere tijd verstoord. Toen hij terugkwam uit een afkickkliniek, nam zijn moeder hem tijdelijk in huis. Maar dat bleek van korte duur. Volgens André werd hij niet veel later weer op straat gezet, iets wat diepe wonden heeft achtergelaten. In zijn theatershow grijpt hij terug op dat moment. Het nummer Zeg maar niets meer draagt hij op aan zijn moeder – volgens zijn eigen woorden als “het ultieme genadeschot”.
Dat besluit kwam hard aan bij de journalist van het AD, die na afloop zei: “Mocht ik ooit zoiets doen… mijn moeder komt het nooit meer te boven.”
“Wij zijn wat gewend”
André reageerde nuchter op die opmerking. “Nou, dat begrijp ik. Maar wij zijn onderling wel wat gewend. Wij komen ook uit een ander milieu. Helaas. Voor mij is dit niet zo shocking. En bij mijn verhaal over de situatie was dat liedje hetgene wat er het best bijpaste.”
Voor hem is het optreden geen aanval, maar een vorm van verwerking. Hij benadrukt dat hij zijn waarheid deelt en dat muziek zijn manier is om emoties te vertalen. Toch vinden sommigen dat hij te ver gaat met zijn openheid over familieaangelegenheden.
“Dat vergeef ik haar nooit”
Het AD noemt André’s optreden “onverhuld hard”, vooral door de passage waarin hij roept: “Dat vergeef ik haar nooit.” André begrijpt dat dit veel losmaakt, maar blijft bij zijn woorden. “Toen ik deze show schreef, wist ik heel goed waarover ik het wilde hebben – en ik wist natuurlijk ook wat mensen willen horen – maar ik heb geprobeerd de dingen op een respectvolle manier te brengen. Wat ik vertel, gaat over mezelf. En ook als er een beetje ‘shock’ in zit, gaat het altijd over mezelf.”
De zanger zegt dat het publiek soms vergeet dat zijn optredens geen aanval zijn, maar een weergave van zijn eigen strijd. “Het gaat niet om beschuldigingen, maar om gevoelens. Dit is mijn verhaal.”
Geen aanval op Rachel
André benadrukt dat hij zijn moeder niet bewust wil kwetsen. “Ik praat wel over Rachel, maar ook dat probeer ik zo respectvol mogelijk te doen. Want het is natuurlijk mijn verhaal,” zegt hij. Hij vindt dat iedereen het recht heeft om zijn eigen kant van het verhaal te delen, zolang dat zonder haat gebeurt.
“Ik vind het heel moeilijk wanneer mensen over een ander gaan praten, zonder dat die de kans krijgt om te reageren. Als ik dus over haar heel slecht wil gaan praten, dan moet ik haar ook uitnodigen om met mij het debat aan te gaan. Dat vind ik echt.”
Een verhaal met twee kanten
Volgens André moet elk verhaal van twee kanten worden belicht. “Als ik iets vertel, wil ik daar niet lelijk over doen. Dan wil ik gewoon zeggen hoe ik dat heb meegemaakt. Zonder die ander voor rotte vis uit te maken. Dat was een heel grote uitdaging. Maar ze stond ook niet op de gastenlijst.”
De AD-journalist reageerde daarop met: “Mag ik dat jammer vinden?” Waarop André antwoordde: “Dat hoeft niet. Want – ik vind het spannend en zelfs een beetje eng om me dit zelf te horen zeggen – ik ben nog nooit zo relaxed geweest als nu, op dit moment, in mijn leven.”
Een volwassen versie van zichzelf
De zanger lijkt met deze show een nieuwe fase in zijn leven in te luiden. Na jaren van worstelingen met verslaving, druk en persoonlijke chaos, straalt hij rust en zelfvertrouwen uit. Zijn openheid over de pijn en conflicten binnen zijn familie maakt de voorstelling rauw, maar ook menselijk.
Wat voor sommigen “te ver” gaat, ziet André als zijn manier van heling. Muziek is voor hem therapie, en het publiek is getuige van dat proces. De show toont niet alleen de zanger, maar ook de mens achter het bekende gezicht – iemand die zijn verleden niet langer ontwijkt.
