In een verpleeghuis draait een dienst zelden om ‘gewoon je rondje doen’. Mensen kunnen plots achteruitgaan, familie wil uitleg en het team moet op elkaar kunnen leunen. Eén misstap kan meteen groot uitpakken.
Juist daarom zorgt een tuchtzaak uit Engeland voor flink wat geroezemoes in de zorgwereld. Niet omdat het om een onbekende kwestie gaat, maar omdat het zo dichtbij komt: wat als degene die de verantwoordelijkheid draagt zelf niet scherp is?
Wat er gebeurde tijdens een avonddienst
Het draait om een avonddienst in Church House Nursing Home in Nantwich, in het graafschap Cheshire. Een locatie met 44 bedden waar kwetsbare bewoners wonen, onder wie mensen met dementie en andere intensieve zorgvragen.
Tijdens die dienst zouden collega’s hebben gezien dat een verpleegkundige zich opvallend gedroeg. Het bleef niet bij een ‘rare indruk’: medewerkers trokken aan de bel omdat er volgens hen iets ernstig mis was met haar alertheid en coördinatie.
Een gedragspatroon dat collega’s alarmeerde
In stukken van de Britse Nursing and Midwifery Council (NMC) staat dat verpleegkundige Karen Jane Makinson op 4 juni 2024 op haar werk verscheen terwijl ze “extreem onder invloed” zou zijn geweest.
Getuigen verklaarden dat ze wankelde en slingerde door het gebouw en op momenten moest giechelen die collega’s ongepast vonden. Ook zou ze moeite hebben gehad om veilig de trap te gebruiken, wat de onrust verder vergrootte.
Waarom de setting het extra zwaar maakt
Een verpleeghuis is geen plek waar je ‘even’ kunt terugvallen op een ander team in de kamer naast je. Bewoners hebben vaak complexe zorg, van herstel na een beroerte tot palliatieve zorg in de laatste levensfase.
De NMC benadrukte dat Makinson die avond niet zomaar meedraaide in de achtergrond. Ze had als dienstdoende verpleegkundige verantwoordelijkheid, en juist dan is een helder oordeel cruciaal wanneer er plots een verslechtering of noodsituatie ontstaat.
Collega’s grepen in om erger te voorkomen
Volgens een verklaring van manager Robert Hammond liep de situatie zo hoog op dat hij haar autosleutels afpakte. Niet uit strengheid, maar omdat hij haar niet in staat achtte om veilig zelf naar huis te rijden.
Daarna moest een senior verzorgende helpen om een taxi te regelen. In de procedure kwam naar voren dat Makinson haar vingers niet goed kon coördineren om op haar telefoon een rit te boeken, waarna collega’s het overnamen.
Haar uitleg: ‘twee glazen wijn’ en een misverstand
Makinson ontkende dat ze dronken op het werk verscheen. Ze gaf aan dat ze rond lunchtijd twee glazen wijn had gedronken, ongeveer acht uur voordat haar dienst begon, en vond dat dit niet automatisch betekende dat ze later nog onder invloed was.
Het wankelen zou volgens haar ook een andere oorzaak kunnen hebben: ze zei dat ze mogelijk liep terwijl ze een berichtje las of beantwoordde. En het taxi-gedoe? Dat zou komen door een nieuw geïnstalleerde app waar ze nog niet handig mee was.
Waarom de tuchtraad die versie niet aannam
In de schriftelijke uitspraak noemde het NMC-panel haar uitleg “onaannemelijk”. Meerdere getuigen, onafhankelijk van elkaar, schetsten volgens de tuchtraad hetzelfde beeld: controleverlies, ongepast gedrag en zichtbaar verminderde coördinatie.
De raad stelde vast dat het “waarschijnlijker dan niet” is dat ze door alcohol niet geschikt was om veilig te werken. Het specifieke punt dat ze waggelde en slingerde tijdens het lopen werd daarbij als bewezen beschouwd.
Het oordeel: ernstig wangedrag en risico voor bewoners
De conclusie van het panel was stevig: dit gedrag ging in tegen de professionele code en kwam neer op ernstig wangedrag. Als enige verpleegkundige klinische zorg bieden aan kwetsbare bewoners terwijl je onder invloed bent, is volgens hen “zeer ernstig”.
Volgens de tuchtraad waren coördinatie, oordeel en gedrag zichtbaar aangetast. Daardoor zou ze minder goed signalen van verslechtering kunnen herkennen of in een spoedsituatie verkeerd kunnen handelen, met “significant risico op schade” voor bewoners.
Ontslag en een schorsing van twaalf maanden
De gevolgen bleven niet beperkt tot een waarschuwing. Op 14 juni 2024 werd Makinson ontslagen door haar werkgever. Daarmee was de arbeidsrelatie klaar, maar het tuchtrechtelijke traject liep vervolgens door.
Het NMC-panel oordeelde dat haar ‘fitness to practise’ op dat moment was aangetast. Ze kreeg een schorsing van twaalf maanden, wat betekent dat ze in die periode niet als verpleegkundige mag werken en daarna opnieuw beoordeeld wordt.
Wat zo’n zaak losmaakt in de zorg
Dit soort verhalen grijpt aan omdat zorg leunt op vertrouwen. Families laten hun dierbare achter op een plek waar bewoners soms niet goed kunnen uitleggen wat ze voelen of wat er misgaat, en dan moet het team betrouwbaar zijn.
Ook voor collega’s is de impact groot. Als iemand ongeschikt op komt dagen, moeten anderen ingrijpen, extra taken overnemen en tegelijkertijd alert blijven op bewoners. Dat geeft stress, verhoogt de werkdruk en tast het gevoel van veiligheid aan.
De bredere vraag: controles of vooral cultuur?
De tuchtraad was duidelijk: in een setting met kwetsbare mensen is bagatelliseren geen optie. Tegelijk roept het vragen op die verder gaan dan één persoon: hoe voorkom je dat dit gebeurt in een sector die al onder druk staat?
Gaat de oplossing vooral over strengere controles en duidelijke grenzen, of juist over betere begeleiding, eerder signaleren en een werkcultuur waarin iemand op tijd aan de bel trekt? Laat jouw mening gerust achter op onze sociale media.
Bron: mamasenomas.nl
