Ik antwoordde mijn zus dat dit schema helaas niet werkte vanwege mijn man, maar dat ze op elk ander moment welkom was. Ze zei dat we oneerlijk waren omdat ze haar petekind ook in dit delicate moment wilde zien en het geen kwaad kon om haar wat tijd te geven. Ze suggereerde dat mijn man misschien anders zou denken als het iemand anders was. Ik was hier eerlijk in en zei dat dit niet over haar ging en dat ik de voorkeur zou geven aan mijn man bij bezoek, maar dat ze vrij was om op andere tijden te komen, maar als dat niet mogelijk was, zou ze moeten respecteren dat mijn man voorrang heeft.
Ze was niet blij en zei dat we hadden kunnen compromitteren om haar wat tijd met mijn dochter door te laten brengen, maar we besloten egoïstisch te zijn en niet in te zien dat andere mensen die ook heel veel van mijn dochter houden, haar graag wilden zien. Uiteindelijk slaagde ze erin om een dag vroeg van werk te vertrekken en bleef 30 minuten bij ons, maar tot op de dag van vandaag (een week later) is ze nog steeds van streek en vermijdt ze lange gesprekken met mij.
Andere mensen (mijn moeder, schoonmoeder) wilden ook op dit tijdstip langskomen, maar zij begrepen waarom dit tijdstip niet beschikbaar was en kwamen op andere tijdstippen; zij was de enige die boos werd. Was ik de onredelijke persoon?
