Tijdens wat een gewone werkdag had moeten zijn, werd Ruben Nicolai plotseling met een aangrijpend telefoontje geconfronteerd. De presentator, die midden in de opnames van het RTL-programma Pandora zat, kreeg het nieuws te horen dat zijn dierbare vriendin en collega Loretta Schrijver was overleden. Het moment sneed diep door zijn ziel en veranderde voorgoed zijn kijk op wat echt belangrijk is in het leven.
Een wandeling die hij nooit meer vergeet
In een interview met De Telegraaf vertelt Ruben openhartig over die bewuste dag. Tijdens de opnames van Pandora probeerde hij zijn hoofd leeg te maken met een wandeling – iets wat onderdeel was geworden van zijn nieuwe, gezondere levensstijl. “Ik bedenk me opeens dat ik met dat wandelen ben gestart tijdens de opnames van Pandora. Tijdens die wandeling werd ik gebeld door de directie van RTL met de vreselijke mededeling dat mijn lieve vriendin en collega Loretta Schrijver was overleden.”
Hij neemt even de tijd als hij het vertelt, merkbaar geraakt door de herinnering. “Krankzinnig dat je in een spel zit dat je het belangrijkste ter wereld vindt. Ineens krijg je iets te horen wat er pas écht toe doet.” Het contrast tussen het luchtige amusement van televisie en het rauwe verdriet van verlies raakte hem diep.
Doorgaan zonder Loretta
Na het telefoontje moest Ruben terug naar de studio, waar de opnames van The Masked Singer gewoon doorgingen. Dat bleek zwaarder dan hij had verwacht. “Doorgaan met de opnames na het overlijden van Loretta was pittig,” vertelt hij. “Ik ben er nog altijd vaker mee bezig in mijn hoofd dan ik had gedacht.”
Toch probeerde hij kracht te putten uit het motto waarmee Loretta zelf in het leven stond. “Maar als je aan Loretta denkt, dan denk je aan haar motto: ‘Niet lullen, maar poetsen’.” Volgens Ruben zal de iconische presentatrice nooit echt vervangen kunnen worden in het populaire zangprogramma. “Zij was uniek, haar persoonlijkheid en warmte waren onvervangbaar.”
De weg naar een gezonder leven
De intense periode viel samen met een persoonlijke verandering in Rubens leven. Afgelopen jaar werd de presentator vijftig, een leeftijd die hem deed nadenken over gezondheid en balans. Hij besloot beter voor zichzelf te zorgen, zowel fysiek als mentaal. “Nou, ik moet zeggen dat als je vijftig bent, de onderzoeken om je oren vliegen,” zegt hij met een glimlach.
Na een darmonderzoek besloot hij zijn eetgewoonten te veranderen. “Je mag niet eten en krijgt zo’n drankje waardoor je lichaam leegstroomt. Daarna dacht ik: dit ga ik volhouden. Nu eet ik gewoon wat minder.” De presentator, die al zichtbaar fitter oogt, zegt dat die verandering een verademing is. “Fit blijven betekent niet dat je moet afzien, het is vooral leren luisteren naar je lichaam.”
De invloed van Herman den Blijker
Ruben kreeg de nodige motivatie van zijn goede vriend en sterrenchef Herman den Blijker, die zelf flink wat kilo’s verloor. “Van Herman heb ik geleerd: minder in je hoofd douwen, haha,” grapt hij. Zijn nieuwe routine bestaat uit beweging, wandelen en bewuste keuzes maken. “Ik probeer dagelijks minstens zevenduizend stappen te zetten. Oortjes met muziek in en gáán. Het is allemaal minder erg dan ik dacht.”
Hij herinnert zich met een glimlach de wandelvrijheid die hij als kind nooit waardeerde. “Mijn moeder zei altijd: ‘Zullen we wandelen?’ Dan zei mijn vader: ‘Wandelen? We hebben toch een auto?’ Dat heb ik jaren overgenomen. Nu probeer ik mijn leven te beteren.”
Een nieuwe kijk op het leven
De dood van Loretta Schrijver en zijn eigen levensveranderingen hebben Ruben doen beseffen wat echt belangrijk is. Niet roem, drukke opnames of eindeloze schema’s, maar gezondheid, vriendschap en momenten van oprechte verbinding. “Soms denk je dat alles draait om werk, maar er zijn dingen die oneindig veel belangrijker zijn,” zegt hij.
Hoewel het verlies hem nog steeds raakt, voelt hij ook dankbaarheid. Loretta leerde hem, ook na haar dood, een belangrijke les: geniet van het nu en blijf in beweging. “Zij zou het verschrikkelijk hebben gevonden als ik stil was blijven staan,” besluit hij zacht.
Ruben Nicolai bewijst dat zelfs uit verdriet iets moois kan groeien – een herwaardering voor het leven dat hij nu met volle teugen leeft.
