Toen ik begon als influencer, had ik nooit gedacht dat mijn werk ooit zoveel discussie zou veroorzaken in mijn familie. Wat begon als een creatieve uitlaatklep en een manier om extra inkomsten te genereren, groeide uit tot een volwaardige baan. Ik voelde me trots op wat ik had opgebouwd, maar nu voelt het alsof ik mezelf constant moet verdedigen. Vooral mijn schoonfamilie maakt duidelijk dat ze mijn werk niet serieus nemen. Ze vinden het zelfs ongepast, en dat doet pijn.
Mijn schoonmoeder heeft nooit een geheim gemaakt van haar mening over mijn werk. Volgens haar breng ik onze familie in verlegenheid door mijn leven online te delen. “Wat zullen de buren wel niet denken?” vroeg ze me laatst met een strakke blik. Ik voelde me meteen klein. Het was alsof ze niet begreep hoeveel werk, creativiteit en doorzettingsvermogen er in mijn content gaat. Het is niet zomaar wat foto’s maken en posten. Het is een business.
Mijn man, Thomas, probeert meestal neutraal te blijven in dit soort situaties. Hij steunt me wel, maar het is duidelijk dat hij ook beïnvloed wordt door zijn familie. Hij heeft me wel eens gevraagd of ik niet wat minder kan posten of mijn werk wat discreter kan maken. Dat voelt alsof hij zich schaamt, en dat steekt. Ik vraag me af of hij echt begrijpt hoeveel dit werk voor mij betekent.
Het probleem kwam pas echt tot een hoogtepunt toen mijn schoonmoeder suggereerde dat mijn werk schadelijk zou zijn voor onze zoon, Finn. Volgens haar is het “onverantwoordelijk” om onze zoon in een wereld op te voeden waarin ik zo’n publieke rol heb. Ze insinueerde zelfs dat ik geen goede moeder ben, omdat ik “teveel tijd met mijn telefoon doorbreng.” Die woorden deden meer pijn dan ik wil toegeven. Ben ik echt een slechte moeder omdat ik werk dat ik leuk vind en dat ons gezin financieel ondersteunt?
Ik ben altijd heel bewust geweest van mijn rol als moeder en influencer. Finn verschijnt bijna nooit in mijn content, en als dat wel gebeurt, is het met zijn toestemming en op een respectvolle manier. Toch lijkt mijn schoonfamilie te denken dat ik hem constant in de schijnwerpers zet. Het voelt alsof ik mezelf moet verantwoorden, keer op keer, terwijl ik juist mijn uiterste best doe om een balans te vinden tussen werk en gezin.
Wat me het meest frustreert, is dat mijn schoonfamilie totaal geen begrip lijkt te hebben voor wat mijn werk inhoudt. Ze zien alleen de buitenkant: de gesponsorde posts, de foto’s en de likes. Ze hebben geen idee van de lange uren die ik maak, de samenwerkingen die ik moet beheren en de deadlines die ik haal. Ik voel me soms alsof ik keihard werk om serieus genomen te worden, terwijl ik thuis alleen maar tegen een muur van kritiek oploop.
Ik heb geprobeerd het gesprek aan te gaan, maar dat eindigt vaak in ongemakkelijke stiltes of passieve opmerkingen. “Misschien moet je gewoon een normale baan zoeken,” zei mijn schoonvader laatst, alsof het zo simpel is. Maar wat is “normaal”? Een kantoorjob van negen tot vijf? Dat is niet wie ik ben. Ik heb een creatieve geest, en influencer zijn geeft me de vrijheid en voldoening die ik altijd zocht.
Toch kan ik hun opmerkingen niet helemaal van me afzetten. Ze blijven knagen, vooral omdat ze me aan het twijfelen brengen. Ben ik echt een slechte moeder omdat ik mijn werk zo serieus neem? Of is dit gewoon een botsing tussen twee verschillende generaties en manieren van denken? Mijn vrienden begrijpen mijn situatie beter en steunen me, maar ik wil dat ook mijn familie kan zien dat dit werk waardevol is.
Soms fantaseer ik over hoe het zou zijn als mijn schoonfamilie me gewoon volledig zou steunen. Hoe fijn zou het zijn als ze mijn werk zouden zien voor wat het echt is: een moderne manier om geld te verdienen en mezelf uit te drukken. Misschien is dat te veel gevraagd, maar ik blijf hopen dat ze op een dag zullen inzien hoeveel moeite ik doe om mijn gezin en werk in balans te houden.
Tot die tijd probeer ik mezelf eraan te herinneren dat ik niet voor hen werk. Ik werk voor mezelf, mijn gezin en onze toekomst. Finn is gelukkig, gezond en krijgt alle liefde en aandacht die hij nodig heeft. Daar gaat het om. Als mijn werk me in staat stelt om hem een goede toekomst te bieden, is dat toch waar het uiteindelijk om draait?
Hoe denk jij hierover? Laat het mij weten in de reacties op Facebook.
