Je kent hem als de man die grote theaters bouwde en shows naar miljoenen mensen bracht. Toch gaat het nu even niet over applaus of premières. Joop van den Ende vertelt open over zijn gezondheid. Hij is 83 en voelt zich mentaal nog sterk. Maar lichamelijk merkt hij dat het leven stap voor stap zwaarder wordt. Zijn woorden laten je zien hoe kwetsbaar zelfs de grootste namen kunnen zijn.
Een nuchtere blik op ouder wordenJoop spreekt met Story over hoe het nu met hem gaat. Hij klinkt nuchter, maar ook eerlijk. “Tussen mijn oren zit het met de gezondheid wel goed. Voor iemand van 83 jaar ben ik erg energiek. Maar ik loop steeds moeilijker,” vertelt hij. Je hoort dat hij zijn situatie niet dramatisch wil maken. Tegelijk laat hij je voelen dat het niet klein is. Lopen is iets vanzelfsprekends, tot het niet meer zo voelt.
Neuropathie maakt elke stap onzekerHij legt uit waardoor het komt. “Dat komt omdat ik neuropathie in mijn benen heb. Dat betekent dat de zenuwen in mijn benen afsterven en ik steeds instabieler ga lopen.” Het zijn woorden die hard binnenkomen. Neuropathie is geen simpel kwaaltje dat je wegwuift. Het verandert hoe je lichaam je draagt. En het maakt dat je vertrouwen in je eigen benen langzaam verdwijnt. Joop noemt het zelf een minpunt. “Dat is een minpunt. Maar ja, op mijn leeftijd horen kwaaltjes er nu eenmaal bij.” Je merkt dat hij de realiteit accepteert. Dat maakt het niet minder heftig, maar wel menselijk.
De wandelstok hoort nu bij zijn dagJoop loopt sinds enige tijd met een wandelstok. Voor iemand die jarenlang vooruit rende in de entertainmentwereld, is dat een zichtbare omslag. Toch zie je hem niet stoppen. Hij beseft dat de tijd eindig is. Hij praat daar niet zwaar over, maar wel met helderheid. Hij weet dat hij niet het eeuwige leven heeft. Dat besef maakt zijn plannen extra opvallend.
Plannen voor jaren die hij misschien niet haaltHij zegt dat hij nog steeds vooruitkijkt. “Ik heb nog plannen voor de komende tien tot vijftien jaar, ook al weet ik dat ik ze niet zal halen. Dat is echter mijn manier van mijn kop in het zand steken.” Je voelt hier twee lagen tegelijk. Aan de oppervlakte zit optimisme. Daaronder zit het besef dat hij niet alles kan afmaken. Toch kiest hij ervoor om te blijven denken in toekomst. Dat is ook een manier om jezelf vast te houden.
Werken houdt hem overeindJoop blijft aan het werk. Niet omdat het moet, maar omdat het hem levend houdt. “Ik ben nog volop aan het werk, een uur of vijf per dag, een dag of drie tot vier per week. Dat ik met jonge mensen werk, houdt mij jong. Ik heb het naar mijn zin.” Je ziet hoe werken bij hem niet alleen een beroep is. Het is een vorm van energie. Het is zijn ritme. Zijn manier om te blijven meedoen. In een tijd waarin veel mensen stoppen, kiest hij voor doorgaan, zolang het kan.
Ook thuis is het een zwaar jaar geweestNiet alleen Joop voelt de gevolgen van ouder worden. Zijn echtgenote Janine kijkt met zorgen naar hem, en zij heeft zelf ook een moeilijke periode gehad. Ze vertelt eerlijk hoe zwaar het jaar was. “We hebben een rotjaar achter de rug, met onze benen,” vertelt Janine (69) aan Story. Je hoort dat het hen samen raakt. Niet alleen fysiek, maar ook emotioneel. Ze voegt toe: “Elf weken geleden heb ik weer een nieuwe heup gekregen. Maar ik heb weinig geduld, en ik baal ervan dat ik nog steeds pijn heb.” Dat is herkenbaar voor veel mensen die revalideren. Je wil vooruit, maar je lichaam bepaalt het tempo.
Koesteren wat nog wél kanJanine relativeert en omarmt tegelijk. Ze herinnert zichzelf en Joop eraan wat telt. “Dat is niet nieuw voor me, ik heb vier jaar geleden ook al een nieuwe heup gekregen. Maar Joop en ik koesteren het leven, en de tijd die we samen nog hebben. Elke dag is er één.” Je voelt in dat zinnetje een soort stille belofte. Dat ze elkaar vasthouden. Dat ze blijven genieten zolang het kan. Zelfs met pijn en beperkingen.
Een tycoon die gewoon mens blijftIn de showbizz zie je vaak alleen successen. Rode lopers, grote contracten, wereldpremières. Nu zie je de andere kant. Een man met neuropathie, een vrouw met een nieuwe heup, en twee mensen die hun dagen bewuster beleven. Het laat je nadenken over hoe snel het kan veranderen. Ook bij iemand die alles leek te hebben. Juist daarom raakt dit verhaal zoveel mensen. Je ziet een tycoon die gewoon mens blijft.
Wat zou jij doen als je lichaam je dwingt om langzamer te leven, terwijl je hoofd nog vol plannen zit? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.
