Dries Roelvink is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een soort vaste gast in het Nederlandse medialandschap: net wat te opvallend om te missen, maar ook weer niet zo schreeuwerig dat iedereen meteen afhaakt. Hij zingt, hij schuift aan, hij duikt op in tv-formatjes en inmiddels ligt hij zelfs in het koelvak bij Jumbo.
Toch blijkt juist dat laatste nu een beetje te wringen. Niet omdat mensen massaal klagen over de smaak, maar omdat Dries zelf de laatste tijd graag vertelt hoe goed die ‘Dries-gehaktballen’ het doen. En vooral: wat het hem oplevert.
Ophef rond uitspraken over inkomsten
In recente interviews liet Roelvink zich behoorlijk openhartig uit over zijn succes. Hij sprak over het bereik van zijn naam, zijn populariteit én over de opbrengsten van zijn gehaktballen die bij Jumbo worden verkocht. Daarbij viel het woord ‘miljoenen’, en dat is in Nederland al snel een gevoelig onderwerp.
Het is niet nieuw dat artiesten bijverdienen met merch of samenwerkingen, maar als je het bedrag hardop benoemt, kan de sfeer omslaan. Zeker als het over een alledaags product gaat dat mensen wekelijks in hun boodschappenmand gooien.
Evert Santegoeds ziet een risico
Evert Santegoeds, hoofdredacteur van Privé en bekend van zijn uitgesproken mening, vindt het niet slim dat Dries zo nadrukkelijk praat over zijn verdiensten. In zijn podcast Strikt Privé geeft hij het advies: houd dat soort details liever voor je.
Volgens Santegoeds leven we in een land waar succes bewondering kan oproepen, maar ook irritatie. Dries wordt vaak juist gezien als ‘gewoon’ en benaderbaar: familiegericht, niet overdreven luxe, af en toe een vakantie. Dat beeld kan beschadigen als het gesprek steeds over geld gaat.
Waarom Nederland allergisch is voor ‘opscheppen’
De waarschuwing van Santegoeds raakt aan iets typisch Nederlands: we gunnen veel, maar we willen het niet te dik aangezet krijgen. Zeker bij bekende Nederlanders ligt het vergrootglas klaar. Eén interview kan genoeg zijn om het sentiment te laten kantelen.
En het gaat niet alleen om ‘jaloezie’. Het is ook een soort rekensom in het hoofd van de consument: als iemand zegt er miljoenen aan te verdienen, dan denkt een deel van het publiek automatisch dat ze ergens te veel betalen.
Van ‘centenkwestie’ naar miljoenenpraat
Santegoeds haalt aan dat Dries eerder zelf relativeerde. De gehaktballen waren volgens hem ooit “een centenkwestie”: leuk meegenomen, maar niet iets om groot over te doen. Dat klinkt sympathieker en past beter bij het imago dat Roelvink lang heeft gehad.
Het probleem ontstaat wanneer het onderwerp een terugkerend praatpunt wordt. Als elk interview weer uitkomt bij de opbrengst van die ballen, verdwijnt de charme. Dan gaat het minder over Dries als entertainer en meer over Dries als merk dat maximaal wil cashen.
Kan dit echt invloed hebben op de verkoop?
Santegoeds denkt niet dat er meteen harde schade is, maar hij ziet wel een psychologisch gevaar. Hij schetst het scenario dat Jumbo-klanten op een gegeven moment denken: “Dus ik betaal telkens een paar cent extra zodat híj miljoenen verdient?” En dan grijpen ze naar een goedkoper alternatief.
Dat klinkt misschien klein, maar supermarktgedrag is vaak precies dat: klein en impulsief. Mensen wisselen makkelijk van merk, zeker bij iets als gehaktballen waar het schap vol ligt met varianten. Populariteit kan snel omslaan in “laat maar”.
Dries als artiest: geliefd, maar vooral in doses
Los van de gehaktballendiscussie kwam in dezelfde podcast ook de vraag voorbij of Dries ooit een vaste plek bij De Toppers zou kunnen krijgen. Santegoeds is daar duidelijk over: als gastartiest werkt hij fantastisch, maar een vaste rol ziet hij niet gebeuren.
Dat is ook precies de kracht van Roelvink: het verrassingseffect. Denk aan die momenten waarop hij ineens ergens opduikt en de zaal meedoet, zoals destijds in de Arena. Dat is leuk omdat het niet elke avond zo is.
De balans tussen ondernemen en sympathiek blijven
Veel artiesten bouwen tegenwoordig meerdere inkomstenbronnen op. Streaming levert minder op dan vroeger, optredens zijn seizoensgebonden en je zichtbaarheid moet je onderhouden. Een productlijn in de supermarkt is dan een slimme zet — en voor fans ook gewoon grappig.
Maar een commerciële samenwerking werkt het best als het luchtig blijft. Zodra het publiek het gevoel krijgt dat het alleen nog maar om geld draait, verdwijnt de gunfactor. En die gunfactor is voor iemand als Dries misschien wel zijn grootste kapitaal.
Wat vind jij: te veel gepraat over geld?
De meningen zullen verdeeld blijven. De één denkt: laat die man toch, hij werkt er hard voor en ondernemen mag. De ander vindt het onhandig en vreest dat het té gretig overkomt. Zeker bij een product dat je in de supermarkt koopt, voelt geldpraat al snel ongemakkelijk.
Ben jij hierdoor minder geneigd om die gehaktballen te kopen, of maakt het je totaal niets uit? Laat het weten in de reacties op onze socials: ben je nog team Dries, of sla je het koelvak liever over?
Bron: mediacourant.nl
