Zangeres Emma Kok staat bekend om haar indrukwekkende stem, maar de afgelopen weken staat haar gezondheid in de schijnwerpers. Via Instagram deelt ze een emotioneel en verontrustend bericht over de aanhoudende pijnklachten waar ze al meer dan een maand mee worstelt. Van haar slokdarm tot onderbuik voelt ze een constante pijn, terwijl ze zich tegelijkertijd niet serieus genomen voelt door het ziekenhuis. Haar ervaring raakt een gevoelige snaar – niet alleen bij haar volgers, maar bij veel mensen met onzichtbare aandoeningen.
Hevige pijn en geen duidelijke oorzaak
De klachten begonnen met steken in haar borst, ribben en rug. Al snel breidde de pijn zich uit naar haar hele buik. Eten werd een nachtmerrie, zelfs een klein slokje water zorgde voor misselijkheid. Emma herkende de symptomen van haar chronische aandoening, maar merkte meteen dat er iets nieuws aan de hand was. “Ik herken mijn gastroparesepijn (zie video), maar dit was nieuw,” schrijft ze op Instagram. Met hoop op antwoorden ging ze woensdag naar het ziekenhuis.
Tijdens een echo werd niets afwijkends gevonden, wat haar aanvankelijk geruststelde. “De echo liet niks vreemds zien en daar was ik natuurlijk heel blij mee,” schrijft Emma. Maar wat daarna kwam, maakte meer kapot dan ze had verwacht.
Artsen nemen haar pijn niet serieus
In plaats van een fysieke oorzaak, kwam de arts met een totaal andere verklaring. Volgens hem stuurt haar brein pijnsignalen naar haar darmen, waardoor de klachten niet lichamelijk maar psychisch zouden zijn. Als oplossing werd hypnosetherapie voorgesteld.
Emma’s reactie laat niets aan duidelijkheid over: “SERIEUS?! HYPNOSETHERAPIE?!” Haar frustratie is voelbaar. Ze voelt zich niet alleen teleurgesteld, maar vooral niet gehoord. “Op de een of andere manier hebben ze het alweer voor elkaar dat ik boos en ongehoord het ziekenhuis uitloop. Ik voel me achterlijk. Ik voel me dom.”
Het is niet de eerste keer dat ze dit meemaakt. Emma kaart het probleem breder aan: “Gastroparesepatiënten lopen hier overal tegenaan. Wij worden niet gehoord. En dit moet veranderen!”
Leven met gastroparese
Emma lijdt aan gastroparese, ook wel bekend als maagverlamming. Haar maag leegt zich extreem traag, wat ernstige gevolgen heeft voor haar dagelijkse leven. Ze is afhankelijk van sondevoeding en zit 22 uur per dag aan een pomp vast. In een eerder interview met het AD vertelde ze: “Dat succes maakt niet dat je minder ziek bent.”
Toch laat ze zich niet volledig definiëren door haar ziekte. “Hoewel ik in het begin bang was dat het alleen daarover zou gaan. Maar de laatste tijd gaat het gelukkig juist steeds meer over zingen,” zegt ze hoopvol. Haar muziek geeft haar kracht, net als de momenten waarop ze loskomt van de pomp. “Wanneer ik van de pomp af ben, voel ik mij compleet vrij. Misschien dat ik daarom alleen gezonde spanning voel bij zulke grote optredens.”
Steun van volgers en bekendheid met onzichtbare ziektes
Emma’s openheid levert veel steun op. Haar volgers prijzen haar voor haar eerlijkheid en moed. Maar haar verhaal raakt ook een groter maatschappelijk probleem: hoe het medische systeem omgaat met patiënten van wie de klachten niet direct meetbaar of zichtbaar zijn.
Pijn is niet altijd te vangen in cijfers of scanbeelden. Zeker bij chronische aandoeningen als gastroparese voelen patiënten zich vaak machteloos als zorgverleners mentale verklaringen geven zonder grondig onderzoek of begrip. Emma’s ervaring is daarin pijnlijk herkenbaar voor velen.
Een oproep tot verandering
Door haar platform te gebruiken, geeft Emma een stem aan een groep die vaak genegeerd wordt. Haar verhaal is meer dan een persoonlijke frustratie: het is een oproep aan zorgverleners om beter te luisteren. Om verder te kijken dan het standaardprotocol en werkelijk te zien wat patiënten voelen, fysiek én emotioneel.
Emma sluit haar bericht krachtig af: “Wij worden niet gehoord. En dit moet veranderen!” Een duidelijke boodschap aan een systeem dat te vaak tekortschiet.
