Op Ibiza hoort een verkeersongeluk meestal thuis in het rijtje ‘bijna-gevallen verhalen’ die je later met een drankje navorst. Voor Leontine Ruiters en haar dochter Jada liep het anders: hun vakantie-eiland werd ineens het decor van een gebeurtenis die nog lang nadreunt.
Wat het extra opvallend maakt: Leontine was daar niet alleen met haar dochter. Haar ex-geliefde John Huiberts bleek op hetzelfde moment óók op Ibiza te zijn. In de dagen erna sijpelde langzaam door hoe dichtbij het allemaal kwam.
Een bekend eiland, ineens een ander gevoel
Ibiza roept bij veel mensen zon, vrijheid en ontspanning op. Maar één onverwacht moment kan die hele sfeer omgooien. Bij Leontine en Jada gebeurde dat toen ze betrokken raakten bij een heftig verkeersongeluk.
Hoewel er geen uitgebreide details over de toedracht worden gedeeld, is duidelijk dát het flink misging. De opluchting overheerst uiteindelijk, omdat moeder en dochter het kunnen navertellen. Tegelijk blijft de schrik nog even hangen.
John huiberts was ook op ibiza
John Huiberts vertelde aan weekblad Weekend dat hij het ongeluk van vrij dichtbij meemaakte, omdat hij toevallig ook op het eiland was. Dat maakte het voor hem niet iets wat ‘ver weg’ gebeurde.
Volgens John heeft het daardoor extra impact gehad. Hij noemt het “een geluk bij een ongeluk” en benadrukt vooral de opluchting dat het uiteindelijk goed is afgelopen. Dat besef, zegt hij, komt soms pas later echt binnen.
Dichterbij elkaar door zo’n klap
Een gebeurtenis als deze zet relaties vaak in een ander licht. John geeft aan dat het ongeluk mogelijk iets heeft gedaan met de band tussen hem en Leontine. Niet dramatisch of groots, maar voelbaar in het contact.
“Misschien dat het ons weer wat closer heeft gemaakt,” is zijn indruk. Het klinkt alsof zoiets je even uit het dagelijkse gedoe trekt, en je herinnert aan wat er echt toe doet: gezondheid, familie en simpelweg er nog zijn.
Leontine: heftig, maar vooral dankbaar
Leontine zelf is duidelijk over wat het met haar deed. Ze noemt het “heel heftig” en zegt tegelijkertijd dat ze vooral dankbaar is dat zij en Jada nog leven. Dat dubbele gevoel is herkenbaar na een schrikmoment.
In zulke situaties kan een paar seconden het verschil maken tussen ‘ongeluk’ en ‘ramp’. Dat besef sijpelt door in haar woorden: het was intens, maar de uitkomst had ook heel anders kunnen zijn.
De jongens die wegliepen maken het verhaal nog vreemder
Alsof het ongeluk zelf nog niet genoeg was, vertelt Leontine dat drie jongens die het ongeluk zouden hebben veroorzaakt zijn weggevlucht. Dat element geeft het geheel een vreemd, bijna onwerkelijk randje.
Ze omschrijft het als het gevoel dat je in een gekke film belandt, eentje die nog geen echte afronding heeft. Juist dat ‘open einde’ kan lang blijven knagen, ook wanneer je lichamelijk weer herstelt.
Een datum met betekenis
Voor Leontine kreeg het ongeluk nog een extra laag door de datum. Het gebeurde op zondag 24 mei, op de verjaardag van haar moeder. Dat maakt de ervaring voor haar persoonlijk en beladen op een andere manier.
Ze zegt het “heel bijzonder” te vinden dat ze er zo goed uit zijn gekomen. Wanneer iets op zo’n dag gebeurt, gaan mensen vaak automatisch zoeken naar betekenis, tekenen of iets dat je net dat beetje houvast geeft.
Het idee van bescherming van haar moeder
Leontine gelooft dat ze een beschermengel hebben gehad. Ze verbindt dat gevoel direct aan haar moeder Ria, die op 19 mei 2017 is overleden. In Leontines beleving speelde haar moeder hierin een rol.
Ze is er zeker van: haar moeder heeft hen beschermd. Of je dat nu spiritueel ziet of als troostende gedachte na een schok, het laat vooral zien hoe groot de behoefte is om iets positiefs vast te houden na zo’n ervaring.
Wat dit kan betekenen voor de komende tijd
Een ongeluk zet vaak dingen op scherp: prioriteiten verschuiven, contact met mensen verandert, en je kijkt anders naar risico’s die je eerder wegwuifde. Het zou goed kunnen dat dit moment nog lang doorwerkt.
Voor Leontine, Jada en ook John lijkt één ding in elk geval duidelijk: de opluchting is groot, en het besef dat het anders had kunnen aflopen blijft. Wat denk jij: brengt zoiets mensen echt blijvend dichter bij elkaar? Laat het weten op onze sociale media.
