Wie denkt dat André Hazes en Monique Westenberg na hun breuk alleen nog maar rustig co-ouderschap doen, heeft het mis. Ze kunnen prima met elkaar door één deur, maar over de opvoeding van zoon Dré lopen de meningen soms opvallend uiteen.
Dat soort verschillen blijft meestal binnenskamers, maar André laat er in zijn podcast ADHAZES af en toe wél iets over los. Niet om te stoken, eerder om te laten zien hoe hij als vader keuzes maakt, ook als dat even botst.
Streng waar hij anders gul is
In gesprekken over opvoeden komt André opvallend duidelijk naar voren: hij wil zijn zoon niet alles zomaar geven. Waar hij vrienden en familie het liefst verwent, vindt hij dat bij een kind grenzen belangrijk zijn.
Volgens André draait het hem om één les: niet alles komt vanzelf. Juist door verantwoordelijkheid te voelen bij keuzes, leert Dré nadenken en omgaan met teleurstelling—ook al is dat op het moment zelf natuurlijk niet altijd gezellig.
Een vakantiesituatie die alles zegt
Als voorbeeld noemt André een herkenbaar scenario op vakantie in Amerika: Dré ziet iets in een winkel en wil het hebben. André zegt niet direct nee, maar koppelt er wel meteen een consequente afspraak aan.
De boodschap is simpel: kies je hiervoor, dan is dit het voor vandaag. En dat terwijl ze daarna nog uren samen door de stad lopen. André laat Dré eerst goed nadenken, zodat het echt zijn eigen keuze is.
Spijt in de volgende winkel
Het moment waarop de les binnenkomt, volgt vaak snel. In de volgende winkel slaat de twijfel toe: ineens is dat eerste cadeautje niet meer zo interessant, en komt er iets nieuws dat nóg leuker lijkt.
André beschrijft hoe Dré dan baalt en het liefst wil ruilen: “Papa, ik wil dit niet, ik wil dát.” Maar voor André is dat precies het punt: spijt hoort bij kiezen, en dat is leerzaam.
Monique ziet het liever wat losser
Daar ontstaat vervolgens wrijving met Monique. Zij zou in zo’n situatie makkelijker denken: ach, het is vakantie, laat hem toch. Een beetje ruimte, een beetje plezier—ook dat hoort bij herinneringen maken.
André kijkt er anders naar en blijft bij zijn afspraak. Hij benadrukt dat hij Dré vooraf echt tijd geeft om na te denken, en dat hij juist daarom niet wil terugkrabbelen. Consequent zijn vindt hij belangrijk.
Co-ouderschap blijft soms schipperen
Het is een herkenbaar spanningsveld voor veel gescheiden ouders: je wilt één lijn trekken, maar je hebt allebei een eigen stijl. De één is strenger, de ander zachter, en kinderen voelen feilloos waar ruimte zit.
Toch klinkt er geen vijandigheid door in André’s verhaal. Eerder het besef dat je, hoe goed je ook met elkaar omgaat, soms gewoon botst op principes. En dat gebeurt juist bij opvoeding sneller dan je denkt.
Wat uiteindelijk telt voor dré
Of André’s aanpak “de beste” is, valt niet in één podcastfragment te beslissen. Wel is duidelijk dat hij Dré wil meegeven dat keuzes gevolgen hebben, ook als dat betekent dat je later even baalt.
Monique lijkt meer te focussen op het moment en het vakantiegevoel. En eerlijk is eerlijk: beide kanten hebben iets. Juist daarom blijft het interessant hoe André en Monique die balans samen blijven zoeken.
Praat mee
Herken jij dit soort opvoeddiscussies—zeker als je samen opvoedt maar niet meer samen bent? Of vind jij juist dat vakantie een uitzondering mag zijn op de regels? Uiteindelijk heeft iedereen daar een eigen gevoel bij.
Laat vooral van je horen op onze sociale media: ben jij team “standvastig” of team “ach, het is vakantie”? We zijn benieuwd hoe jullie dit aanpakken en waar bij jullie thuis de grens ligt.
Bron: ditjesendatjes.nl
