Als 30-jarige man met een 11-jarige dochter uit een vorige relatie, dacht ik dat mijn pad in het vaderschap al bepaald was. Mijn dochter was niet gepland, maar we accepteerden haar met open armen.
Vijf jaar later, in mijn huwelijk, probeerden we voor een tweede kind te gaan, maar zonder succes. Een bezoek aan de dokter onthulde dat mijn spermagehalte erg laag was; ik was al gelukkig genoeg geweest om überhaupt één kind te krijgen. Behandelingen hielpen niet, mijn aantal bleef laag.
De complexiteit van co-ouderschap
Enkele jaren later werd mijn relatie met mijn toenmalige vrouw saai voor haar, en ze verliet ons. Al snel kwam ik erachter dat ze al iemand anders had. Dingen werden lelijk toen ze volledige voogdij over onze dochter eiste, terwijl ik haar al enkele maanden alleen opvoedde. Na twee jaar strijd in de rechtbank kregen we gedeelde voogdij.
Een nieuwe liefde, een nieuw dilemma
Twee jaar geleden ontmoette ik mijn huidige vriendin (29) op een feestje. We hadden veel gemeen en ze was geweldig met mijn dochter. Vanaf het begin zei ze dat ze nooit eigen kinderen wilde, dus ik nam aan dat mijn onvermogen om kinderen te krijgen geen probleem zou zijn. Ik vertelde haar dat ik geen kinderen meer wilde, vooral na de juridische strijd die ik had meegemaakt.
Veranderende verlangens en verwijten
Nu, twee jaar later, wonen we samen en plotseling heeft ze bedacht dat ze toch een kind wil. Dit verraste mij en ik legde haar de twee problemen uit: ik wil geen kinderen meer en ik kan ze niet krijgen. Ze reageerde verrast en beschuldigde mij ervan een eikel te zijn omdat ik haar niet eerder had verteld over mijn onvruchtbaarheid. Ik was in de war, omdat het voor mij niet belangrijk leek gezien haar eerdere standpunt over kinderen.
De essentie van mijn dilemma
Ben ik de onredelijke persoon omdat ik haar niet eerder heb verteld over mijn onvruchtbaarheid? Ik dacht eerlijk gezegd niet dat het belangrijk was voor iemand die aanvankelijk geen kinderen wilde. Ik ben tevreden met mijn leven zoals het nu is, en het idee van opnieuw beginnen met een baby, naast een tienerdochter met heel andere behoeften, is iets waar ik niet klaar voor ben.
