Het voelt nog steeds onwerkelijk. Een paar maanden geleden besloot ik (25) geen contact meer te hebben met mijn moeder (61), nadat ik iets ontdekte dat mijn wereld compleet op zijn kop zette. Mijn familie is woedend op me, ze noemen me ondankbaar en dramatisch, maar ik kan het gewoon niet over mijn hart verkrijgen om haar te vergeven voor wat ze gedaan heeft.
Mijn hele leven lang heb ik geloofd dat mijn vader stierf in een auto-ongeluk toen ik twee jaar oud was. Dat is het verhaal dat mijn moeder me altijd vertelde, en ik had geen reden om eraan te twijfelen.
Ze sprak zelden over hem, en wanneer ik ernaar vroeg, werd ze ongemakkelijk en veranderde ze snel van onderwerp. Ik dacht dat het voor haar te pijnlijk was om erover te praten, dus ik drong er niet op aan. Ik groeide op met het idee dat hij slechts een herinnering was, veel te vroeg weggegaan.
Lees verder op de volgende pagina!
